SKIPPY

Dag 1, (20 juli)

Spannend, vandaag wordt ons nieuwe pleeghondje gebracht.

Aan het eind van de middag komt Skippy aan.

Het is een beetje een kleinere uitvoering van een Spaanse waterhond.

Begint net weer haar te krijgen (was helemaal kaalgeschoren) en lijkt een beetje op een lammetje.

Eerste indruk is goed. Hij gaat lekker op verkenning uit, maakt kennis met onze eigen hond (Lacey), één van de katten (Boris) en de kippen van de buren. Dit gaat volledig in harmonie.

Nu is Lacey gewent dat er dan een lekker potje stoeien volgt ............ fout ......... Skippy blijkt meer interesse te hebben in mensen dan in dieren.

En al snel heeft ie een favoriet in huis ....... Zijn pleegvader (Herman). Nu is favoriet een beetje zacht uitgedrukt, idool komt dichter bij de waarheid.

Waar Herman is, is Skippy. Hij kan ineens niet meer alleen naar het toilet en zelfs niet meer alleen douchen. Skippy staat te piepen en aan de deur van de douchekabine te krabben.

Herman zit op de bank, Skippy aan zijn voeten, Herman staat op, Skippy staat op.

Dat wordt morgen wat als Herman moet werken, maar eerst bedtijd.

Zo'n eerste nacht bouw ik altijd op.

Manlief naar bed........lichten uit en ik blijf nog even in het donker zitten om te kijken hoe Skippy reageert.

Skippy gaat op zoek naar Herman.

Voor mij ook tijd om naar bed te gaan ......... niet echt een succes.......een hoop geblaf, gekrab en gejank. Gelukkig houd dit naar een half uurtje op. 

Dag 2

Geen idee waar hij vanacht geslapen heeft. Hoorde van Herman dat ie vanmorgen vroeg weer als een lammetje achter hem aanhuppelde.

Fijn ik mag hem verzorgen, maar hij heeft toch duidelijk voorkeur voor de mannen in huis (3 zoons) .....mooi kan ik m'n aandacht ook aan andere dingen schenken.

Zo af en toe laat ie zich door Lacey verleiden tot een spelletje, maar dat duurt niet erg lang.

Tijdens het stoeien heeft ie een wondje op zijn pootje opengehaald en laat dat redelijk makkelijk door me verbinden. Hij eet niet erg veel, maar dat kan de stress nog wel zijn.

Het is (nog) wel een klein drammertje. Als meneer geen aandacht van je krijgt wanneer hij dat wenst, dwingt ie het wel af door in je voeten en kuiten te happen........niet pijnlijk, maar ook niet echt prettig.

Vraag me inmiddels wel af of hij ooit slaapt.

13.15 uur ......doe nu iets noodzakelijks waar ik eigenlijk niet achter sta, maar in Skippy's eigen belang.

Heb ‘m in de bench gezet om even af te koelen

Hij is niet echt druk in de zin van rennen, stoeien en ravotten, maar dwingt je gewoon continu hem de aandacht te geven. Je kan echt geen stap zetten zonder dat hij tegen je aan staat.

Of hij is echt heel veel aandacht tekort gekomen, of hij is na zijn operatie zo verwent, maar dit is geen gezond hondengedrag. En ik kan je zeggen dat dat zeer vermoeiend is.

Je kan echt niks doen...... geen lunch klaarmaken, fatsoenlijk eten, kinderen die geen stap kunnen zetten zonder dat ie in de broeken hangt. Oke hij vindt het niks, de kids vinden het niks, maar daar moet iedereen dan maar even doorheen. Ik geloof dat ie vandaag nog geen 5 minuten op een plek heeft gelegen.

'S-Avonds ....... het is vrij rustig, hij ligt zowaar te slapen.......ben benieuwd hoe we zo de nacht ingaan.

Dag 3

Rustige nacht gehad, geen probleem met naar bed gaan.

En hij is zindelijk............scheelt 's-Morgens een hoop tijd.

Weet alleen niet waar hij geslapen heeft, heb hem namelijk nog niet in z'n bench of mandje zien liggen.

In de loop van de ochtend begint hij zowaar Lacey uit te dagen voor een spelletje.

Misschien dat wij nu een beetje met rust gelaten worden.

........... Jammer, ijdele hoop.

Wel last hij zo nu en dan een pauze in........jippie.

Dit doet hij als ik ergens rustig ga zitten. Dan gaat hij vlak bij me rustig liggen.

Maar ........... moet ik niet opstaan hoor, want dan is het weer over.

Maar het is het begin.

Jeetje wat moet dit beestje nog een hoop leren zeg.

Buiten het feit om dat we nog met ons communicatie probleem zitten, mist hij toch ook veel vaardigheden. Zowel in de omgang met mens als met dier.

Hij is heel vriendelijk hoor, daar ligt het niet aan. Maar hij weet ook niet van ophouden als ie met Lacey aan het stoeien is, dus ik moest ingrijpen toen het echt uit de hand liep.

Hij is niet agressief, maar aan pit ontbreekt het niet. Toen Lacey hem wilde corrigeren pakte hij haar terug i.p.v. op te houden en ja dat liep even uit de hand dus.

Het valt me op dat hij ook terug hapt als je hem met de hand moet corrigeren.

Voorbeeld:

Het inruimen van de vaatwasser.

Iedere keer wil hij ook in de vaatwasser om aan de borden e.d. te likken.

Je probeert hem met je stem tegen te houden, maar meneer reageert daar (nog) niet op, dus pak je hem bij zijn halsband of nekvel om hem aan de kant te duwen.

Wat doet meneer ........ hij hapt naar je.

Hij is waaks, blaft tegen alles wat hem vreemd is, voorbijgangers, honden die hij in de verte hoort blaffen, onze weerspiegelingen in het raam en zelfs tegen het pruttelende koffiezetapparaat en de stofzuiger.

's-Avonds eet hij lekker. Heb wat zacht voer met brokken vermengt en dat gaat er goed in.

Hoor trouwens bij thuiskomst van Herman dat Skippy de nachten op de bank door brengt.

Dag 4

Zijn alle honden uit Gran Canaria dieven?

Was ophangen blijkt een hele onderneming met Skippy in de buurt.

Hij steelt de was onder je handen vandaan (zelfs uit de machine) en gaat er als een idioot mee vandoor. Op zich niet zo erg, maar onze tuin is nog niet klaar en waar gras moet komen licht nu alleen zwart zand. En je raad natuurlijk al waar m'n schone was terecht komt L.

Spelen met Lacey hou ik even in de gaten. Het begint leuk, maar Skippy weet niet wanneer hij moet stoppen en kan niet echt tegen zijn verlies en wordt fel als ie het niet kan winnen. Met als resultaat dat Lacey hem natuurlijk met harde hand (bek) laat weten dat zij ouder, groter en sterker is, waar hij nog fanatieker op reageert en je dus oorlog in de tent hebt.

Nu ik er bij blijf en het spel op tijd onderbreek blijkt het een stuk gezelliger te blijven.

Hoop dat ie op deze manier snel leert wat echt spelen is.

Het klinkt allemaal misschien een beetje negatief, maar het is echt wel een leuk en lief hondje hoor. Hij moet alleen alles van het begin af aan leren. Jammer van zijn eerste jaar.

Het wandelen aan het riempje gaat steeds beter. Zolang je beide dezelfde kant op wil is het geen probleem. En het valt me heel erg mee (gezien zijn ervaring) hoe hij op verkeer reageert.

Als een auto erg veel lawaai maakt, duikt hij wel in elkaar, maar verder lijkt hij me wel ontspannen langs de weg.

Hoera ....... Hij komt (soms) als je hem roept.

Dag 5

Gelukkig, het continu tegen je opspringen wordt minder, behalve als je thuis komt, dan duurt het even voor je weer veilig door je huis kan lopen en in het bijzonder als Herman thuis komt.

Nu wacht ik op het moment dat hij ook eens een keertje ergens blijft liggen als ik opsta.

In de tuin werken is ook een feest met Skippy in de buurt.

Ik ergens zand ophogen, hij het weer afgraven. Als ik de hark of schep ergens neer leg, pakt hij de steel en zo klein als ie is, gaat hij er met je gereedschap vandoor.

Hij gaat er trouwens overal mee vandoor wat ie in zijn bekkie krijgt en probeer het dan maar eens terug te krijgen, want van los en hier heeft meneer dan nooit gehoord.

Begin er nu ook een beetje achter te komen wat hij wel en niet leuk vindt.

Wat hij helemaal geweldig vindt is ballen en de druppels van de tuinsproeier vangen.

Corrigeren vindt ie natuurlijk niet leuk en zeker niet als je hem ietsiepietsie harder moet corrigeren dan alleen met je stem, maar dat heeft ie wel nodig, want hij is best wel eigenwijs.

Hem met de hand van bovenaf benaderen vindt hij toch nog wel een beetje bedreigend.

En waar hij helemaal een gruwelijke hekel aan heeft, is z'n ogen zalven. Dit moet je eigenlijk met z'n tweeën doen, want het is een ware worsteling.

Dag 6 en 7

Volgens mij is Skippy een echt straathondje.

Hij is erg op zichzelf en van regeltjes moet ie niet veel hebben.

Spelen met Lacey gaat wat beter. Hij nodigt haar steeds vaker uit tot een spel en het gaat ook steeds langer goed. Ik hoef niet iedere keer meer in te grijpen, want hij begint toch een beetje door te krijgen hoe het werkt.

Het is ook al een paar keer gebeurt dat ie net even een paar tellen uit het zicht verdween om zelf op zoek te gaan. Dus heel langzaam begint het toch een hondje te worden.

Een eigen plek heeft ie nog niet, hij ligt nog steeds waar wij ons bevinden en blijft nog steeds niet liggen als wij ons verplaatsen. Toch kan ik niet zeggen dat ie last heeft van verlatingsangst, want de nachten gaan heel goed. Je hoort hem nooit. Als het licht uit gaat staat hij al te wachten dat je de deur achter je dicht doet, want dan kan meneer lekker stiekem op de bank gaan liggen (wat dus niet is toegestaan).

Aan intelligentie ontbreekt het meneer niet, want overdag en 's-avonds komt hij binnen niet op de bank. Hij komt wel bij je op de tuinbank liggen als je daar zit, maar dat is toegestaan, dus dat onderscheid maakt ie toch wel.

Bij toeval ben ik er achter gekomen dat meneer van alles verstopt ........ zeker dingen die niet als hondenspeelgoed zijn bedoeld, zoals sokken, onderbroeken, wasknijpers en hoogstwaarschijnlijk ook de tuinsproeierkop, want die kan ik nergens meer vinden.

Het is nu voor ons zaak dat als we hele kleine ‘molshoopjes' tegenkomen in de tuin dat we gaan graven.

Eten gaat vrij slecht. Ik ben nu voorlopig maar overgestapt op blikvoer voor meneer, want brokken krijg je er echt niet in bij hem. Zelfs na twee dagen geen eten eet hij ze nog niet.

Ook hondenkoekjes doe je hem geen plezier mee, dus voor beloning moest ik naar iets anders op zoek.........gevonden.........kaas.

Kan dan nu misschien ook leren wat ‘hier' en ‘los' betekent.

Dit laatste is een groot probleem. Als meneer iets tussen zijn kaken heeft, geeft hij het niet meer af. Hij komt niet als je hem roept, en als hij al binnen handbereik is als hij wat pakt, .............hij heeft dus een klein stukje gevlogen.

Meneer grist onder mijn handen wat weg en ik ben snel genoeg om zijn halsband te pakken en hetgeen hij in zijn bek heeft vast te pakken. Vol geduld geef ik het commando los. (hij trok niet en schudde niet met zijn kop, dus hij zag het niet als een trekspelletje). Na een paar pogingen wil ik hem helpen door het dicht bij zijn bek vast te pakken, met als gevolg dat ie me beet. In eerste instantie dacht ik dat het een ongelukje was en m'n vingers er toevallig tussen zaten op het moment dat hij het beter wilde vastpakken.

Maar toen ik het weglegde en hij het meteen weer pakte en ik ook, deed ie het dus echt bewust en tja daar ben ik niet van gediend. Enkele uren later knauwt ie naar een van de kinderen, omdat meneer (stiekem) op de bank was gaan liggen, er niet uit eigen beweging af wilde gaan en dus opgepakt werd om op de grond gezet te worden.

Ja het is een hondje met karakter die nog wel moet leren dat ie onder aan de rangorde staat hier in het gezin.

Dag 8

De dag begint niet echt goed.

Ondanks dat ie uitgelaten is, doet hij toch zijn behoefte in huis. Iets wat we niet van hem gewent zijn, dus ondanks dat we wat geërgerd zijn, schuiven we stiekem toch een verwijtend vingertje naar degene die vanmorgen ‘uitlaatdienst' had.

Waar we in de loop van de ochtend toch ook weer aan twijfelen, want Skippy blijkt op oorlogspad te zijn. Hij is gewoon zoekende naar rottigheid. Ik betrap hem zelfs net op tijd als ie aan de poot van een tuinstoel wil gaan knagen. ............pfffff kan nog wat worden vandaag.

Tijd om met kaas een paar commando's te oefenen.

Op het moment zijn toch wel de belangrijkste ‘foei' en ‘los'.

En ik moet zeggen ........ het valt me niet tegen.

Hij reageerde vrij snel op foei en los was wat moeilijk te oefenen, want hij had nu natuurlijk niks waar hij vanaf moest blijven.

Vanavond bleek dat oefenen al effect had gehad.

Moest een paar keer foei zeggen en daar reageerde hij meteen op .......... Toch een intelligent hondje dus J

Ook had hij weer iets gejat en Herman gaf het commando los ........ tevergeefs

Ik als hoofd van de ‘roedel' ‘greep in' en gaf hetzelfde commando ..... MET RESULTAAT.

Toevallig een keertje geluk, of heeft die vliegles van gister indruk gemaakt.

Vanmorgen viel me op dat hij naar de kat gromde toen die bij zijn etensbak kwam.

Ja, nu hij blikvoer krijgt heeft hij eten ook ontdekt ..... verwent krengetje.

Bij het avondeten ben ik erbij gaan zitten om te kijken hoe hij daar op reageerde. Je moet toch zeker weten of een hond baknijd heeft of niet.

Echt baknijd heeft hij niet, want anders had ik een paar vingers minder gehad, maar er volledig vertrouwen in hebben dat zijn eten niet afgepakt had had hij ook niet.

Erbij zitten gaf geen enkel probleem. Aaien zorgde ervoor dat ie wat gulziger werd en toen ik met mijn hand in de buurt bij zijn bekkie kwam, begon ie toch wat onzeker te grommen, maar dat was ook meteen weer over toen ik al pratend mijn hand weer iets verschoof naar de bovenkant van zijn koppie.

Even in de gaten houden dus.

Zal het ook vanavond maar niet meer aangaan om te testen hoe hij op borstelen reageert.

Vandaag al genoeg getest.

Dag 9

Skippy vraagt 's-morgens om aandacht door rottigheid uit te halen.

Maar ik ben zeker niet ontevreden, want hij komt (meestal) als je hem roept, reageert heel goed op het woordje foei en laat ook redelijk makkelijk los.

Wat een dagje kaas al niet kan doen.

Hij vindt het niet echt prettig als je bij zijn eten blijft, maar doet niks.

De rest van de ochtend verloopt in goede harmonie. Spelen met Lacey gaat goed. Ik hoef het niet meer in de gaten te houden, want als meneer te ver gaat en Lacey een welgemeende grom geeft, neemt skippy afstand.

Wat er in de loop van vanmiddag aan de hand was weet nog niemand, maar binnen enkele minuten was het gedaan met de gezelligheid.

Op een gegeven moment begint Skippy ineens heel hard te janken alsof hij afgemaakt wordt

Weet niet waardoor hij zich zo bedreigd voelde, want Lacey stond op bijna een meter van hem vandaan naar het spektakel in het zwembadje te kijken waar we gezellig aan het vertoeven waren met z'n allen.

In zijn stress begint ie Lacey aan te vallen - het leek erop of hij zich verdedigde nadat hij werd aangevallen, wat echt niet het geval was, want toevallig stond ik net na ze te kijken.

Lacey helemaal perplex reageert in eerste instantie niet. Ik snel het bad uit om hem tegen te houden, maar ondertussen was Lacey al van de schrik bekomen en gaf hem natuurlijk een gooi. Ik haal ze uit elkaar ......... eind goed, al goed zou je denken........niet dus.

Binnen een half uur herhaalt dit zich nog twee keer waar we gewoon bij waren en ik kan je vertellen dat er totaal geen aanleiding voor was waarom Skippy zo reageerde.

De derde keer dat het gebeurt is Lacey hem inmiddels zo zat dat ze zich niet langer op haar kop laat zitten en er bovenop vliegt.

En dit gebeurt zo snel, dat ondanks we (Herman en ik) er met onze neus bovenop zitten (ze stonden zelfs binnen handbereik) we te laat reageren en we ze echt uit elkaar moeten halen. Inmiddels gilt Skippy als een speenvarken en grijpt naar alles om hem heen wat in de buurt komt en vertikt het om af te druipen.

Herman heeft Lacey al in haar nekvel van Skippy afgehaald en ik moet moeite doen om hem te pakken te krijgen, want binnen no-time vliegt ie Lacey weer naar de strot.

Ik krijg zijn achterpoten te pakken, trek hem weg, pak zijn nekvel en druk hem tegen de grond om hem in bedwang te houden. Jeetje wat een felle flikker zeg.

Resultaat ..................

1. Er is er eentje gewond, en dat ben ik (Skip wist zo snel om zich heen te happen in de stress,

dat ie nog net mijn hand te pakken had) gelukkig heb ik twee jaar terug nog een volledige

tetanus inenting gehad, uit voorzorg omdat ik in het werkte.

Dus kon het nu af met een flinke pleister.

2. Twee honden die in de stress zitten.

Het heeft zeker wel een paar uur geduurd voor er enige stabiliteit bij de honden was.

Skippy was zo gestresst dat ik gewoon meelij met hem had. Hij kon zich maar niet ontspannen en raakte al in paniek van een vlieg.

Gelukkig ging het onweren. Niet dat ie daar rustig van wordt, maar zijn waaksheid kwam weer boven, waardoor hij na de onweersbui weer de oude Skip was.

Kennen ze op Gran Canaria geen onweer?

Bij iedere klap stoof ie al blaffend naar buiten en ging gigantisch tegen het gedonder tekeer.

Gelukkig is de rust weder gekeerd.

Dag 10

Lekker wakker gemaakt vanochtend (maar niet heus).

Wij slapen op de begane grond met openslaande deuren naar de tuin, die vannacht openstonden.

Toen manlief vanmorgen opstond en de deuren open zette, kwam Skippy via de slaapkamerdeur naar binnen toe, sprong op het bed en waste meteen m'n gezicht.

Kan je zeggen dat ik dat toch niet echt prettig vond, zo'n natte tong op de vroege ochtend.

Het is me zo wie zo een portret.

Als ik met de was bezig bent, steelt ie de sokken en ben ik ramen aan het lappen jat ie de spons.

Een klein voordeel ......... heb het tegenwoordig terug voor dat ie het begraven heeft J

De dag verloopt verder in harmonie tot na het eten

Jeetje, wist niet dat je een hond zo zat kon zijn.

Er is geen land te bezeilen met Skippy en tot overmaat van ramp slaat dat over op Lacey.

Die is makkelijk te corrigeren ....... Even uit de roedel plaatsen en wat apel oefeningen doen en ze weet haar plaats weer, maar met Skippy dreig ik in een machtsstrijd te komen.

Gelukkig morgen weer een dag.

Dag 11

Vandaag weer gewekt ......... grrrrr.

Tot mijn verbazing heb ik vandaag een hele andere Skippy in huis.

Ik kan zowaar stappen zetten zonder gevolgd te worden. Sterker nog .......hij gaat zelf andere dingen doen dan achter me aan te lopen.

Toch wel even vreemd hoor om na 10 dagen weer alleen naar de wc te kunnen en te douchen

Soms moet ik gewoon kijken waar hij is.

We hebben vandaag visite en meneer gedraagt zich voorbeeldig .......hij kan het dus wel.

De visite is ook helemaal weg van hem en aan aandacht ontbreekt het meneer dus echt niet.

Als ik hem roep komt hij ....... Laat los als ik het hem vraag ....... En de ooohhhhs en aaaahhhhs vallen regelmatig.

Het is gewoon eng........als ik even het hek uitloop, krabt hij niet aan de deur, maar gaat netjes bij het hek liggen wachten tot ik weer binnen kom.

Het spelen met Lacey gaat langzaam ook beter. Hij gaat nog wel ver, maar niet meer TE ver.

Hij accepteert het nu ook als hij gecorrigeerd wordt.

En iets wat hij toch wel heeeeeeel erg prettig vindt, is wanneer ik op de tuinbank plaats neem.

Komt ie er lekker bij liggen. En het liefst op schoot .......... Het is zo'n knuffel.

Hoop dat er nog vele dagen zo mogen volgen.

Dag 12

Weinig te melden vandaag. Hij begint zowaar een beetje een normale hond te worden.

Ben vandaag tot de conclusie gekomen dat ik hem nu zover vindt dat ie herplaatst kan worden. Met hele kleine (kruipende en net lopende) kinderen zou ik het nog niet doen.

Niet omdat het dan een kwaaie is, maar omdat ie nogal onstuimig is en nog wel eens tegen je opspringt of je voeten pakt als hij aandacht wil.

Niet dat het nu een voorbeeldige stabiele hond is, maar hij accepteert nu wel dat ie zich moet schikken naar de rest van de wereld en dat de wereld zich niet naar hem schikt.

Hij begint ook langzaam te veranderen van een straathond in een huishond.

Oke het is nog steeds een kleine dondersteen, want als ie iets gepikt heeft wat hij echt niet mag hebben, of iets wat hij heel graag wil hebben, komt ie dus echt nog niet als je hem roept, want dan weet ie dat ie het af moet geven ........ tja en dat is niet zijn bedoeling.

Maar ook daar heeft hij een oplossing voor gevonden.........hij laat het eerst op grote afstand los en komt daarna naar je toe.

Vanavond toch maar weer eens geprobeerd om brokken door zijn blikvoer te doen en het ging in het begin niet van harte, maar hij heeft zijn bak leeggegeten. En hij heeft er inmiddels ook vertrouwen in dat zijn eten ook echt voor hem is, want ik mag inmiddels ook zijn bak pakken terwijl hij staat te eten.

Dag 13

Wat te doen als je Skippy heet, een onderbroekje van de jongste (Rob 7) pakt en het commando "hier" te horen krijgt.

Ja dus echt niet naar je pleegmoeder gaan, want op dat commando volgt dan ook het commando "los" alvorens je een knuffel krijg.

Maar nu krijgt de hond des huizes - die wel meteen komt als ze geroepen wordt - een heeeeele dikke knuffel en allemaal heeeeele lieve woordjes, dus wordt je jaloers.

Ja dan sta je toch flink in dubio.

Je wilt ook zo graag een knuffel en lieve woordjes horen, maar dat betekent dat je die lekkere gedragen onderbroek af moet geven en dat is ook niet de bedoeling.

Je loopt dus wat rondjes om het stel heen (zorg wel dat je buiten handbereik blijft) en bedenk een oplossing.

Eureka .................. je loopt naar een struik, verstopt je prooi en loop dan al kwispelend met een blik van "kijk ik snap het commando" op een klein drafje naar je pleegmoeder .........hmmmmmm lekker zo'n knuffel

Dag 14

Ik heb Skippy vandaag 2 weken in huis, dus vandaag even een samenvatting over de vorderingen van skippy.

Toen hij binnen kwam, was het een vrij onzeker hondje die werkelijk niks wist.

Je kon werkelijk geen stap alleen zetten, want hij huppelde de hele dag achter je aan.

Stond alleen maar tegen je op om maar aandacht te krijgen.

Lacey liet hij links liggen.

Hij was erg op zichzelf, had geen benul wat leven in een "roedel" inhield - waardoor hij nog nooit van rangorde had gehoord - en hij verdedigde alles wat hij zich toeeigende.

Inmiddels heeft hij geleerd met een hond te spelen en ook de hondentaal te spreken. Niet dat het een onderdanig hondje is geworden, maar hij snapt nu wel dat ie moet stoppen als een dominantere hond dat aangeeft.

Ook heeft hij geaccepteerd dat je je aan moet passen aan het gezag van je meerdere.

Dit doet ie nog niet klakkeloos, maar het begin is er.

Hij is erg enthousiast en een allemansvriend. Het liefst komt ie bij je op schoot en geniet als je hem op de arm hebt.

Hij blaft nog wel tegen alles wat hem vreemd is, maar dat is nog een stukje onzekerheid.

Gelukkig is hij wel zeker genoeg om inmiddels zijn eigen gang te gaan en niet meer de hele dag je aandacht opeist.

Bij zijn nieuwe baasje is het dus geen probleem als er andere huisdieren zijn en/of kinderen.

Ik raad het (nog) wel af om hem te plaatsen bij kinderen onder de 6 a 7 jaar.

Niet omdat het een kwaaie is, maar hij speelt nogal een beetje lomp en springt nog vaak tegen je op en ‘hapt' daarbij nog al eens (dit is pure speelsheid en enthousiasme.....ik bedoel dus niet bijten)

Verder heeft hij wel duidelijke grenzen nodig, dus consequent zijn is eigenlijk een must.

Als je hem duidelijk maakt wat zijn grenzen zijn, heb je een leuke, jonge speelse, graag knuffelend hondje in huis.

Kortom.........ik ben zeer tevreden over de vorderingen die hij in zo'n korte tijd gemaakt heeft. Zeer zeker als je bedenkt dat hij voor (volgens mij) lange tijd op straat geleefd heeft, moest zien te overleven en er toch een aantal dagen op hem "gejaagd" is, voor ze hem konden helpen.

Week 3

Om te beginnen wil ik wel vermelden, dat Skippy niet op de (voor hem) meest gunstige tijd bij ons in huis is gekomen. Het eerste weekend van de zomervakantie.

In tegenstelling tot ‘normale' schooldagen, is er hier dan weinig regelmaat.

Dit is natuurlijk een hele moeilijke periode om binnen te komen in een vrij druk gezin.

Zeker als je van jezelf al niet zo stabiel bent.

Ik denk ook dat Skippy al vele stappen verder was geweest, als hij binnen was gekomen bij ons of iemand anders als er rust regelmaat en structuur had geheerst.

Heeft hij toch wel iets meer nodig dan een gemiddelde hond ........ zeker tot hij helemaal stabiel is.

Wat is spelen met de sproeier toch een groot feest.

Hij ziet er ook niet meer uit als we uitgesproeid zijn.

En voetballen ......... ook iets wat ie lange tijd vol houd.

Nu is het een volhouder, dat scheelt. Maar ook een klein drammerig volhoudertje.

Eentje met pit, die snel leert (weliswaar zeer selectief en alleen als en wanneer het meneer uitkomt), eigenwijs is en een tikkeltje dominant.

Als het aan meneer ligt, bepaalt HIJ wanneer en hoelang Lacey of Boris met hem speelt, -ja in tegenstelling tot de eerste twee weken dat Skippy hier was, heeft hij ontdekt dat spelen met een soortgenoot of een gekke kat (want dat is Boris) toch ook wel heel leuk is- wanneer wij hem aanhalen en zelfs wanneer hij eten wilt. ............... uhhh jammer dan, meneer heeft hier niet alles voor het zeggen.

Lacey en Boris ......... tja, die doen hun best om hem te negeren, maar zo'n dramkont wint toch wel vaak.

Aanhalen........het is een echte knuffelkont en hij is moeilijk te weerstaan als ie komt slijmen, maar je moet gewoon je grenzen stellen en hem negeren, want anders hangt ie constant aan je kuiten.

Eten ........ het is een hondje dat zich niet overeet, dus hij kan eigenlijk de hele dag brokjes hebben staan (die eet hij ook inmiddels), maar omdat Lacey dat niet kan, krijgen ze hier 2xdaags eten en als Skippy op dat moment andere dingen belangrijker vindt en niet genoeg eet, haal ik ze op een gegeven moment weg om oorlog in de tent te voorkomen.

Ik voel me vereert, want hij luistert (voor zover hij dat doet) alleen naar mij, maar dat is dus niet de bedoeling, daar gaan we dus aan werken.

Oo en dat jatten he, in acht van de tien gevallen is dat pure aandachttrekkerij.

Hij steelt iets (waarvan hij weet dat hij dat niet mag hebben, want met z'n speeltjes reageert ie anders) en blijft dan maar om je heen dralen met bijvoorbeeld een sok. Maar dan zo dat ie buiten handbereik blijft en loopt je gewoon uit te dagen het terug te krijgen.....de donder.

........................speciaal even laatste dag van de week uitgelicht ...................

Die reclame ‘doet ie anders nooit hoor' schoot verschillende malen bij me binnen toen we visite van vrienden hadden.

Ze hebben een New Foundlander die dus ook mee kwam. Volgens zegge "een vrij dominante teef, die het niet zo op opdringerige keffertjes heeft"

Het blijkt dat ze, wanneer er een hondje loopt die zonder enige aanleiding tegen haar tekeer gaat, er gewoon bovenop gaat liggen om er vanaf te zijn.

Mooi .........dacht ik, zou een goede les voor hem zijn, maar ...............

Ze deed NIKS!!!!!

Zolang ze lag te slapen, liet Skippy haar wel met rust, maar als ze opstond, zette hij toch een grote muil op, we snapte er niks van.

Het leek erop dat Skippy haar dan probeerde te verjagen.

Dit zagen we een poosje aan, want ja, Asja (zo heet zij) zal hem zo wel corrigeren, maar noppes ......... ze liep een poosje rond, deed net alsof er geen andere hond in de buurt was die tekeer ging en ging vervolgens weer ergens anders liggen.

..........Doet ze anders nooit hoor, normaal was ze er allang boven op gegaan ..........

Is de zin die ik meerdere malen gehoord heb die middag.

Uiteindelijk werden wij het wel zat en heb ik als ‘roedelleider' maar ingegrepen.

Jeetje, wat kan dit beestje een strot opzetten.

Week 4

Jippie, eindelijk een paar opstekers ....... We gaan dus toch vooruit.

Deze week heeft hij voor het eerst de grasmaaier niet aangevallen.

Eerdere weken moest ik hem echt binnen opsluiten om te voorkomen dat ie ook gemaaid werd.

Hij is niet zonder reden ‘geflipt' en ik heb zelfs een keer met plezier naar zijn spel met Lacey zitten kijken.

Lacey is net een klein verwent, onhebbelijk kind. Ze kan niet delen en ze moet altijd net dat speeltje hebben wat de ander heeft. En ja, als je hoger in rang bent krijg je zoiets ook voor elkaar bij de ‘mindere'.

Dus........

Skippy ligt op het gras aan een van de rubber botten te knagen en natuurlijk wilde Lacey precies dat bot ook hebben en loopt op hem af en Skip laat het bot voor haar vallen.

Maar ja........hij wil dat bot toch ook eigenlijk wel terug. (dat is bij Lacey normaal geen optie, want ze gromt en grauwt de ander gewoon weg)

Wat deed hij ......... slijmen. Hij ging heel aandoenlijk op zijn rug liggen, met zijn pootjes helemaal uitgestrekt, lag zielige piepgeluidjes te maken en met zijn pootjes te maaien en wat denk je ................ Lacey ging ook op haar rug liggen en ze speelden samen zonder gegrauw.

Heerlijk om naar te kijken.

Hij gaat ook al spontaan zitten voor een koekje en zelfs als ie eten krijgt.

En tot onze verbazing ging hij gisteravond (zondag) uit eigen beweging even in zijn mand liggen. Het was maar een paar minuutjes, maar dat heeft ie nog nooooooooit eerder gedaan.