Dagboek van Susi

Dag 1: 25-11-2009
‘S-avonds rond 21.00 uur is Susi bij mij thuis aangekomen.
Bij het binnen komen begon Susi direct te grommen tegen mijn hondje Kimmetje (een chihuahua) en had gelijk meerdere malen in huis geplast (stress?)
Toen de mensen die Susi hadden gebracht weg waren, ben ik gelijk met Susi en Kimmetje
naar buiten gegaan en heb een uur gewandeld met de twee.
Zo kon ik zien hoe Susi reageerde op mijn hondje en buiten aan de riem loopt.
Dat ging best goed Susi deed niet lelijk tegen Kimmetje. Natuurlijk hield ik het goed in de gaten, je weet maar nooit, tenslotte is mij verteld dat Susi uithaalt naar ander honden.

De nacht heb ik Susi in haar mandje naast mijn bed laten slapen wat zonder noemenswaardige problemen goed is verlopen op twee keer in huis plassen na.
Kimmetje slaapt zoals altijd naast mij op bed. Gezien het toch geheel vreemd is voor Susi en Kimmetje, heeft beiden de nacht goed doorgebracht.

Susi is net een kleine 18 uur bij mij thuis en ik moet zeggen, dat gezien de omstandigheden, ze het voor nu goed doet.
Susi gromt nog wel naar Kimmetje, maar als ik haar waarschuw dan stopt ze er met enige protest wel mee. 

Dag 2:
De twee hondjes ‘s-morgens rond 8 uur uitgelaten en inderdaad, Susi viel behoorlijk uit naar andere honden, iets wat niet normaal was. Het is dat Susi aan de riem liep anders was zij die andere honden zeker gaan aanvallen, wat een agressie.
Na Susi flink te hebben gecorrigeerd ging het redelijk. Het gekke is dat Susi op dat moment totaal niet vervelend heeft gedaan tegen mijn Kimmetje, dat zou je dan toch verwachten.

Rond negen uur was de dierenwinkel open en ben met de twee hondjes samen daar naar binnen gegaan ook daar niets aan de hand.
Wat vond Susi al die lekkere knauwkluifjes verleidelijk maar zij heeft er niet aan gezeten.
Susi keek mij aan met die oogjes van a mag ik pakken, ik zei tegen haar "nee Sus foei".
Na wat protest heeft Susi het gelaten voor wat het was.
Ben daar tenslotte naar binnen gegaan om een voor, zover dat al mogelijk is, een diervriendelijke muilkorf te gaan kopen
En wel eentje op Susi haar maat. Tenslotte veiligheid voor alles.
En ja ook heerlijke knauwkluifjes die Susi zelf mocht uitzoeken, ik weet niet welke zij echt lekker vindt, daarom zelf laten kiezen, leek mij het beste.
Thuis gekomen beiden hondjes wat lekkers en een dikke knuffel voor het goede gedrag gegeven.

Dag 3:
Susi heeft voor de nacht niet in huis geplast wel is zij stiekempjes op bed komen liggen ook wel begrijpelijk, tenslotte ligt mijn hondje ook op bed en Susi ziet dat en een beetje honden logica, voorbeeld doet volgen.

Jammer Susi heeft weer in huis geplast de tijd die ik nodig had om mij aan te kleden en de hondjes naar buiten te doen was voor Susi net even te lang. Ben natuurlijk tegen Susi tekeer gegaan met opgeheven stem "Susi wat is dat foei dat mag toch niet", het leek even dat Susi wist dat zij fout zat, kopje naar beneden en haar lichaamstaal gaaf al aan dat zij begreep wat ik bedoelde.
Tijdens een uur wandelden met de twee hondjes ben ik met Susi begonnen met de basis training.
Tegenover andere honden, ging het nog niet zo soepel. Had de muilkorf al omgedaan en moet zeggen dat Susi dat niet eens vervelend vond en ze had er ook geen last van.
Thuis gekomen de hondjes samen een dikke knuffel gegeven en wat lekkers als beloning.

Ik moest even wat boodschappen doen en kon de hondjes niet mee nemen, dus Kimmetje in de huiskamer en Susi in de lange gang met toegang tot mijn slaapkamer en de douche.
Een flinke ruimte al met al.
Oei bij binnenkomst was het of er een tornado had plaatsgevonden. Alles in de badkamer overhoop gehaald maar niets echt stuk gemaakt.
De buren spraken mij aan dat zij last hadden van gejank en herrie. Tja mijn fout had even aan de buren moeten vertellen dat ik er een hondje bij heb die nog niet aangepast is.
Is goed gekomen met mijn buren, nu weten zij dat Susi er is.
En dat Susi er niet tegen kan om opgesloten te zitten en alleen te zijn had ik niet bij stil gestaan. En dat terwijl die mensen die Susi voor mij in huis hadden opgevangen, al vertelde dat Susi i.v.m. in huis plassen in een bench werd opgesloten als zij even weg gingen en dat dat beslist geen succes bleek te zijn.

‘S-avonds rond een uur of 7 ik was even naar het toilet toe. Kimmie komt naar mij toegelopen want ik had alle deuren open gelaten en Susie viel haar zo aan. Resultaat een gaatje in haar oor en op haar kleine kopje. Wat gilde het beestje het uit.
Toen heb ik Susi toch echt even flink aangepakt en in de gang opgesloten en haar met woorden flink toegesproken.
Susi werd op dat moment heel klein. Kleiner kon zij volgens mij niet worden.
Heb de wonden van Kimmetje verzorgd en schoongemaakt. Ik had gewoon medelijden met haar. Gelukkig, ondanks de verwondingen, viel het toch nog mee. Het had veel erger kunnen zijn het is tenslotte maar een kleine chihuahua van net 19 cm groot.

Gezien ik zelf in thuiszorg en mantelzorg heb gezeten en ruim 16 jaar raskatten had gefokt, heb ik aardig wat medische kennis opgedaan en hoefde niet naar de dierenarts toe en Kimmetje is goed ingeënt gelukkig.
Susi bleef tekeer gaan in de gang en gaf daar geen reactie op.
Inmiddels zijn de wonden van mijn hondje goed aan het genezen en is ze een ervaring rijker.
Ook Kimmie had, toen ik haar nu twee jaar geleden, in huis haalde dezelfde nare eigenschappen als dat Susi nu heeft. Niet zindelijk, agressief naar andere honden maar ook naar mensen toe. Dit laatste heeft Susi gelukkig niet zij is mensvriendelijk voor elk mens, groot of klein.
Susi is inmiddels weer in de huiskamer aanwezig maar met de muilkorf om.
En moest als extra straf in de huiskamer de nacht door brengen. .

Dag 4:
Susi plast nog steeds in huis wel is dat wat minder geworden en keer op keer haal ik Susi erbij en wijst haar aan wat er aan de hand is en spreek haar er op aan, het lijkt of ze begrijpt wat ik bedoel. Ik maak het schoon en blijf tegen Susi praten maar nu met een rustige stem "foei toch Sus nu moet ik het weer schoonmaken". Kimmetje is in de tussentijd wat gespannen geworden, want ja die weet nog hoe haar opvoeding ging en als ik boos wordt, er gevolgen aan zitten voor de hondjes en de beet die Susi haar had aangedaan maakte toch dat zij erg onzeker en bang begon te worden.
De rest van de dag is als voorgaande dagen verder gegaan met opvoeden en trainen omtrent haar gedrag naar andere honden, afwisselend dan weer wel en dan weer niet de muilkorf om gedaan.
Buiten heeft Susi uit voorzorg de muil korf wel om, heb immers zelf kunnen waarnemen dat Susi echt uithaalde naar een hond.

Dag 5
Susi plast nog steeds in huis maar is beduidend minder geworden. Nu gaat ze voor de kamerdeur staan en dan weet ik dat zij echt naar buiten moet. Het komt nog wel voor dat ik, in de ogen van Susi, niet snel genoeg ben, dan loopt zij achter de bank en kan je er donder op zeggen dat er een plasje ligt, accepteren doe ik dat echt niet en laat Susi duidelijk weten dit niet op prijs te stellen, maak het gelijk schoon en blijf tegen Susi praten maar niet boos.

Susi komt tegen mij aan hangen en kopje naar beneden gericht maar probeert zo wel mij over te halen om haar te knuffelen en aan te halen. Iets wat ik dan niet doe maar, blijf verder wel heel rustig tegen haar praten. En na het schoonmaken van het plasje zeg ik "oké meiden wie gaat er mee naar buiten nou wie gaat er mee?".
Dan staan de twee hondjes te draaien en te springen en gaan vrolijk naar de kamerdeur richting gang. Bij het openen van de deur nemen zij beiden een sprint wie er het eerste in de gang is.
Daar doe ik Susi de muilkorf en riem om en dan wacht zij geduldig tot ik mijn jas aan heb en de deur open. En eenmaal buiten, ja hoor gelijk plassen. Natuurlijk Susie meteen uitbundig beloont voor goed gedrag en dat gedrag kan je beter maar aan moedigen. Zo leert Susi ook gelijk van als ik dit doe dan krijg ik positieve aandacht en is (pleegmoedertje) lief tegen mij en als ik stout doe dan krijg ik een negatieve behandeling. Zo associeert een hond de behandeling met zijn of haar gedrag wat wel en niet goed gaat, dat gaat niet binnen een dag maar als je consequent blijft dan leren honden snel.
En een hond moet ook een beetje de ruimte krijgen om jouw te leren vertrouwen en te leren kennen, tenslotte zijn zij niet zonder reden bij jouw gekomen.

Dag 6
Susi loopt nu zonder muilkorf in huis en buiten. In huis gaat het, met wat kleine hindernissen tegen Kimmetje, redelijk tot goed. Susi heeft haar niet meer gebeten, maar ik ben er wel uiterst alert op en Susi heeft dat ook donders goed in de gaten.
Beiden hondjes zijn nu redelijk goed aan elkaar gewend.

Onderscheid maak ik niet tussen de twee hondjes. Als de ene een knuffel krijgt, dan krijgt de ander dat ook en ook met eten en met iets lekkers Zou ik dat niet doen dan wek ik jaloezie tussen de twee en dat moet je echt niet willen.
De rest van de dag gaat vooral op aan knuffelen, aan het trainen en observeren van Susi haar gedrag, maar ook zeker aan beloningen. Iets wat ik afwissel anders maak ik er een eentonige situatie van en dat gaat op den duur voor een hond vervelen. Komt op hetzelfde neer, dat als je de hele dag door tegen je man of kinderen zou zeggen je bent lief en goed zo. Dan na verloop van tijd weten zij dat wel en is het tijd om het eens wat anders te zeggen of te doen. Zo werkt dat ook met een hond of kat.

Het alleen thuis zijn gaat inmiddels stukken beter, de buren horen Susi niet meer en uit voorzorg blijft Susi als ik weg moet in de huiskamer en Kimmetje in de gang en in de slaapkamer. Zij gaat dan op haar deken liggen zonder problemen. Beide hondjes hebben inmiddels een eigen deken op mijn bed liggen.
Als ik even ben weggeweest zijn beide hondjes zo blij en vrolijk dat ik er weer ben, dat Susi van blijdschap door de hele kamer rent en springt. En natuurlijk knuffel ik de hondjes dan uitbundig, heb mijn jas nog aan dus gelijk naar buiten met de twee.
Susi geniet daar zichtbaar van.
Nog steeds zonder muilkorf loopt Susi buiten en in huis.
Door Susi te observeren leer ik dingen te herkennen van Susi waarom en hoe zij op dingen reageert, want vergeet niet, Susi heeft een traumatische ervaring opgedaan die wij niet weten en door te opserveren kan je veel achterhalen al kan je lang niet alles achterhalen, maar elk stukje is er een.

Week 2
Susi is nu twee weken hier bij mij en ik kan gerust zeggen dat ze goede vorderingen heeft gemaakt.
Plassen in huis komt nog wel voor, maar ook dat neemt flink af en zo zijn er ook dagen bij dat ze niets in huis doet.
Tussen Kimmetje en Susi gaat het ook al weer stukken beter en is Kimmetje niet meer zo bang voor Susi en mijn optreden tegen Susi als zij weer de fout in gaat.
Kimmetje speelt weer door het huis en Susi kijkt dan aandachtig toe en wil ook mee doen op haar manier.
Kimmetje vindt dat nog niet zo geslaagd, wat ook begrijpelijk is, maar ik laat het voor wat het is en ga dan met Susi bezig met een speeltje. Zodat ook Susi afleiding en ontspanning heeft.
Het gaat wonderbaarlijk genoeg erg goed tussen die twee.
Buiten op de omheinde honden uitlaatplaats heb ik Susi samen met kimmetje los laten lopen weg lopen kan daar immers niet. Voor aller zekerheid heb ik Susi wel de muilkorf omgedaan, want stel je voor dat er andere honden langslopen en Susi lelijk gaat doen. Dan kan ik niet zo snel ingrijpen, want ja, loslopende honden zijn even wat sneller dan ik ben en tenslotte zijn Susi en Kimmetje samen voor het eerst samen zonder riem.

De volgende dag weer naar die honden uitlaatplaats met de twee. Wij komen daar gemiddeld 4 tot 5 keer per dag en dit maal los en zonder muilkorf. Dat ging heel goed. Zelfs toen er andere honden in zicht van Susi kwamen gaf dat geen problemen.
Wat mij opvalt van Susi, is dat zij zocht naar de deur van de honden uitlaatplaats en onzeker langs de hekken heen en weer liep te rennen om daar maar weg te kunnen komen. Ze komt dan wel naar me toe als ik haar terug roep en als ik haar dan een stevige knuffel en aai over haar bolletje geef en zegt goed zo grote meid je bent lief. Dan merk je ook gelijk dat zij zich iets prettiger gaat voelen op die hondenuitlaat plaats.
Maar al met al merk ik toch dat metalen hekken Susi geen fijn gevoel geven.
Misschien heeft Susi daar een slechte ervaring mee?

Nu de dagen verstrijken en we dagelijks op de honden uitlaatplaats komen, kan Susi nog niet goed wennen aan die hekken maar ik negeer haar gedrag op die hekken. Eens komt er een tijd dat ze snapt dat deze plek niets met haar eventuele ervaring van vroeger te maken heeft.

Het gedrag van Susi naar andere honden toe is echt stukken verbeterd, al is het nog niet helemaal top. Maar gezien de eerste week en nu de tweede week is er aanmerkelijke verbetering.
Als Susi lelijk doet tegen vreemde honden (die buiten de honden uitlaatplaats zijn, wachtend op het moment dat mijn twee hondjes klaar zijn) dan waarschuw ik haar en zeg "Susi NEE foei" en na enige aandringen komt ze dan naar mij toegelopen en natuurlijk krijgt zij dan een stevige knuffel van mij.
Ook aan de riem naar andere honden toe krijgt Susi bij negatief gedrag NEE foei te horen.
Maar op het moment dat Susi stopt met negatief doen en zonder mopperen mee loopt praat ik uitbundig lief tegen haar en geef haar een flinke aai over haar kopje en schouders, zij geniet daar echt van en dat is ook heel merkbaar.
Wat ik zo bijzonder van Susi vindt, is, ondanks haar negatief gedrag naar honden toe, zij echt een heel lief hondje voor ieder mens groot of klein is en een trouw hondje is en jawel zelfs een vrolijk hondje.
Ondanks dat ik Susi toch zeer consequent en berispend aanpak, blijft zij heel lief naar mij. 

week 3 
Susi is nu constant zonder muilkorf alleen als ik weg moet dan splits ik Susi en kimmetje van elkaar, want ja er is dan geen toezicht en je kan beter voorkomen dan genezen.
Bij thuiskomst zijn beiden hondjes dan uitbundig blij dat ik er weer ben en dat laten zij ook duidelijk weten met hun drukke uitbundig gedrag, maar zonder lelijk naar elkaar te doen.
Altijd als ik thuiskom en de twee geknuffeld heb, is het standaard geworden om de hondjes dan ook gelijk uit te gaan laten. Anders kan Susi in huis gaan plassen door haar spontane en blije gedrag.
Susi heeft nu nog maar een keer in huis geplast al weet zij dat het fout was maar ja ook dat komt wel weer goed. Het heeft zo zijn tijd nodig. Ten opzichte van week een en week twee is het al stukken beter met in huis plassen en zijn er ook dagen bij dat het niet gebeurt.

‘S-avonds bij de laatste uitlaatronde, die gemiddeld rond een uur of 11 half 12 is. gaan wij weer naar de honden uitlaatplaats. Jammer er zijn al honden aanwezig, dus blijven wij maar buiten het terrein en gaan ergens anders wandelen. Susi reageerde natuurlijk heel eventjes lelijk naar de grote hond binnen de hekken.
Sterker nog op de honden uitlaatplaats liep een grote husky los die begon te blaffen tegen Susi Sus natuurlijk even terug geblaft en gegromd ik waarschuw Susi nee foei lief zijn.

Door de hekken heen maakte Susi contact met die husky die begon te piepen en te jammeren met nekharen overeind. En gekke Susi begon te kwispelen en was zowaar heel lief tegen die husky.
Susi ging zelfs al kwispelend mee doen met de oergeluiden, heb ik ook toegestaan, en de eigenaar van die husky vond het wel grappig. Die wist niet dat zijn hond zulke geluiden kon maken.
Toen ik het wolven geluid wel genoeg vond, gezien het al laat op de avond was, heb ik Susi gemaand stil te zijn en mee te lopen met mij, wat zij ook heeft gedaan.
Moet zeggen wist niet wat ik zag Susi kan dus ook lief doen naar vreemde honden en zelfs mee huilen.
Katten is voor Susi geen probleem hier lopen veel zwerf katten die eten krijgen van bewoners en als ik dan de hondjes uitlaat ziet Susi natuurlijk de katten eten. Zij kijkt en meteen zeg ik dan tegen Sus nee Susi foei he dat is poesje dan negeert Sus de katten totaal.

Susi is inmiddels wel wat dikker en zwaarder geworden, eten kan en doet Susi goed soms iets te goed.
Susi eet bijna alles. Echt kieskeurig is zij niet.

Nu Susi pas 3 weken bij mij is merk ik wel dat Susi heel erg aan mij hangt en stukken rustiger is geworden in haar doen en laten.
Heb haar maandag voor het eerst horen blaffen heel licht en zacht en spelen doet Susi nu eindelijk ook.
Ze is echt heel lief en als het aan Susi ligt dan wil zij de hele dag knuffelen met je en ze komt zelfs op mijn schoot liggen.
Kleine kinderen is Susi ook heel lief tegen, wel wat lomp, maar verder geen gegrom of wat dan ook.

Kortom Susi gedraagt zich ten opzichten van andere honden naar omstandig heden prima.
Wel is het noodzaak er alert en consequent mee om te gaan, temeer omdat Susi nog niet helemaal goed reageert op andere honden. Niet zoals ik zou willen. Eerlijk is eerlijk, het is inmiddels voor 70 % verbeterd.
Als Susi je vertrouwd en je een baasje bent die weet hoe je met hondjes moet omgaan, heb je een wereld hondje aan haar. Heel lief, vrolijk, spontaan en zeer trouw.
Ik mag gerust zeggen dat Susi een geweldige metamorfose heeft ondergaan gezien haar gedrag.
Ik blijf het zeggen het is echt een schat van een hondje op de kleine puntjes na nog maar zolang er consequent opgetreden word en je haar de ruimte, aandacht geeft en de tijd te groeien, gaat het op den duur goed komen met Susi, haar gedrag. Mijn instelling is positief gedrag stimuleren en belonen en negatief gedrag direct consequent aanpakken en corrigeren.
Helemaal zindelijk is Susi nog niet maar ‘s-nachts is Susi wel zindelijk. Susi moet echt minstens een keer of 4 a 5 goed uitgelaten worden dan is Susi na genoeg wel zindelijk.
En wat Kimmie mag, dat mag Susi natuurlijk ook. Kan daar geen onderscheid in gaan maken, dat zou alleen maar jaloezie opwekken en dat is nu net wat wij niet willen.

---vervolg-

Inmiddels is Susi zindelijk. Ook is ze veel liever tegen Kimmetje.
Het gaat goed tussen die twee.
Buiten gaat het nu ook goed tegen kleinere honden. Als er, met name grotere, honden lelijk doen tegen haar, reageert ze nog wel erg fel. Eigenlijk meer onder het mom ‘de aanval is de beste verdediging'. Tja enigszins begrijpelijk toch, als iemand naar ons uithaalt, slaan we ook terug. Waarschijnlijk ligt hier het trauma in het verleden, want naar mensen is ze super lief.
Ze is graag bij je in de buurt, wil dolgraag geknuffeld worden en je mag zelfs haar etensbak bij haar weghalen terwijl ze nog aan het eten is.
Ik denk dat als Susi op wat voor manier ‘vals' was geweest, ze niet zo'n aanhankelijk en trouw hondje was geweest.
Verder is ze erg pienter en ik mag wel zeggen dat ze een snelle leerling is.

Het enige wat ze gemist heeft is een begripvol en consequent baasje die haar moest leren hoe je je als brave hond moest gedragen.

---vervolg---

Susi is inmiddels echt helemaal zindelijk. Ze geeft het zelfs aan als ze eruit moet. Mij soms een beetje te vaak, want ze is nu eenmaal graag buiten J

En buiten dat heeft Susi me vandaag twee keer verbaasd doen staan.
Eerst vanmorgen. Ik zou beide honden uitlaten en bij het openen van de portiekdeur hoor ik een hoop gegrom. Lopen er net twee mensen met twee erg onvriendelijke honden langs.
Normaal lopen ze al niet op deze tijd langs en als ze langslopen, lopen ze op straat, omdat de honden happerig zijn naar mens en dier. Ze deden verschrikkelijk lelijk naar Susi en Kimmetje.
Susi gromt en bromt natuurlijk meteen terug en wil eigenlijk wel in de aanval gaan.
Maar na een waarschuwing van mij stopte ze zowaar. Dat is de eerste wow.

De tweede wow was vanmiddag.
Ik ging Susi alleen uitlaten, want Kimmetje blijft met dit weer toch echt liever binnen.
Bij de honden uitlaatplaats aangekomen te zijn, blijkt die bezet te zijn door een uit te kluiten gewassen Bullmastief, Baby genaamd. Dit is de grootste sul die je je kan bedenken. (ken hem nl al van pup af aan)
Op het moment dat Susi die grote lobbes ziet, zeg ik meteen ‘nee Sus, braaf zijn' en wat denk je? Susi begint zowaar te kwispelen.
Na een klein gesprek met de eigenaar van Baby, waar ik in uitleg hoe Susi was en is, zei ze ‘laat Susi maar bij Baby, we zien wel' (Baby heeft nl nog nooit lelijk terug gedaan, hoe lelijk een andere hond ook is).

Susi vond het helemaal niet leuk, ze was best onder de indruk van zo'n grote hond.
Door die angst haalt ze toch voorzichtig uit, maar toen daar helemaal geen reactie op kwam, accepteerde ze het en ging het goed. Totaal geen agressie dus.
Dit was voor mij het grootste moment van verbazing.
Zou ze dan in vier weken hebben geleerd hoe je met andere honden om dient te gaan?

-----wordt vervolgd-----

Coby