Dagboek van Teddy

Donderdag 12 augustus

Gisteravond hebben we Teddy gekregen.
Bij binnenkomst een hoopje angstige ellende.

- Het enige wat ik van hem weet is dat ie in het verleden slechte ervaringen heeft met mensen, daardoor bang is voor aanraking en dat dit door Rita (pleegopvang op Gran Canaria) met veel geduld heeft bereikt dat hij het nu wel toelaat als hij je vertrouwd -

Om hem even aan zijn omgeving te laten wennen, hebben we hem eerst maar even in de bench gezet.
Dit eigenlijk meer om te voorkomen dat ie nog meer in de stress zou schieten, want iedere hond die hier binnen komt wordt zeer uitbundig begroet door onze eigen twee honden Lacey en Kayro (de laatste heeft volgens mij ADHD, dus niet alleen uitbundig, maar ook nog onstuimig).
Na het een poosje aangekeken te hebben, heb ik de bench open gezet.
Heel voorzichtig kwam hij eruit en natuurlijk begon alsnog meteen het hele groetritueel L

Gelukkig reageert hij hier heel goed op.
Als ik ze roep, loopt ook Teddy (weliswaar een beetje voorzichtig) mee naar de tuin.
Hier heeft ie als het nodig is meer ruimte om weg te komen.
Het valt meteen op dat hij zich tussen de honden veel zekerder voelt dan bij mensen.
Zelfverzekerd gaat hij op onderzoek uit, accepteert de honden zoals ze zijn, zonder enige vorm van verlegenheid of angst te vertonen.

Omdat ie 's-Morgens voor het laatst wat te eten heeft gehad, geef ik hem nog wat brokjes.
Dit eet ie met veel smaak op.
En als ik hem met een lieve stem aanspreek, kwispelt hij vrolijk. Tot ik mijn hand uit steek.
O,o,o, wat is dat eng.....maar toch komt ie heel voorzichtig naar me toe en laat toe dat ik hem aanraak.
Dan heeft ie ineens door dat handen niet zijn om te slaan en geniet van de aanraking.
Sterker nog..........hij kruipt helemaal tegen me aan, zodat ik hem overal mag aaien.
Rita, bedankt..........dit voelt goed.

We besluiten om hem voor de nacht niet in de bench te doen, want dat is volgen ons niet nodig.

Dit vertrouwen heeft hij dus niet beschaamd.
Hij heeft de hele nacht lekker in een mandje bij de andere honden gelegen, blijkt zindelijk te zijn en heeft nergens aangezeten.

En bij het opstaan staat hij (op een afstandje) blij te kwispelen.
Voorzichtig komt hij naar me toe en laat zich aaien.
Ook manlief en de kinderen mogen hem aaien. Weliswaar met een rustige benadering, maar toch.....
Je ziet gewoon dat hij in tweestrijd staat.
Hij heeft de laatste weken ervaren dat handen zelfs prettig kunnen zijn, maar de periode daarvoor zit er nog zo ingeprent, dat ie toch wel iedere keer weer opnieuw moet ervaren dat het ook anders kan..............de stakker.

De hele dag door doet ie zijn behoeften lekker buiten en speelt af en toe wat met de honden.
Als je naar hem kijkt begint ie voorzichtig te kwispelen alsof ie bevestiging zoekt en ooooo het is zo spannend, maar ozooooo lekker om geaait te worden.

Weet alleen nog niet of er geluid uit komt.........heb hem nog niet gehoord, maar dat zal de komende dagen wel gebeuren als ie wat meer gewent is.

Dag 3

Vanochtend word ik enthousiast begroet door hem.
Hij komt al kwispelend op me af gerent.

Dat was gisteravond wel even iets anders....hij heeft me uren ontlopen.
Dacht even een stukje met hem te gaan lopen............ja fout.
Bij de riem om doen ging hij al plat liggen.......oke, kan, heeft slechte ervaring met handen.
Bij de deur openen vliegt ie naar buiten.......mooi, geen probleem dus
Ja....om onder de eerste de beste struik te vluchten dus.
We zijn uiteindelijk tot het vierde huis gekomen. Daar dook ie zover in de tuin, dat ik noodgedwongen was hem op te pakken (iets waar ie ook panisch voor is) omdat hij dreigde uit het tuigje te glippen als ik verder aan de riem trok.
Terug naar huis ging iets sneller, maar na het riempje afgedaan te hebben, moest ie toch een hele tijd niks van me weten uit angst dat ik hem weer zou pakken.

Vandaar dat ik heel blij was dat ie het me vanmorgen had vergeven natuurlijk.
Hij heeft inmiddels ook kennis gemaakt met onze kat (genaamd Tijger, gedraagt zich als een tijger)
Zijn reactie was enthousiast nieuwsgierig. Er kwamen van allerlei vreemde hoogklinkende geluidjes uit zijn bek wat ergens tussen piepen en blaffen in zat. (het enige geluid wat ik tot nu toe van hem gehoord heb trouwens) Wel bleef hij op gepaste afstand. Zeker na een gemene blaas ceremonie van Tijgers kant.
Maar ja........hond eigen he........op het moment dat Tijger van de open haard op de grond springt en naar de keuken rent, rent Teddy er natuurlijk achteraan.
FOUTE zet van meneer.
Voor hij het wist had ie een haal over zijn neus te pakken.
Denk wel dat de boodschap duidelijk is over gekomen, want de stoel waar Tijger op wenst te bivakkeren, wordt met een grote boog omzeilt.

Tijdens het eten moet ik eigenlijk voorzichtig lachen.
Als wij aan tafel zitten gaan hij eerst naast manlief zitten.......blaft niet, komt niet omhoog, vraagt ook verder nergens om, maar zit hem alleen aan te kijken, in de hoop wat te krijgen natuurlijk, maar hij wordt volledig genegeerd.
Als het hem te lang duurt, komt ie naast mij zitten en doet hetzelfde.......ook ik doe hetzelfde als manlief.
Bij mij vandaan weer naar manlief en weer terug.
Na dit een paar keer herhaald te hebben gaat ie maar in zijn mandje liggen.

Dag 4 en 5.

Dit weekend wordt naar mijn mening één grote proef voor Teddy.
We krijgen familie te logeren.......niet 1, niet 2, maar 6 mensen waarvan de jongste 9 is komen logeren..........lijkt me zwaar voor een hondje dat zo angstig is.

Maar alles blijkt minder waar.
Bij aankomst zijn er meteen de ahh's en de ohh's. en ik leg uit dat ie nogal angstig is en rustig benaderd dient te worden.
Spontaan zakken er een paar op de grond, roepen zijn naam en wachten rustig af.
Teddy gaat, weliswaar ‘laag', maar voorzichtig kwispelend, naar ze toe, ervaart dat ze hem alleen maar lief willen aaien en het ijs is gebroken.
Ik ben er van overtuigd dat er dit weekend geen hond geweest is die zoveel knuffels heeft gekregen en in ontvangst heeft genomen.

De enige echte angst die ik hierin bij hem zie, is de angst vastgepakt te worden.
Verder komt ie wel heel laag naar je toe, maar dat lijkt mij meer pure onderdanigheid.
Want ook als je hem aait, blijft ie heel laag.

Ik heb hem inmiddels een halsbandje omgedaan en iedere keer als ik hem aai, pak ik hem tijdens het aaien even bij de halsband beet.
Je voelt hem dan wel even verstrakken, maar als je door blijft aaien, ontspant ie toch wel weer.

Morgen gaat de school hier ook weer beginnen, is de jongste ook weer naar school en ga ik in alle rust maar weer eens kijken of ik hem aan de riem krijg.

Dag 7

Meneer begint zich steeds vrijer in huis te voelen. Hij komt nu ook zelf om aandacht vragen.
Hij begint zelfs af en toe een beetje ondeugend te doen en sinds gisteravond moet ik hem ook regelmatig van de bank sturen.
Vanmorgen boodschappen gedaan, niks aan de hand.
Wat nieuwe speeltjes meegenomen voor de honden...........leuk.

Vanmiddag had ik een vergadering op school. Had geen flauw idee hoelang het zou duren, was voor mij nl de eerste keer ;-)
Je raad het al, duurde langer dan ik gedacht had.
Bij thuiskomst, bleek ook dat de honden zich prima vermaakt hadden met hun nieuwe speeltjes............en twee sierkussentjes van de bank.
Ik weet zeker dat wanneer ik niet thuis ben en de honden gewoon vrij in de kamer lopen, ze stiekem op de bank gaan liggen, mag eigenlijk niet, maar ala......ze doen er niks....alleen maar liggen en zijn eraf zo gauw ze de deur horen.
En ik weet ook zeker dan mijn eigen honden nooit een speeltje op de bank leggen en gaan liggen spelen, dus...................Teddy was verantwoordelijk voor de ravage.

Oke......meteen weer een les geleerd.........zorgen dat wanneer ik weg ga er geen speelgoed in de kamer ligt ;-).

Maar doordat Teddy zo ontzettend is bijgetrokken, besloot ik ook meteen weer een stapje verder met hem te gaan.............aan de riem!!! (gister niet van gekomen)
Hij voelde natuurlijk al nattigheid toen bleek dat alleen hij maar door de deur naar de gang mocht.........met het gevolg dat ik hem toch weer tegen zijn zin in op moest pakken.
Tja....soms komt ie er niet onderuit en zal moeten leren dat optillen ook helemaal niet eng is.
Heb het zekere voor het onzekere genomen en hem EN zijn halsband EN zijn tuigje omgedaan, want hij vertoont toch wel lichtelijk vluchtgedrag. En omdat ie nog schuchter is, durf ik geen enkel risico te lopen.
Natuurlijk ging ie op de handrem. Maar als je hier zo stoer bent om op de bank te springen en te spelen met meer dan alleen je eigen speelgoed, moet je ook stoer genoeg zijn om aan de riem naar buiten te gaan.
Naar wat onzekere pasjes liep ie toch aardig mee.........nog wel wat schrikkerig, maar ik was eigenlijk een beetje verbaasd over de grote stap die hij maakte.
Hierdoor had ik ook het lef om verder dan de oprit te gaan.
Nu had ik de 2 riemen zo vast, dat wanneer hij naar voren liep, hij tegengehouden werd door de halsband en wanneer hij even niet verder wilde, hij via zijn tuigje het seintje kreeg door te lopen. Dit werkte perfect. Even getest of ie ook vooruit ging op de halsband, maar dan raakte hij nog in paniek.
Het is niet ver geweest, alles bij elkaar zo'n 500 mtr, maar jeetje, wat was ik trots op hem

Dag 8 en 9

Teddy begint nu toch langzaam een lekker ontspannen hondje te worden.
Hij gaat er niet meer vandoor als je zijn richting op loopt.
Begroet je uitbundig bij thuiskomst.
Komt gezellig spontaan knuffels halen.
Eet goed ........ was de eerste dagen ook minder.
Speelt met de andere honden en staat soms neus aan neus met de kat, zonder dat ie blaft.
Hij is echt zindelijk en jaaaaaa.......hij is mee geweest op een heuse wandeling.
Samen met onze eigen honden, liep ie fier vooruit, staart omhoog, stabiel in het verkeer en leek zowaar te genieten.
Had hem uit voorzorg nog wel aan twee riempjes, maar ik denk dat wanneer je alleen het tuigje zou gebruiken je aan een riem genoeg hebt.
Maar ik blijf toch nog even met de halsband ook oefenen..........wie weet ;-)

Het enige wat ie nog echt vervelend vindt, is opgepakt worden.

Meneer kan ook springen. Wij hebben achter in de tuin een grote trampoline staan.
Ik kijk op een gegeven moment even naar buiten en........ja hoor, loopt ie op zijn gemak over de trampoline heen en snuffelt lekker rond.
Ik snel m'n fotocamera pakken natuurlijk en ja.........hij was er al weer af ;-(

Hij begint ook een beetje waaks te worden, maar het is niet zo dat ie door blijft blaffen.

Ik kan eigenlijk wel concluderen dat hij zich behoorlijk op zijn gemak voelt.

Vervolg:
Op mensenhanden na is Teddy eigenlijk best een stabiele hond.
Hij schrikt zelfs niet als je hem onverwacht aanraakt als hij ligt te slapen.
En over schrikken gesproken..........ik deed dar wel, maar niet van een onverwachte aanraking.

Teddy had een gaatje in de omheining ontdekt.......daar waar de kat altijd de tuin in en uit gaat.
Op een gegeven ogenblik zie ik Kayro en Lacey voor het hek staan met een scheve kop.
En met dat ik me afvraag waarom Teddy er niet bij is, hoor ik hem blaffen.
M'n hart sloeg meteen een slag over, want het blaffen kwam van de andere kant van het hek vandaan.
O, o als ie maar niet de weg oprent..........veel te druk hier.
Ik voorzichtig en met m'n hart in mijn keel het hek open maken en heeeeeel vrolijk Teddy roepen...........gelukkig, hij kwam meteen.
(ik kan niet anders zeggen....hij luistert goed naar zijn naam)

Oke, Teddy binnen en nu.
De opening in het gaas zo goed en zo kwaad als ging dicht maken en Teddy goed in de gaten houden.
Het leek gelukkig een eenmalige actie.....................
Tot de volgende dag. De kat was er weer doorheen gegaan en Teddy had het gaatje dus weer ontdekt.........balen.......ik herhaal het gebeuren van gister.
Alleen heeft meneer nu door dat ie zelf dat gaatje ook open kan maken en hij gaat nu om de haverklap de tuin uit, gelukkig gaat ie niet van de parkeerplaats af, maar als ie uitgesnuffeld is staat ie voor de deur te blaffen......vraagt of ie weer naar binnen mag.

Dit is geen doen natuurlijk en we barricaderen de hele boel maar........voor de kat verzinnen we wel een andere oplossing.

Afgelopen zondag hebben we van de stichting een open dag gehad en daar waren ook vier dames uit Gran Canaria aanwezig, zo ook Rita. Rita is degene die hem gevonden heeft en hem daar opgevangen heeft tot ie bij mij kwam.
Natuurlijk wilde ze Teddy nog even zien voor ze weer terug vloog en de dames zijn dan ook met mij mee naar huis gegaan.
De 4 dames, plus 2 hondjes.
En wie werd er bij aankomst als eerste begroet ?..............juist, de hondjes.
Rita en de anderen werden pas begroet nadat ik begroet was.

Waarom vertel ik dit?
Dit wil namelijk helemaal niet zeggen dat ie het bij Rita niet naar zijn zin had, of mij liever vindt
Dit wil zeggen dat Teddy zich sneller aan zijn omgeving aanpas dan we hadden durven dromen.

Het is een kanjer...........alleen die handen nog

Vervolg

Het is niet alleen een kanjer, hij is ook nog bijzonder intelligent en beschikt over probleemoplossende eigenschappen. En hij is lekker ondernemend.
Een makkelijk hondje, maar zeer zeker niet saai.

Hij mag hier niet op de bank.
Maar omdat ie graag bij je in de buurt ligt, heb ik naast de bank een klein dekentje gelegd, waar hij op kan liggen.
Nu is hij inmiddels zo slim dat ie weet dat ie op het dekentje moet.
Maar wat als je een hondje bent dat toch perse op de bank wil?.........nou dan sleep je toch het dekentje op de bank en ga je er daar op liggen?.

Tuurlijk heb ik dat niet goedgekeurd, maar ik moest er stiekem wel om lachen en kan dit soort stunts ook wel waarderen.

Daarentegen de volgende actie van hem.
De tuin uit gaan.
Ik mag toch zeggen dat ik met een paar honderd vierkante meter geen kleine tuin heb en je zou kunnen denken dat daar genoeg te snuffelen, spelen en onderzoeken valt.
Ja........meneer lijkt (na nog geen drie weken) wel uitgekeken, want als hij de kans krijgt is ie buiten de tuin. Hij loopt (nog) niet weg en komt meteen weer vrolijk aangehuppeld als je hem roept, maar toch......
In het vorige stukje vertelde ik al dat we de boel gebarricadeerd hebben.
Dit bleek niet genoeg, want meneer heeft een ander plekje gevonden, waar we ooit boven een bestaand stukje gaas een stuk gaas bovenop gezet hebben, omdat het anders te laag was.
En hij heeft ontdekt, dat hij (hoe hij het gedaan heeft weet ik niet) de twee lagen gaas kan scheiden...............en dan krijg je natuurlijk weer een leuk gaatje waar je doorheen kan.
Pfffffffff en ik was net weer zo ver dat ik het vertrouwen terug had en hem alleen in de tuin durfde te laten.

Dus...........palen en nieuw, hoger gaas gekocht en er een heel nieuw hek voor gezet.
Ben alleen benieuwd hoe lang dit goed gaat, want hij is het er niet mee eens.
Speurt langs het hek, piept een beetje en heeft al met zijn poot geprobeerd het aan de kant te trekken.

Het is een schat van een beest, maar intelligentie kan vermoeiend werken ;-)))

Oja.......en wat ie inmiddels heerlijk vindt.........geborsteld worden.

Vervolg:

Inmiddels wandelt ie alleen aan het tuigje. Het enige wat ie wel vreemd lijkt te vinden is het feit dat ie niet overal heen kan lopen waar ie wil, maar hij raakt niet (meer) in paniek als de lengte van de lijn ineens ophoud.

Ook is Teddy mee geweest naar school.
Hij vond het wel een beetje spannend zo dicht bij het schoolplein als al de klassen uit gaan, maar hij is niet weggedoken of iets dergelijks.
Hij heeft zelfs bij me op schoot gezeten........was eer door geroerd.
Heb hem wel vaker opgepakt om te knuffelen, maar dan wist ie niet hoe snel hij weer uit handen moest komen en sprong dan ook zo snel als ie kom op de grond.'
En nu.........hij genoot en ging heerlijk ontspannen liggen en als ik ophield met aaien, likte hij mn arm met de boodschap......ga nog even door.
Heb hem zelf van mn schoot afgezet

*****wordt vervolgd*****

Hanneke