Vandaag weer een nieuwe loge.
Voel weer die opwinding. Wat is het, hoe is ie, hoe gaat het......toch iedere keer beetje spannend. Ik lijk wel een klein kind dat met Sinterklaas een cadeautje krijgt.
Door samenloop van omstandig- en toevalligheden haalt Herman hem op uit Duitsland (waar hij op dat moment toch moet zijn), i.p.v. dat hij thuisgebracht wordt.
De auto parkeert en nog voordat alles uitgestapt is sta ik buiten.
In de auto zit een kruising tussen Mechelaar en een Stafford.
Eigenlijk ziet het eruit als een Mechelse Herder met een veel te grote kop.

Eerste kennismaking loopt lekker.
Hij gaat lekker op onderzoek uit, maakt kennis met Lacey. Ondanks dat hij daar een beetje terughouden op reageert, verbaast het me da Lacey voor hem gaat liggen.
Boris de kat, laat hem even snuffelen en dreigt dan met een pootje (zonder nagels uit) uit te halen, waarop Roki meteen afstand neemt. Zo weer een hond in zijn zakt denkt Boris.
Hij huppelt de hele dag lekker achter iedereen aan, is nieuwsgierig en zeker niet verlegen.
Ik ga een stukje met hem wandelen en hij loopt lekker aan de riem mee. Het lijkt erop dat ie wel gewent is aan een riem te lopen.
Uit zijn reactie op alles, maak ik op dat het deze keer geen straathond is.
Hij lijkt me goed gesocialiseerd zowel naar kinderen, dieren en is duidelijk ook gewent in huis te leven.
Hij gaat vanzelf in zijn mand liggen als ie even een dutje wilt doen.
Dus een algemene eerst goede indruk.

Etenstijd........oeps even wennen weer dat niet iedere hond jouw huisregels kent.
We zijn er al heel snel achter dat als er wat te eten te halen is, meneer er met zijn grote snufferd bij staat.en omdat hij toch redelijk aan de maat is kan hij zonder moeite bij de salontafel, eettafel en het aanrecht. Dit houd dus in dat we niet echt ongestoord kunnen eten, want we moeten Roki voortduren met zijn snuit overal vandaan houden.
Eten met hindernissen dus!!

En op de salontafel is helemaal niks veilig. Hij is net een vuilnisbak. Alles wat in zijn bek past, vreet ie op..........zelfs papier. Dit zou handig kunnen zijn als we een keertje zonder voer zitten hahaha.
Gezellig tv kijken wordt 's-Avonds dus ook een kleine hindernisbaan.
Een bakje chips moet je met een hand vasthouden en met je andere moet je Roki steeds tegen houden, dus dan kom je een hand tekort om een chippie te eten.
Dan staat je drinken natuurlijk ook op tafel waar je dan ook niet aan toe komt.
En net als je denkt dat ie even niet op je chips let, waardoor je een hand vrij hebt om een stukje in je mond te steken, slobbert ie uit je glas.

Kortom, hij heeft nog wel wat regeltjes te leren.

Wat ik heel leuk vond, is dat Lacey op een gegeven moment in zijn mand gaat liggen, (omdat Boris in haar mand ligt en omdat ze natuurlijk als meerdere zelf mag uitmaken welke mand van haar is) hij naar twee rondjes draaien toch maar bij de kat in de mand gaat liggen.
Dit vind ik toch wel heel uniek, want hij was nog geen twaalf uur in huis.

De algemene eerste indruk is dus goed.
Hij is goed gesocialiseerd en laat zich goed corrigeren.
Voor zover ik hem in kan schatten naar grootte en gedrag, is het een puber.
Verwacht dus nog wel een aantal lekkere ondeugende puberstreken van hem als ie zich eenmaal thuis begint te voelen. 

Dag 2

Het is heel goed gegaan vannacht.
Roki heeft maar heel even zachtjes zitten piepen toen iedereen naar bed was, maar dat was zo over.
Hij is goed zindelijk en heeft dus ook niks in huis gedaan.
Je zou bijna kunnen denken dat het een ideale hond is hahaha.

Er valt ook weinig schokkends te vertellen.
Oke, hij is duidelijk gewent om op de bank te mogen liggen, want hij doet het niet stiekem, maar komt gewoon lekker bij je op de bank liggen als je er zit ......probeer dat er toch uit te krijgen.
Eten steelt hij ook als ie de kans krijgt, maar dat kan ik gezien zijn figuur eigenlijk wel snappen.
En ja........hij moet natuurlijk even een plekkie zien te vinden in zijn nieuwe roedel.
Als je maanden bij twee mensen hebt gewoond en je komt ineens in een gezin van vijf personen, een hond en twee katten, kan ik me voorstellen dat je niet zo 1,2,3 snapt waar je staat.
Dit probeert hij uit te zoeken door af en toe heel subtiel (bij degene waarvan hij zou kunnen denken dat ze lager zijn) rijbewegingen te maken en te kijken hoe daar op gereageerd wordt.
Ach dit stelt allemaal weinig voor en ik plaats het ook maar onder het hoofdstukje gewenning.

Ik kan alleen (nog) maar herhalen dat het een lekker ding is, alleen jammer dat Lacey daar (nog) niet zo over denkt.

Dag 3

Natuurlijk lag hij vanmorgen op de bank ................moet toch even snel wat verzinnen, want vanmiddag krijgen we een nieuw bankstel.

Hij heeft een behoorlijke will to please en heeft al door dat ie voor bepaalde zaken eerst moet gaan zitten, zoals riem om doen, koekje krijgen en zitten voordat ik zijn etensbak neer zet.
Ook kan je dingen die hij in zijn bek heeft eruit halen. Gelukkig wel, want hij maakt nog geen onderscheid tussen zijn speelgoed en andere spullen die los in huis liggen.

Hij heeft een lekkere dosis energie en is gek op ballen apporteren.

Dit is gelijk ook het enige spelletje wat wij op het moment met hem moeten spelen, want Lacey wilt dus niet met hem spelen.
Heel jammer dat zij hem niet ziet zitten, want van mij hoeft ie nog niet zonodig weg hoor.
Ik heb eigenlijk geen flauw idee wat er nu eigenlijk echt mis is met de chemie tussen de twee honden. Ze duld hem, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik krijg het gevoel dat ze zich bedreigt voelt in haar positie binnen de roedel. Ze doet er echt alles aan om hem maar te laten merken dat ze boven hem staat.
Zo negeert ze zijn poging om te spelen, pakt al zijn speeltjes af en gromt als ie ze terug wilt.
Ze ligt de hele dag in zijn mand en komt er alleen uit om uitgelaten te worden of te eten, om dan weer zo snel mogelijk zijn mand weer op te zoeken, want stel je voor dat ie zelf in zijn mand gaat.
Maar het is niet zo erg dat ze hem uit de mand jaagt, dus heb nog hoop.

Jee moet oppassen dat het geen dagboek over Lacey gaat worden ;-)

Maar ja er valt ook weinig over Roki te melden, want hij doet het gewoon heel erg goed.

Dag 4

Je moet niet denken dat ie met zijn geblaf mensen afschrikt als dat soms een wens mocht zijn.
Het is geen gehoor........zo'n grote hond en dan komt er weinig meer uit dan gekef.
Het is net alsof ie de baard nog niet in de keel heeft zeg maar hahaha.

Heb Roki vanmiddag meegenomen toen ik Rob naar school ging brengen. Dan is het wat rustiger bij school dan wanneer ik hem ophaal.
Ik moet zeggen.........viel me niks tegen.
Hij reageerde heel enthousiast en wilde eigenlijk wel naar alle kinderen toe.
Maar toen ik even stond te praten ....... iets wat natuurlijk vaak bij school gebeurt........merkte ik toch wel dat ie wat opgewonden raakte van al die aandacht die hij kreeg. Dan reageert ie toch wel een beetje lomp, wat een aantal kinderen toch een beetje afschrikte. Helemaal toen ie op zijn achterpoten ging staan om nog meer aandacht te krijgen.
Tja het is even iets anders dan een klein hondje.
Dus om eventuele klachten te voorkomen, houd ik het voorlopig toch maar even op alleen mee naar school als ik Rob weg ga brengen hahaha.

Heb vanavond een oude tuinstoelkussen in de mand gelegd. Had namelijk het idee dat alleen een dekentje te hard was, want hij is vrij mager en ligt dan natuurlijk meteen op zijn botten.
OF hij heeft snel geleerd dat ie niet op de bank mag, OF het dikkere kussen in de mand werkt.
Ik durf niet te zeggen dat ie niet stiekem op de bank gaat liggen als we er niet zijn, maar hij doet het in ieder geval niet meer waar we bij zijn.

Dag 5

Het is echt een jonge hond.........niks wat los in huis ligt is veilig.......alles wat in zijn bek past, gaat er ook in. En ik kan je verzekeren, dat dat best lastig is als je aan het verbouwen bent.
En omdat Lacey het nog steeds vertikt om met hem te spelen, moeten wij er een paar keer per dag flink aan geloven, want anders gaat meneer rottigheid uit halen.
Papier kan je echt nergens laten liggen. Dat gaat niet alleen zijn bek in, maar ook zijn maag.
En een gedeelte van m'n slof ook grrrrrr.
Verder is het een schat hoor.

Het schooien aan tafel begint ook wat af te nemen. Natuurlijk probeert ie het nog wel eens, maar we komen nu niet meer iedere maaltijd handen te kort.