Een Sharpei deze keer met de naam Yordan.

Bij binnenkomst zet hij meteen z'n geursporen uit .......bij de voordeur op de mat.
Vervolgens herhaalt hij dat in de mand van de ‘hond des huizes'.....oops, als dat maar goed gaat.
De kennismaking verloopt eng rustig. Meneer heeft meer oog voor de tuin dan voor de andere honden (Lacey en Kayro)
Lacey heeft het ook al vrij snel gezien en gaat al na een paar minuten rustig liggen, alsof er niks in huis veranderd is.
Kayro daarentegen, die hoopt in Yordan een nieuw speelkameraadje te hebben gevonden en doet zijn uiterste best om hem tot een spel te verleiden............helaas.

Een mooier begin kunnen we ons niet wensen.
Ik trakteer ze alle drie op een brokje en krijg de indruk dat Yordan honger heeft.
Waarschijnlijk heeft hij door de reis zijn avondmaal gemist en omdat hij toch wel heel erg slank is (lees gerust mager), geef ik hem toch nog maar even twee handjes voer.
Hij blijkt een gezonde eetlust te hebben J

Hij is lekker nieuwsgierig, op het brutale af.
Ik kan dan ook nog maar net voorkomen dat ie op de salontafel springt.

En dan.....toch maar even herrie schoppen met Kayro.
Na een paar minuten als zowel wij als Yordan het zat is, is Kayro nog lang niet van plan om te stoppen en ik hou hem maar even bij me om Yordan wat rust te gunnen, zodat ie verder kan met alle nieuwe luchtjes in zich op te nemen.
Is Kayro eindelijk rustig, begint Yordan weer ...........schiet lekker op.
Ik neem ze maar even mee naar buiten, daar hebben ze tenminste meer ruimte om uitgebreid kennis met elkaar te maken, maar daar ziet Yordan hem dan weer niet staan..........oké, dan maar weer naar binnen........ja duhh.......begint ie weer.
En om te voorkomen dat ze de tent afbreken, zet ik ze beide maar even in een bench voor een cooling down.

Ben benieuwd wat de nacht gaat brengen. Kayro slaapt in ieder geval vast goed, want die heeft zijn avonddutje gemist.

Btw, Yordan drinkt wel erg veel.........even in de gaten houden.......misschien is het de stress van de reis.

Dag 2

De nacht is uitermate rustig verlopen.
Nadat ik hem in de bench gedaan had, heeft hij even gekeken hoe en of ie eruit kon, maar toe hij doorhad dat het deurtje echt dicht zat, ging hij met een berustende zucht liggen.
Voor zover je dat na een dag al kan beoordelen, is het een ontzettend sociale lieve en verdraagzame hond.
Het is ook wat als je de hele dag ‘belaagd' wordt door een pup van elf maanden (Kayro) die niks anders wil dan spelen ....... volgens mij heeft ie last van adhd .....pfffff wat een energie zit er in dat beest.

Verder kan Yordan nog wel wat opvoeding gebruiken.
Hij snapt (nog) niet dat het een salontafel niet is om overheen te lopen. Ja waarom zou je ook omlopen als het niet nodig is hè.
Bedelen is ook iets wat we meteen aanpakken.
Maar........en dat is wel een hele plezierige bijkomstigheid als je gezin uit vijf personen bestaat en er dus altijd wel ergens wat rondslingert ........hij heeft nog niks gepakt wat ie niet hebben mag.
En het is een giga smeerpoets.
Water drinken ........ ten eerste veroorzaakt ie een golfslagbad in de waterbak, waardoor ik erachter ben dat ik die dus maar niet te vol moet doen en ten tweede.......pffff.....met zijn bek nog vol water loopt ie al bij de bak vandaan, waardoor ie dus een heel waterspoor achterlaat.
Lang leve de plavuizen!!

Of ie weet dat hij een hond is, ben ik nog niet echt achter.
Toen ik vanmorgen de was uit de machine haalde, stond ie kopjes te geven tegen het deurtje van de wasmachine en achter miertjes aangaan doet ie ook ......... als ik daarbij optel dat ik m al een paar keer van de salontafel af heb moeten halen, doet ie me toch aan een kat denken. ?!?!?!!?!?!?

Zo meteen maar eens even kijken hoe ie het aan de riem doet.
Als ik naar school ga, neem ik hem mee ......

Valt niet tegen ......... oké, hij blijft nog niet netjes naast je lopen, dus je moet de riem wat kort houden om niet over hem te struikelen, maar hij heeft daar geen problemen mee en hij gedraagt zich zeer stabiel in het verkeer (we wonen aan een drukke weg)
Ook is hij niet onder de indruk van alle kinderen op school.

Ik krijg trouwens de indruk dat hij gewoon nergens van onder de indruk raak.
De stofzuiger.........zal m een zorg zijn!
De dweil.......uhh is de bedoeling dat je daarvoor aan de kant gaat?

En eindelijk........laten Kayro en Yordan elkaar met rust. ........... pfffff ......rust!!
Dit duurt overigens niet lang, want wanneer de een opstaat, staat de ander ook weer op.
Ik heb het idee dat ze niet alleen met elkaar spelen, maar dat ze ook zo onrustig op elkaar reageren omdat ze beide nog niet weten wie nou precies waar staat.

Lacey .......dat staat buiten kijf, die is op een non verbale manier de meerdere gebleven.
Maar Kayro en Yordan ? ......... tja denkt Kayro, ik woon hier definitief, maar ik ben ouder denkt Yordan. En zo merk ik aan kleine dingetjes in houding en gedrag dat ze toch aan het bepalen zijn wie nou boven wie staat.

Dag 3

Hmm.......vandaag starten we niet echt lekker ........ slechte nacht gehad.
Ik weet niet hoe het komt, maar Yordan wilde gister niet in de bench.
Blaffen, janken en loeien kan ie dus wel (twijfelde even, omdat ik al twee dagen geen geluid uit hem heb horen komen).
Stil....eindelijk......jammer, wie staat er naast m'n bed? Juist Yordan.
Ik hem terug gebracht en heb mijn tweede been nog niet in bed, of ik hoor hem weer aankomen. (we slapen begane grond). Heb ik hem maar in de bench van Kayro gestopt, daar kan ie niet uit (andere sluiting).

Zal even in het kort uitleggen, anders denken jullie misschien dat ons huis uit benches bestaat.
Kayro is nog aan het puberen en gaat zoeken om wat te slopen als ie alleen gelaten wordt, dus die MOET in de bench en na de halve bench gesloopt te hebben heeft ie dat geaccepteerd.
Lacey ligt 's-nachts aan de riem in de mand, omdat die de deuren open maakt en dan naar boven gaat en bij de jongste op bed gaat liggen ..... ja ....pffff ......hele organisatie.
Vandaar dat Yordan ook in een bench gaat, anders worden die andere twee gek als ie los loopt.

En ja dat werd Kayro ook van al dat geëmmer met Yordan........conclusie.......twee jankende honden.
En omdat ze wel rustig werden als ze je hoorden, is Herman (manlief) om halftwee maar op de bank gaan liggen en toen werden ze inderdaad rustig.
Met als resultaat dat we vanmorgen geen van alle genoeg geslapen hebben.
En dat was goed aan de honden te merken ook.

Tussen Yordan en Kayro voel ik een spanning en moet ze een beetje in de gaten houden.
Lacey is de rust zelve.
Als Yordan beweegt schrikt Kayro ook op en staat meteen op z'n achterste poten.
Waardoor Yordan ook hoog op zijn poten gaat staan.

(Nu heb ik toevallig gister net gelezen dat het een Sharpei's een enkele keer kan overkomen dat ie spontaan aangevallen wordt. Dit omdat ze van nature een statige houding hebben en door de dracht van de rimpels en stekelige haar, kan dat op andere honden over komen als een agressieve houding.)

En in de loop van de ochtend gebeurt het dan ook.
Kayro pakt Yordan.........en waarom??......gewoon spanning denk ik, want voor zover ik kon beoordelen deed Yordan helemaal niks. Het enige wat ik merk aan Kayro is dat ie gespannen raakt als Yordan in de buurt is en dat terwijl het zo'n lieve en stabiele hond is.
Ik ga er dus ook vanuit dat Kayro nog niet door die houding heen kan kijken.

Gelukkig in de loop van de dag wordt de sfeer weer wat ontspannender in huis.
Ik durf de hele kudde ook weer zonder toezicht buiten te laten.

En tijdens het avondeten gaat Yordan dan toch ergens liggen en loopt niet meer de hele tijd om de tafel heen om te bedelen..........snelle leerling???

OF het is toch geen raszuivere (hoewel vermoed wordt dat ie van de plaatselijke fokker van sharpei's en boxers vandaan komt), OF hij spoort niet, OF ......... laat ik hem maar even het voordeel van de twijfel gunnen en dat het komt omdat ie zich nog niet lekker kan ontspannen, want rust in zijn gat heeft ie nog niet echt.

Want .......

Meneer denkt 's-avonds waaks te moeten zijn. (overdag is het een hele lieve rustige hond)
Ik zit achter in de eetkamer (met schuifpui) en Yordan ligt daar lekker in een mand.
Zie ie opeens zijn weerspiegeling in het ruit en slaat aan.......schrik me een ongeluk.
Ik sta op om het rolgordijn dicht te doen, ziet ie mij ook door het raam.......pffffff ...komt een ware waakhond boven.
Rolgordijnen dicht........rust weder gekeerd.
Komt Herman vanaf de zitkamer naar de eetkamer..........slaat ie weer aan en niet een keer, maar dit herhaald zich zo'n drie keer ......... stress, of..........?

Ben benieuwd wat de komende nacht brengt ...... cross my fingers.

Dag 4

Vannacht is het gelukkig rustiger verlopen. Niet meteen, want toen ik hem in de bench deed, begon ie meteen weer te loeien.
Maar toen ik hem gewoon los liet, is ie uiteindelijk in een mand gaan liggen.
Dit is totaal geen probleem bij Yordan, want hij sloopt toch niks en is de nacht zindelijk.

Je kan goed merken dat de honden ook een betere nachtrust hebben gehad, want de sfeer is weer relaxed.

En de volgende test meld zich alweer aan.
Krijg zo familie op bezoek ....... zes man sterk en ze blijven slapen.
Ben benieuwd!!

Het is een kanjer. Zo waaks als ie als het donker is kan zijn (misschien is  net als ik wel nachtblind), zo opgewekt werd iedereen begroet bij binnenkomst en........binnen no time had hij alle harten gestolen.

Hij is zo lekker stabiel, volgens mij maakt ie zich echt nergens druk om.
Zelfs 's-avonds vind ie alle drukte de gewoonste zaak van de wereld.
Je snapt misschien wel dat ik m'n hart vast houd, voor wat de nacht gaat brengen.

Dag 5

Geen centje pijn dus.........hij is braaf in de mand gaan liggen en ondanks dat het nog een poosje onrustig in huis is geweest voor iedereen sliep, hebben we hem niet gehoort.
Ook de rest van de dag blijft ie zich gedragen .......nou ja, bijna dan.
Want in een onbewaakt ogenblik slobbert ie lekker uit een beker melk (staat op de salontafel......hij heeft er toch wat mee hoor ;))

Soms begin ik het idee te krijgen dat Yordan zich ook wat begint te ontspannen.
Het enige wat ik eigenlijk nog wel sneu vind is, dat wanneer ik zit waar maar twee manden staan (grote, kunnen ze makkelijk alle drie in) en alle drie de honden zijn er ook en het dan voorkomt dat Lacey en Kayro niet in één mand liggen, Yordan nog niet het lef heeft om bij een van de andere honden in de mand te gaan liggen.
En hij is nog zo mager, dat ik me voor kan stellen dat ie niet op de plavuizen gaat liggen.
Met als resultaat, dat ie al zittend gaat zitten suffen en hij dan bijna omvalt.
Sneu, maar er is plaats zat in de manden en elders in huis staan ook nog manden en benches die leeg zijn waar hij in kan gaan liggen.

Dag 6

Weer een rustige nacht ......... zouden we het dan toch uitgevonden hebben om Yordan niet in een bench, maar in een andere kamer in een mand te leggen?

Het spelen met Kayro, gaat steeds beter.
Het duurt langer voor er ‘opwinding' plaats vindt en ik zeg dat het genoeg geweest is.
Dit komt niet door Yordan, maar Kayro (11 mnd en ook een hondje uit Gran Canaria) weet nog niet helemaal met zijn emotionele opwinding om te gaan en als het dan een beetje ruig gaat, (Yordan is toch een stukje sterker) voelt ie zich bedreigd en schiet dan even uit zijn slof.

Hierdoor durf ik het net aan om even de jongste snel naar school te brengen, maar als ik langer weg ben, voor een boodschap bijvoorbeeld zet ik de hele meute toch wel even apart!

Vanmiddag........jaja, hij heeft al een poosje lopen dralen om de bezette manden heen, maar heeft dan toch genoeg lef bij elkaar geraapt om bij Kayro in de mand te gaan liggen.
De duurt een paar minuten en dan besluit Kayro om er maar naast te gaan liggen, waardoor Yordan heerlijk het rijk voor zich alleen heeft.
Hij gaat zich met de dag dus meer ontspannen.
Nu dat laatste beetje stress er nog uit en hij blijft ook liggen wanneer ik opsta of als er onverwacht iemand de kamer in komt.
Op zich blaft hij niet als er aangebeld wordt, mensen worden ook enthousiast begroet als ze binnen komen, maar als hij ligt te dutten en er komt dan onverwacht iemand de kamer in ...... ook al is die persoon allang in huis .......slaat ie aan.....????ja snap ook nog niet waarom????

Dag 7 - 10

Yordan doet het hartstikke goed. Hij gaat goed vooruit.
Oké, hij is nog erg mager, maar hij eet gelukkig goed, dus dat lost zich vanzelf wel op. (heb z'n halsband al een gaatje losser kunnen doen)
Ook Kayro gaat hem steeds leuker vinden en kijkt nu gelukkig ook door die norse blik van hem heen.
Yordan voelt zich inmiddels zover op zijn gemak, dat hij al vaak zelf het spelen uitlokt.
Het is alleen jammer dat ie nog erg op mij gericht is, want dat wil zeggen dat ik eigenlijk altijd degene ben die op moet staan om hem, bijvoorbeeld, 's-avonds naar buiten te laten, omdat ie het gewoon vertikt om met een ander mee te gaan....pffffff.
Gelukkig is ie wel zover dat ie met de andere honden meeloopt als ie eenmaal buiten is.
Slopen doet ie niks en in huis is hij zindelijk.
Hij kan ook goed alleen zijn.

Waaks is ie wel een beetje, met name als het donker wordt, hij weet het nu gelukkig steeds beter toe te passen en slaat niet altijd meer ten pas en ten onpas aan als ze al in huis zijn. J
Zal hier even een klein voorbeeldje van geven.

Overdag hoor je hem eigenlijk nooit.........ook niet als de bel gaat.
Als ik iemand binnen laat (een vreemde komt dus samen met mij binnen) hoor je hem ook niet en gaat alleen dat propellertje achter op zijn kont draaien J
Maar komt er iemand (zonder m'n begeleiding) de tuin of het huis in (voor ons bekenden natuurlijk), dan staat er ineens een hele ‘grote hond' voor je.
Ik kan me voorstellen dat diegene zich dan echt bedreigd voelt.
Maar voor degene die wat kennis van honden heeft, valt ie al snel door de mand, want je ziet aan het voorzichtige gekwispel dat het niet meer is dan een grote bek.

Verder kan ik niet anders zeggen dat het één grote sullige, goedaardige knuffelkont is.
Hij is en blijft onder alle omstandigheden stabiel, maakt zich nergens druk om en is heel sociaal naar eigenlijk alles wat leeft.

Dag 11 - 21

Ja, veel meer valt er eigenlijk niet te melden.
Ondanks dat ik af en toe nog twijfel aan zijn intelligentie, moet ik zeggen dat ie toch al aardig wat regeltjes opgepikt heeft.
Zo gaat hij netjes zitten als je met z'n bak voer aan komt en op commando gaat hij ook de keuken uit als ik aan het koken ben.
Hij komt meteen als je z'n naam roept en begint te kwispelen als je tegen hem opspeel J
En ondanks dat hij best wel een poosje alleen kan zijn, vindt ie het heerlijk om bij je in de buurt te zijn.

Mits er iets bijzonders te melden is, laat ik het hier maar bij en hoop ik dat er heel snel iemand is die denkt .........."hee, zo'n makkelijke, lieve hond wil ik wel adopteren".