Dagboek van Amigo en Alana

Gisteravond was het dan zover we konden de puppies Amigo en Alana ophalen op vliegveld Eindhoven.
Het is voor ons de eerste keer dat wij pleeggezin zijn dus was het erg spannend wat voor liefs er in de reisbench zou zitten.
Na lang wachten (leek wel uren) kwam de bench dan eindelijk de deur door. Ik werd meteen begroet door twee kwispelende staartjes.

Bij thuiskomst hebben we ze meteen in de tuin gezet zodat ze daar hun behoefte konden doen en daar kennis te maken met onze eigen hond.
Maar wat is dat spannend in zo'n vreemde tuin dus besloten ze het alleen maar een beetje bij snuffelen te houden.
Na een minuut of 10 dan eindelijk naar binnen om daar kennis te maken en de 5 katten van ons te ontmoeten.
Dit ging allemaal super goed. De speeltjes worden al snel over de grond verspreid en het lijkt of ze hier al dagen zijn.

Toen nog maar even met ze naar buiten gegaan. We hadden alleen geen halsbandje voor ze, dus dan maar los mee. Ze hebben daar allebei hun behoefte gedaan.
Toen hun slaapplaats in orde gemaakt en na een grote gaap zijn ze in slaap gevallen.

Vanmorgen moesten we ze wakker maken. Ja het gewone werk gaat natuurlijk ook door.
Bij terugkomst van het werk maar even twee halsbandjes gehaald en ze toen aan de riem mee naar buiten genomen de riem vonden ze wel eng maar met een beetje lokken lopen ze aardig mee.

Kortom het zijn echte schatjes.

Vervolg

Alana en Amigo beginnen zich steeds meer thuis te voelen. Alana is het feestbeest in huis en maakt overal een spelletje van. Als ze een van onze katten tegen komt is het altijd een vrolijke begroeting. Binnen in huis komen zonder een aai over haar bolletje is er niet bij want ze blijft om je heen springen totdat ze hem ontvangen heeft. Het is een echte spring in het veld zodra zij haar oogjes opendoet begint ze te leven. Aan de riem lopen vindt ze niet al te leuk, maar als je er een beetje een spelletje van maakt komt ze wel achter je aan gehuppeld.

Amigo is nog steeds de rustige hond. Hij vindt het wel leuk om een beetje te spelen en met Alana te ravotten. Ook de speeltjes worden regelmatig door het huis geslingerd. Aan de riem lopen gaat wel maar hij vindt het leuker om lekker los te lopen. Heerlijk dichtbij een van ons te liggen doet hij graag.

Vandaag hebben ze ook kennis gemaakt met de kerstboom. Alana dacht dat de kerstballen balletjes waren. Ze ging op haar achterpootjes staan en plukte een bal uit de boom. Maar toen dat ding op de grond lag was het toch wel heel raar om haar zelf te zien in die bal dus dan maar blaffen.

Amigo vindt de krabpaal van onze katten best wel interessant en is daar dus vaak mee in de weer.

Zoals je dus al merkt het zijn vrolijke gezellige en ondernemende kanjers

Hier is dag drie van de kleine kanjers.
Na een paar dagen wennen in huis zijn ze vandaag mee geweest in de auto.
Het maakte weinig indruk op ze, eerst lekker gelegen op de achterbank en toen ze wat geluiden hoorde de achterpootjes tegen het raam om te kunnen zien waar het geluid vandaan kwam.
Na een stukje rijden zijn we gestopt en even wezen winkelen.
Ze vonden dat best wel eng al die geluiden maar de aandacht die ze kregen vonden ze prachtig.
Al die vriendelijke handen die ze even een aai over hun bol gaven wat een feest.

Thuis gekomen waren ze doodop van alle belevenissen en zochten snel de mand op, om daar lekker te gaan slapen.

Ze beginnen nu al aan te geven dat ze naar buiten willen. Piepend voor de tuindeur is het teken ‘hey pleegmamma ik wil naar buiten'.
Ze zijn nu drie dagen hier in huis en het is maar een keer verkeerd gegaan.

Het zijn echte vrienden aan het worden met onze 5 katten. De vraag is af en toe wie er nu achter wie aan zit.

Met onze eigen hond gaat het ook allemaal prima, als ze een beetje te hard aan het spelen zijn dan waarschuwt ze met een blaf en dan is het ook meteen over.

Kortom een vrolijke bedoeling hier in huis.

--vervolg--

Amigo en Alana doen het echt toppie. Ze beginnen al aardig aan hun naam te wennen en het lopen aan de riem gaat nu ook stukken beter. Alhoewel ze toch liever los lopen.

Zaterdag zijn we met ze naar de markt geweest. We hebben ze natuurlijk wel op onze arm gehouden, want zulke kleintjes laat je niet tussen al die lange mensen benen door lopen. En weer deed het ze weinig wat er om hun heen gebeurde. En ja de aandacht daar was weer niets op tegen. De slager vonden ze wel heel interessant, met alle heerlijke geurtjes die uit de grill komen. Na een aai over de bol en een plakje worst waren ze tevreden en lieten ze de geur maar voor wat het was.

Zondag zijn we met ze naar het bos gegaan om ze daar even lekker uit hun bol te laten gaan. Nou dat hebben we geweten, toen we thuis kwamen hebben ze allebei een lekker bad gehad. Was zeer nodig. Iets wat ze gewoon toe lieten zonder tegen te spartelen. Na dat gespeel en dat lekkere bad zijn ze als een blok in slaap gevallen.

Toen Amigo wakker werd hebben we hem maar even in de tuin gezet, maar ja hij had het gevoel nog in het bos te wezen dus heerlijk rennen tussen de planten door was het gevolg. Toen hij weer binnen kwam kon hij eigenlijk meteen wel weer een bad gebruiken maar gelukkig konden we het van hem afvegen.

Zoals je leest maken ze het prima.

---vervolg---

Vandaag hebben de 2 kanjers kennis gemaakt met de sneeuw.
Is wel raar hoor dat witte spul aan je pootjes.
Na even voorzichtig uittesten en besnuffelen van de sneeuw kon het feest beginnen.
Met de neus ertegenaan duwen en dan het balletje opeten ja dat is leuk.
Maar nog leuker is met elkaar er door heen rennen.

Vanuit binnen door de keukendeur naar de sneeuw kijken is ook best leuk en als er een vlok
tegen het raam aankomt hem proberen weg te jagen op hun manier.

Amigo staat om de 5 minuten te piepen bij de deur, maar niet om zijn behoefte te doen maar om te kunnen ravotten in de sneeuw.

Als een klein hertje huppelend en blaffend (op zijn manier) rent hij dan door de tuin.

Alana blijft liever binnen die vindt de sneeuw maar koud aan haar pootjes.

---vervolg---

Zoals je leest gaat het nu alleen over Alana omdat Amigo een baasje heeft gevonden in oude Pekela.

Vandaag was het dan zover de adoptie ouders van Amigo kwamen om hem op te halen.
Na ruim 5 uur door de sneeuw te hebben gereden kwamen ze bij ons aan.
Ze waren opslag verliefd op Amigo en het is dat ze nog een hondje hadden, want Alana vonden ze ook een moppie.
Na een lekker bakje koffie en wat geklets over Amigo hebben Alana en Amigo nog even samen in de achtertuin gespeeld in de sneeuw en toen was het moment daar, Amigo ging zijn vriendinnetje (maar ook ons) verlaten.
Nu Amigo weg is moeten de katten het ontgelden bij haar.
‘Ze zijn even groot als ik ben dus waarom rennen ze meteen weg als ik hun probeer in hun staart te pakken' lijkt ze te denken.
De oudste kat vindt alles wel prima en gaat haar niet uit de weg als ze hem uit staat te dagen om eens lekker te spelen.

De sneeuw vindt ze ook heel interessant en springt er lekker in rond. Het is maar goed dat ze zwart is zodat ze nog een beetje opvalt, want tussen het pak sneeuw wat gevallen is (ongeveer 15 centimeter op sommige stukken iets meer) komt alleen haar kwispelende staartje dan naar boven.

Na dat spelen in de sneeuw is het toch wel weer even tijd om lekker bij één van ons in slaap te vallen.

Kijken wat de nacht ons gaat brengen want het is voor het eerst dat Alana alleen gaat slapen in haar bench.

-----wordt vervolgd-----

Sandra