Dagboek van O'Brien

DAG 1 Ma 1 feb
Gisteravond teruggekomen van 10 dagen Gran Canaria, en vandaag komt er al gelijk een hond in opvang. Barry heeft eerst Nala weggebracht die gisteren met ons mee is gekomen en daarna door om O'Brien op te halen. Samen met Pucho wacht ik op de komst van onze nieuwe logé.
Hij zou dominant zijn, dingen stuk maken in huis en niet zo lief zijn voor kinderen. Ik ben benieuwd. Eenmaal aangekomen wacht hem de eerste hindernis..... Een trap.
Na wat trekken en duwen is hij boven om kennis te maken met Pucho, onze teckel.
Er wordt wat gesnuffeld, en gekwispeld maar O'Brien is nog meer op mensen gericht en op dit moment vooral nog op Barry. We testen even wat ie al kan en weet. Zit, plaats, mand, af?
Mmm zijn het de zenuwen, of is hem nog niet veel bijgebracht? Even paar keer oefenen met een koekje en zitten kan meneer al.

We moeten al vrij snel weer de auto in om onze andere hond, Chica, op te halen.
Onderweg even de auto onder gespuugd..... het is ook wel veel auto rijden op 1dag voor hem.
Na kennismaking met Chica en opa en oma weer terug richting Arnhem.
Met z'n allen naar het veld om te plassen. Uhhhh, dominant?? Meneer plast nog als een pup...!! En rent als een jong hert hahaha. Thuis wéér die enge trap op dat valt nog niet mee.
En we gaan slapen, dus nóg een trap op!! Pfff die is nog enger, er zit een bocht in. Nou ja went vanzelf wel. 's Nachts ligt hij gewoon boven bij ons en de andere honden en houdt zich rustig. Gaat prima dus.

DAG 2
Vandaag moeten de baasjes weer gewoon aan het werk. Eerst maar een wandeling in de buurt.
Nou gelukkig hij heeft in ieder geval wel iets geleerd..... Hij KOMT als je zijn naam roept!
Ook midden in het bos, ook als hij achteraan op dat heeele grote grasveld is. Gelukkig.

Thuis laten we hem eerst maar op de overloop boven, want meneer zou van alles kapot maken als ie overdag alleen is, en daar hebben we natuurlijk geen trek in.
Tussen de middag komt Barry naar huis om ze uit te laten en er is niks aan de hand.
Ook om halfzes, nog steeds alles heel gelaten, niet binnen geplast. Hij is blij als we weer thuis zijn en komt ons regelmatig begroeten op de bank. Legt even z'n grote kop bij je op schoot en laat zich vervolgens graag kriebelen en knuffelen.

DAG 3-5
O'Brien, we noemen hem meestal Brian, begint al aardig te wennen bij ons. Hij snapt inmiddels wanneer hij in de mand moet, als we zitten te eten bijvoorbeeld, en blijft daar vervolgens ook netjes tot wij klaar zijn. Buiten luistert hij redelijk goed, en weet zich in huis ook netjes te gedragen. Overdag ligt hij gewoon bij de andere honden beneden in de kamer. Hij heeft nog geen plasje gedaan binnen en er volgens mij ook nog niet eens een seconde aan gedacht om bijvoorbeeld eens lekker aan ons bankstel te gaan knagen.

Ook heeft hij zijn angst voor de trap overwonnen. In het begin begeleidden we hem nog enigszins aan zijn halsband naar boven en beneden, maar trap op had hij al vrij snel zelf onder de knie. Toen de derde dag.... ik stond nog boven in de gang, 1 van onze eigen honden liep al halverwege de trap naar beneden toen O'Brien besloot om vandaag toch echt maar eens helemaal zelfstandig en alleen de trap af te dalen. Hij nam al stuiterend een aanloop door de gang, remde vlak boven aan de trap weer af om vervolgens eerst een paar treetjes voorzichtig naar beneden te stommelen. Dat ging hem niet snel genoeg schijnbaar en hij bedacht om de rest van de treden over te slaan! Pucho schrok zich te pletter toen hij zo'n grote dino ineens over zich heen zag vliegen, die vervolgens met een grote plof onderaan in de gang terechtkwam. Ik stond aan de grond genageld....... Poot gebroken?? Heup uit de kom??
Voorzichtig kijk ik om de hoek en zie O'Brien, kwispelend en glimmend van trots, beneden heen en weer hupsen. Gaan we nou..???? Oeff. Niks aan de hand zo te zien. Gelukkig!!

DAG 5-7
Geweldig die sneeuw! En het smaakt ook zo lekker. Hij springt als een dartel hert over het veld. Helemaal enthousiast! Snapt alleen niet zo goed waarom z'n 2 kleine vriendje steeds wegduiken als hij vol enthousiasme op ze afstormt...... Gelukkig weet hij zich met ballen en stokken ook goed te vermaken. En ach als je daar ineens geen zin meer in hebt, dan laat je het baasje die bal toch lekker zoeken!

O'Brien kan heerlijk rustig op een kussen liggen slapen, en zo af en toen loopt hij even wat heen en weer door de kamer. Soms ligt er dan ineens een andere hond op zijn kussen, en dan weet hij niet meer waar hij heen moet. Soms gaat hij er heel voorzichtig op een hoekje bij liggen. Zodra een van de andere hondjes even wat aandacht krijgt, moet hij er natuurlijk ook direct bij staan. Ja een beetje jaloers is ie wel..... Hij is gek op aandacht, maar verwacht dan meestal ook dat het om hem draait. Zodra hij merkt dat er wat gaat gebeuren, je maakt bijvoorbeeld aanstalten om weg te gaan of om ze uit te laten, dan is hij niet meer te houden. Hij springt heen en weer, en staat voortdurend met z'n neus bij de deur. Hij moet en hij zal de deur uit als die open gaat!

Week 2
We zijn de eerste week doorgekomen. Nog geen reacties voor O'Brien, balen!! Hoelang zouden we er mee opgescheept zitten?? Tis wel een last zeg pfff... Als je de honden uit gaat laten, moet hij ook mee.... ( je kan er niet omheen want hij staat als eerste met z'n neus voor de deur) Als onze honden eten krijgen, moeten je voor hem ook bak met voer neerzetten. (als je je omdraait is ie al leeg) en als we gaan slapen, moet ie óók mee naar boven...... wat een gedoe zeg sjonge jonge....... Nee, dit gun je echt niemand...... Een hond zo te moeten zien genieten van een wandeling door het bos, even lekker heeeeel hard rennen over het grasveld, of achter stokken aan om ze vervolgens net zo hard weer terug te brengen. Of als je even lekker op de bank ligt, een natte neus tegen je gezicht, vervolgens 2 poten op de bank en bijna een hond op schoot. Nee kan me niet voorstellen dat iemand dáár op zit te wachten.
Maar helaas Brien, een 3e hond nemen gaan we niet doen. Er zal toch echt een ander baasje voor jou moeten komen. En dat zal toch ook zeker wel lukken !? Want ondanks dat je em af en toe wel achter het behang zou willen plakken (dat hebben we toch niet) is het eigenlijk gewoon een hele lieve, en ook vooral ook hele speelse hond! Hij heeft veel beweging nodig, en heeft energie voor 3. Spelen, overal bij zijn, hij loopt je graag achterna als je wat gaat doen in huis. Vooral als je naar de keuken gaat, hoe zou dat toch komen? Of hij gaat gewoon lekker rustig naast de bank liggen. Oké, hij is af en toe een beetje lomp. Maar hij begint ook al aardig door te krijgen wat wel mag en wat niet. En heel belangrijk, als hij buiten los is en je roept hem, dan komt hij ook! Eh, luistert hij in dat opzicht misschien wel iets beter dan onze eigen honden? In het weekend een test of hij ook naar anderen luistert. We gaan een dag naar Venlo en een vriendin die zelf 2 labradors heeft past op onze honden, én op O'Brien natuurlijk. Nou die 2 labradors was natuurlijk een feest, die zijn namelijk iets meer van zijn formaat en daar kun je dan lekker mee spelen en stoeien. En luisteren deed hij ook nog, zie je wel eigenlijk is ie gewoon een voorbeeldige hond. Goed, hij heeft ook haar auto ondergekotst maar dat zou natuurlijk ook aan de rijstijl gelegen kunnen hebben J En volgende dag is ie ook weer blij om ons te zien.

Week 3
Maandag maken we kennis met een nieuw hondje uit de buurt. We zijn bij het veld hier vlakbij als er ineens een meisje met een kleine terriër aankomt. O'Brien stormt gelijk op de kleine rakker af om kennis te maken...... Hij groet enthousiast terug en al snel rennen ze met z'n tweeën 3 rondjes om het veld. Dan wordt er gestopt om eens verder kennis te maken, en ze beginnen elkaar te besnuffelen op de welbekende plekken. Onze eigen honden komen ook even poolshoogte nemen inmiddels. De kleine wijsneus schiet er weer vandoor en O'Brien gaat er als een speer achteraan. Dan draait het uit op stoeien, en lijkt de liefde snel over. Hij vindt O'Brien veel te baldadig en zoekt snel zijn baasje op. Ik doen hem aan de riem en we wandelen terug naar huis. Dinsdag komen we elkaar weer tegen, O'Brien stormt zijn kameraadje direct tegemoet en met z'n 2en gaan ze er direct vandoor. Brien is snel, maar heeft toch echt moeite de kleine terriër bij te houden. Zeker als deze iedere keer tussen houten paaltjes door schiet, waar Brien toch echt Omheen moet. Als het weer op stoeien uitdraait roep ik Brien toe dat hij een beetje rustig moet zijn met zijn kleine vriend. Maar deze keer laat de kleine man zich niet zo snel uit het veld slaan, en gedraagt zich als een echte terriër.
Gelukkig, hij staat zijn mannetje en ze zijn best aan elkaar gewaagd. Oké, als Brien zijn gewicht in de strijd gooit dan wint hij het wel, maar het blijft bij spelen. De met een engels accent sprekende eigenaresse van de hond vindt het ook helemaal geweldig dat ze zo leuk met elkaar spelen. Moe maar voldaan lopen we weer naar huis, terwijl Brien zijn best doet om zijn tong niet over de stoep te laten slepen. Mmm, hij zal wel lekker rustig zijn als we zo thuis zijn. Maar als even later de voerbakken rammelen in de keuken, springt hij als weer lustig heen en weer door de kamer. Eten!!!
Om al die energie kwijt te raken gaan we eens proberen om met hem te fietsen. Dat moet toch geen probleem zijn lijkt ons. Het eerste stuk is nog een beetje onwennig voor hem, maar hij heeft het tempo er goed in. Hij schrikt soms een beetje van auto's en ander verkeer om hem heen maar daar zal hij wel aan wennen. De illusie dat hij je misschien wel naar huis toe trekt als je berg op moet het laatste stuk zijn we al gauw kwijt. Na een goeie 5 minuten is het al meer andersom. Kom Brien, we moeten nog een stukje..... Post afgeven, en dan nog 15 minuten terug. Nou alsof bult op fietsen alleen nog niet zwaar genoeg is, moet Brien ook nog eens een beetje op sleeptouw genomen worden. We houden natuurlijk rekening met de snelheid maar het is bijna sjokken wat hij doet. Nou volgende keer eerst maar met een kortere afstand beginnen. Eenmaal thuis is er na een half uurtje in de mand al niet meer te spreken van een vermoeid ogende hond..... in tegendeel. Als ik thuis kom springt hij op alsof hij zeggen wil; wandelen??

*****wordt vervolgd*****

Gerard