Ik ga Monti ophalen. Monti is door omstandigheden opnieuw ter adoptie aangeboden en is in een thuissituatie opgegroeid en verstaat dus ook Nederlands. (m'n eerste opvanghondje die me meteen verstaat)

Thuis gekomen een hectische boel.
Drie honden (waarvan er één morgen naar een nieuw baasje gaat) vliegen min of meer op Monti af om kennis te maken, waardoor hij in de stress schiet en hevig begint te janken.
Snel de bench opgezet, waar hij in gewend is, zodat ie een veilig heenkomen kan zoeken.
Niet helemaal goed gegokt.
Hij is klein, dus kan zich verschuilen tussen de bank en het hoektafeltje. En dan zien we duidelijk dat het een terriermixje is (waarschijnlijk boerenfox en jack russel). Heel stoer durft hij nu naar de andere honden te blaffen, omdat die toch niet bij hem kunnen komen.
Als Kayro (onze levende stuiterbal met adhd) rustig is en het toelaat dat de kleine hem besnuffelt, dreigt het even mis te gaan. Want wat doet onze nieuwe aanwinst ........ hij gaat tegen Kayro op staan rijen........fout dus!!!......Monti wordt even flink zijn plaats gewezen.
Lacey (onze ouwe) snapt het allemaal sneller en gaat heel relaxed op een kleine afstand liggen kijken en nodigt Monti zo uit om uit zijn schulp te komen.

Op wat zenuwachtig gepiep na lijkt het na een uurtje redelijk rustig te worden.
Ik merk wel dat Monti heel mensgericht is, hij zoekt continu de bescherming van onze benen op. Al die grote honden vindt ie eng........niet echt gewend met andere honden samen te leven.
Maar tegelijkertijd wint zijn nieuwsgierigheid het iedere keer weer van zijn angst en wilt ie toch wel op onderzoek uit...........totdat een grote zich beweegt.

Het is wel een klein brutaaltje.....als een van de andere honden een speeltje heeft, wilt ie het toch wel graag afpakken.

Als na een paar uur de rust in huis redelijk is teruggekeerd en Monti zich wat vrijer in huis durft te bewegen, zien we dat, ondanks dat hij toch nog angstig wegduikt bij onverwachte bewegingen van een van de andere honden, het toch wel een kleine vent met een hele grote bek is.
Hij blaft uitdagend naar de ander tot die zich beweegt en dan duikt ie weg. Of hij probeert te rijen, met het gevolg dat ie afgestraft wordt.

Aan het eind van de middag ben ik toe aan een rustmoment in huis.
Als Monti rustig is begint wel een van de anderen en als de anderen rustig zijn begint Monti.
En omdat het nog zo'n heel kleine jong hond is, heeft ie een geweldige hoge kef.

En omdat de mevrouw waar ik hem opgehaald heb vertelde dat ie zo goed in de bench was, besloot ik alles even op de plek te leggen in de hoop dat de chaos even tot rust zou komen.
Ja............valse hoop dus. Monti had nog helemaal geen behoefte aan een rustmoment en zette een behoorlijke strot op. Met als gevolg dat Kayro daar bovenuit wilde komen.
Verstand op nul en blik op oneindig, want als ik hier meteen aan toe geef, is het helemaal gebeurt. Gelukkig duurde het maar een paar minuten en toen............ssssssssst.
Even genieten na zo'n hectische dag.

Ben benieuwd wat de nacht gaat brengen.

 
Dag 2

Gisteravond in de bench heeft ie wel even zitten ‘loeien'. Wat een geluid kan er uit zo'n kleine hond komen zeg ......... pffffff.
Dit heeft gelukkig maar een klein half uur geduurd en het was niet continue.

Hij zou zindelijk zijn, maar toch wel een paar keer in huis wat van hem gevonden.
Denk dat ik dat wel kan verklaren. Het is natuurlijk een hele belevenis om met vier honden buiten te zijn, dus tijd en rust hebben om wat te doen heeft ie niet.
Schijnbaar vindt ie die rust binnen wel :(.

Verder is het een lekkere knuffel, hij moet alleen nog wel leren dat ie niet alleen alle aandacht op kan eisen. Ik heb het gevoel dat ie zich snel aanpast aan zijn nieuwe omgeving, zolang er maar mensen zijn die hem af en toe even een knuffel geven.
Hij begint het toch wel leuk te vinden dat er andere honden zijn. Hij speelt zelfs af en toe even met Kayro. Dat is een kruising herder, dus vele malen groter. En omdat die nog maar net één jaar is, wilt ie nog wel eens lomp uit de hoek komen en tja...........piep...piep...piep...... alsof ie geslacht wordt. En Kayro snapt daar dan dus even niks van.

Gelukkig is het vandaag een stuk rustiger in huis......de nieuwigheid is er gelukkig af.
Het leuke vind ik vooral dat ie een aantal dingen heeeeel eng vindt, maar dat ie (natuurlijk door leeftijd en karakter) zo nieuwsgierig is, dat ie toch iedere stap zet.

Onze andere opvanghond, Peluche, die vanmiddag naar zijn nieuwe baasje gaat, vindt hem eigenlijk maar een opdringerige druktemaker en laat ook merken dat hij er helemaal geen zin in heeft. En dit is juist de hond waar Monti steeds weer heen gaat.

Hij lijkt ook een nieuw favoriet plekje te hebben gevonden.......met zijn koppie boven op de adapter van de laptop.........lekker warm.

Moest vanmiddag eigenlijk wel even lachen hoor. De nieuwe baasjes kwamen binnen en meneer ging achter een stoel staan en had toen het lef naar ze te blaffen, met als effect dat ie uitgelachen werd hahaha........arm beest.

Dag 3

Vannacht is goed gegaan, heb hem niet gehoord.

De kat snapt ie echt niks van. Monti wil zo graag met hem spelen en snapt maar niet dat de kat dat niet wil.

In de advertentie staat dat ie lekker aan de riem loopt, doet ie ook wel, maar het is wel een dartel. Hij ziet een wandeling als één groot avonturistisch spel en vergeet daardoor continue dat er een lijn aan hem vast zit.

Met de honden gaat het ook steeds beter. Hij speelt nu geregeld met Kayro. Ook wordt hij door de honden opgevoed. Zo zijn ze hem aan het leren dat ie zijn plaats moet weten.
Bij binnenkomst probeerde hij steeds te rijen, maar dat is er nu uit.
Zo laten ze het bijvoorbeeld ook nog niet toe dat ie bij ze in de mand komt liggen, want hij zal zich nu eerst moeten bewijzen. Wel vinden ze het goed als ie in van hun manden ligt, maar ze gaan er ook nog niet bij liggen.

En natuurlijk is hij lekker eigenwijs. Hij is waarschijnlijk gewend dat ie op de bank mag liggen, want daar springt ie steeds op. Hier mag ie dat niet, dus wij halen hem er steeds weer af.........het is bijna een dagtaak hahaha.

En zijn zindelijkheid moeten we denk ik even een ritme in vinden. Af en tot toch een plasje in huis.
Hij komt bij een echtpaar vandaan, waar geen andere huisdieren en kinderen waren.
En dan komt ie ineens in een gezin die uit vijf mensen, in bijna alle maten, twee honden en een kat bestaat .........ja kan me voorstellen dat ie dan zo druk met alles is, dat ie wel eens vergeet op tijd aan de bel te trekken. Ook buiten is het dan zo'n feest dat ie vergeet ook nog zijn behoefte te doen.

Dag 5

Monti heeft z'n draai aardig gevonden en begint lekker mee te draaien binnen het gezin.
Hij gaat ook vaker en makkelijker bij de andere honden in de mand liggen.

Ik heb nog wel een keer een drolletje moeten opruimen in huis, maar ik denk dat ie dan zo druk is met de andere honden, dat ie gewoon vergeet dat ie zindelijk is.

Hij is ook mee naar school geweest. Buiten het hek even kijken wat ie van alle drukte vond.
Nou ik kan zeggen ........... als er geen riem aan had gezeten, had ie gezellig mee lopen rennen en vliegen met de kinderen op het plein. Hij was totaal niet bang, maar wel behoorlijk opgewonden. Ja en wandelen hè........het blijft een groot feest voor hem. Als een dartel veulen springt ie in het rond, valt kleine hoopjes zand aan om er vervolgens kuiltjes van te maken en probeert de grote grassprieten te overmeesteren. En als je hem alleen meeneemt, heeft ie wel de rust om zijn behoefte ook nog tussendoor te doen.

En hoe bedoel je eigenwijs.
Ik gister de tekst bij de advertentie aanpassen met het feit dat ie ook met katten kan, gaat ie ineens tegen de kat staan blaffen. Weliswaar op zo'n afstand dat ie veilig buiten de klauwen blijft (want ook daar heeft ie al kennis meegemaakt), maar toch.........sta ik voor leugenaar.
Denk niet dat het kwaadaardig is hoor, maar dat stomme harige en blazende beest wil niet met hem spelen, dus probeert ie hem zo maar uit te dagen.

Dag 6 - 8

Monti is nu een week bij ons, maar het lijkt wel alsof ie van het begin af aan bij ons is geweest. Dit is ook de reden waarom er niet meer zoveel nieuws over hem te melden is in zijn dagboek.
Hij draait zo lekker met het gezin mee. Hij leert snel en is sociaal naar alles wat leeft.
Oké het is een pup met puppy gedrag ...... lekker speels en ondeugend, maar hij heeft werkelijk nog niks gesloopt. Wel was het bij binnenkomst even nodig om meteen duidelijk de grenzen voor hem te bepalen, maar vanaf het moment dat we daar stellig in waren, hebben we ook geen kind meer aan hem gehad.
Het ergste wat ie tot nu toe gedaan heeft is af en toe een plasongelukje in huis en een keer m'n sloffen aangevallen toe ik er in liep hahaha.

En samen met de andere honden gaat het ook geweldig.
In Kayro heeft hij echt zijn speelkameraadje gevonden en bij Lacey zoekt ie de warmte op.

Week 3

Monti heeft ontdekt dat je de kattenbak ook als mand kan gebruiken.
Als ik de bijkeukendeur een poosje gesloten hou omdat ik bijvoorbeeld de vloer in de kamer aan het dweilen ben, gaat meneer dus in de kattenbak zitten.........rare snuiter.
Ook heeft hij al een paar keer aangegeven dat ie ergens anders wilde liggen dan de plekken die er al beschikbaar voor hem zijn.
Zo heeft hij bijvoorbeeld het kussentje (dat wij dus 's-avonds op de grond leggen) verplaatst richting verwarming ........ lekker warm natuurlijk hahaha.

Het is ook een echt gezelschapshondje, want tijdens het eten is ie niet graag alleen.
Hij eet inmiddels heel goed, maar.........je moet wel in de buurt zijn, anders blijft ie om je heen dralen.

En nu.......na drie en een halve week ligt er sneeuw. Helemaal nieuw voor hem.
Lang leve een tuin. Hij is meer buiten dan binnen. Hij vindt het geweldig. Hier begon het vanmorgen pas laat te sneeuwen (in het noordwesten lag het verkeer toen al plat). En meneer vond dat witte spul dat uit de lucht kwam wel interessant toen ie binnen zat. Buiten was even een ander verhaal.........toch wel erg koud aan de pootjes en hij tilde zijn poten bij iedere stap heel hoog op. Dit duurde echter niet lang, want toen de eerste sneeuwbal door de lucht vloog, was ie de kou vergeten. En vanaf dat moment ..........ben blij dat hij de tuin in kan.
Scheelt mij een hoop ‘plasloze' wandelingen.

Week 4

Nu na ruim vier weken is het dan zover.
Monti krijgt een nieuw baasje.

Op een woensdagmiddag komen er mensen kijken en zijn eigenlijk meteen verliefd.
Er is nog één hele kleine maar..........
Ze komen nog een keertje terug met hun eigen hondje om te kijken of dat ook klikt.
Maar..........ik heb er alle vertrouwen in, deze mensen hebben zoveel liefde en begrijppen zo goed wat het inhoud om een 2e hondje te adopteren, dat ik eigenlijk met een gerust hart kan zeggen.

Monti ..........heel veel plezier bij je nieuwe baasje en ik ben blij dat ook jij een hond MET toekomst ben!!!!!

-----THE END-----

Hanneke