Dagboek van Bones

De tweede dag:

Bones is erg schrikachtig en schrikt dan ook werkelijk van onverwachte geluiden en als er iemand onverwacht en beweging maakt maar met mij is ze al de beste maatjes waar ik ben is Bones.

Als ik even weg ben geweest komt ze me uitgebreid begroeten met haar staartje mooi hoog

en kwispelt ze of haar leven er vanaf hangt. Ze ligt graag bij me om heerlijk gekroelt te worden. En zoals je mij al een beetje kent ben ik weer helemaal verliefd op Bones ;-)).

Ook loopt ze al van binnen naar buiten en doet haar behoefte netjes buiten.

Ik heb haar vanmiddag op mijn arm mee naar buiten genomen en een klein rondje gelopen

met haar maar dat vond ze nog vreselijk eng dus dat gaat denk nog wel even duren.

Met Wilma heeft ze een beetje moeite want die zo enthousiast en wilt graag spelen met Bones maar dan schiet Bones in de stress en komt achter mij schuilen.

Al met al ben ik na twee dagen best wel tevreden ze komt uit zichzelf al naar mij toe en als ik haar roept komt ze ook dus we mogen niet klagen.

Ze ligt nu heerlijk ontspannen naast me te slapen..........wat ben ik trots op haar

Dat Bones mij nu al vertrouwd.

De zesde dag:

Met Bones gaat het elke dag een stukje beter en krijgt hier in huis steeds meer zelfvertrouwen. En haar staartje kwispelt steeds meer.

Ze vind vreemde mensen nog steeds eng, vlucht niet meer weg maar blijft wel op veilige afstand.

Sinds zondag loopt ze ook mee aan de riem, ze blijft het heel spannend vinden en als er geen harde geluiden of onverwachte dingen gebeuren gaat het redelijk goed.

Ze eet ook al uit mijn hand, alleen wilt ze nog geen harde bokjes eten en krijgt van mij duckvoer met geweekte brokjes.

Met Wilma ons andere pleeghondje heeft ze wat moeite die wilt graag spelen en hollen met Bones maar dat vind ze toch nog te druk.

Als ik Bones roept dan reageert ze gelijk en weet dan dat ze wat lekkers krijgt of dat ze geknuffelt word. Knuffelen is Bones haar favoriete bezigheid. Voor de rest is het een heerlijke dame die stapje voor stapje haar zelfverzekerdheid weer terug krijgt.

Vervolg

Bones is nu 3 weken hier in de opvang en ze begint haar draai al lekker te vinden hier.

Ze vindt vreemde mensen nog steeds enge wezens maar het trillen en de angstplasjes zijn voorbij.

Ze kan het vreselijk goed vinden met Kiwi en Tommy onze eigen honden, maar Wilma ons andere pleeghond vind ze te groot en te wild. Haar karaktertje komt steeds meer naar voren en ze laat zich af en toe horen door te blaffen als ze buiten andere honden hoort of als er iemand aankomt, maar kruipt dan wel snel weg naar veilig plekje …. een echte held op sokken haha.

Ze eet nu lekker uit haar bak zonder alles in de gaten te houden en zonder weg te kruipen als er iemand in de buurt is. Als ik weg ben kruipt ze lekker op de bank en gaat lekker slapen.

Bones vertrouwd mij volledig en ik kan echt alles met haar doen.

Ze begint op haar manier ook al te spelen met een balletje of knuffel maar nog wel heel voorzichtig

en wat onzeker. Mevrouw is het gelukkigst als ze heerlijk bij je kan liggen en geknuffeld wordt, dat

blijft haar favoriete bezigheid en de katten achterna zitten is ook een heel leuk spelletje.