Dagboek van Calcetines

Dag 1 (11-12-2011)

Het arme beest.

Vanochtend al klaargemaakt voor de reis van Gran Canaria naar Nederland.

Eerst met het vliegtuig naar Belgie, dan met de auto naar Arnhem en pas ’s-Avonds laat aangekomen bij ons.

Toch lijkt ie niet echt last te hebben van de hele reis.

Thuis aangekomen laat ik hem in de tuin los en pakken er even een zaklamp bij, want een zwarte hond ik het donker …………

Na hem even te laten snuffelen laten we onze hond Lacey naar buiten om kennis te maken.

Dit gebeurt heel rustig en met de staart tussen de poten laat hij zich helemaal besnuffelen.

Als Lacey is uitgesnuffeld, laten we Kayro er ook bij.

Die gaat meteen met een overvloed van enthousiasme op Calcetines af en dit schrikt hem af.

Hij vliegt met staart tussen de poten tussen onze benen om bescherming te zoeken.

Kayro weet niet echt van ophouden en moet dat bekopen met de aanblik van een paar witte tandjes ;-)

Niet dat Calcetines agressief reageerde, maar uit angst wist ie even niks anders te doen.

Het heeft effect en Kayro wordt wat rustiger in zijn benadering.

Na een uitgebreide kennismaking de deur open en de hele bups naar binnen.

Had vandaag de kerstboom opgezet en uit voorzorg op een tafeltje gezet, maar gelukkig bleek dit overbodig.

Geen geren en gevlieg in huis.

Omdat Calcetines aangeeft er niet veel voor te voelen om te donderjagen, is de nieuwsgierigheid bij Kayro al snel geluwd en zoeken zowel Lacey als Kayro hun plekkie weer op voor een dutje.

Calcetines, nog steeds onder de indruk van alle drukte gaat uit voorzorg maar in een andere ruimte liggen.

Als hij er zeker van is dat de andere twee rustig liggen, komt ie toch nieuwsgierig even een kijkje bij ons nemen en……….ja poept voor onze neus in huis. We gaan maar even van stress uit.

Voor het uitlaten toch nog maar even een klein beetje te eten gegeven, want hij heeft de hele dag nog niks gehad. Het blijkt meteen dat meneer in ieder geval niet kieskeurig is.

Tja en dan komt toch de tijd dat we naar bed willen en omdat we nog niet weten wat voor vlees we in de kuip hebben, gaat ie de bench in.

Ik moet hem er wel met wat lekker in lokken, maar na het sluiten van het deurtje hoor ik hem niet meer.

We hebben een heerlijk rustige nacht.

Dag 2.

Herman moet ´s/morgens om 5.30 zijn bed al uit en laat de honden naar buiten.

Alles is prima verlopen.

Maar omdat het nog bijna twee uur duurt voor de rest van de familie ontwaakt, moet ie toch weer even de bench in. Hij is er niet blij mee, maar laat het gelaten toe.

Vandaag blijkt dat ie niet zindelijk is.

Hij houd het eigenlijk niet eens op. Als ie wat moet doen, doet ie het gewoon.

Vind verschillende keren een plasje in huis.

Een keertje betrap ik hem dat ie net zijn poot op wil tillen tegen de eetkamerstoel.

Tja, had toen net een lege boodschappentas in mijn handen …….. ;-)

Hij schiet luid gillend weg van schrik.

Buiten blijkt ook dat ie van onverwachte geluiden nog wat schrikt, maar hij hersteld zich wel meteen en gaat dan weer door waar hij mee bezig was.

Verder loopt ie de hele dag vrolijk kwispelend door het huis en in de tuin.

Hij vindt alles leuk en geweldig en ziet er constant blij uit.

Hij is lekker nieuwsgierig en een gezonde spring in het veld. Soms springt ie (althans probeert het) als een hertje met vier poten de lucht in, maar mist helaas de gratie die daarbij past. Iets wat dus een komisch tafereel bezorgt. Hieruit is ook al snel zijn bijnaam geboren (rare) Kwibus.

Het is een gezonde eter en zelfs een bedelaartje.

Dit laatste doet ie gelukkig niet opdringerig.

Hij gaat gewoon naast de tafel zitten en kijkt hoopvol omhoog.

Dit is natuurlijk heel makkelijk te negeren, dus dat zal er binnen een paar dagen wel vanaf zijn.

Aan het einde van de middag zie ik iets wat op een plasje lijkt, maar wel erg donker van kleur……even in de gaten houden of ie wel drinkt. Dit doet ie gelukkig wel.

Na het avondeten weer een plas…….sjips, zit bloed doorheen.

Heeft ie waarschijnlijk blaasontsteking.

Arm dier, ik hem beschuldigen van onzindelijkheid, kan ie er waarschijnlijk niks aan doen.

Even afwachten dus maar voor ik verdere conclusies trek.

Maar voor ik zeker weet dat ie zindelijk is, gaat ie wel de bench in voor de nacht.

Als herman ergens een bloedhekel aan heeft, is het ’s-Morgens om half zes puin ruimen..

Dag 3.

Kwibus is en blijft waarschijnlijk een (rare) kwibus.

Blij springt en dartelt ie om je heen, zonder opdringerig te worden.

Vandaag gaat ie regelmatig lekker in zijn mandje liggen en ziet er ontspannen uit.

Ook heb ik (nu 16.30 uur) vandaag nog geen plasje gevonden. Wel heb ik geloof ik 30.000 keer de achterdeur voor hem open gedaan, maar dat is goed voor de lijn zal ik maar denken ;-)

Hij is niet meer zo schrikkerig en rent af en toe zelfs met Kayro mee.

Nu moet Kayro dan niet meteen denken te kunnen spelen, want dan is het meteen weer over.

Ik heb het idee dat Kwibus trouwens meer een mensen dan een honden hond is.

Hij vindt het leuk dat ze er zijn, maar doet er verder niks mee.

Ook de kat interesseert hem niet zo.

Af en toe kijkt hij er nieuwsgierig naar, maar als de kat terug kijkt, gaat ie achteruit.

Verder…….een lekkere blijde jonge hond.