Dagboek van susi

Susy, kijkt me aan met haar zachte reebruine ogen als ze heel voorzichtig met haar voorpoten bij mij op schoot klimt. Haar bewegingen zijn gecontroleerd, zachtaardig, vriendelijk en nooit eisend. Steeds weer zoekt ze me, nabijheid, aai, warmte.
Haar blik volgt me overal, als ze slaapt gaat er één oog open als ik me verplaats. En Martine haar pererravriendin, mag haar tijdens het spel overal bijten: in haar oren, hals en bovenlip. Niets deert Susy als er maar liefde is.......
Zachtjes masseer ik haar oren, haar zachte huid, ze geniet en verroert geen vin. Haar koude natte neus raakt heel voorzichtig mijn hand en gezicht aan.

Vervolg:
Toen de typische podenco eigenschappen werden uitgedeeld; was Sussy waarschijnlijk net met verlof..... Zij wijkt geen cm van mijn zijde, ook niet al lopen er 20 podenco's om haar heen los te ravotten omdat het podencowandeldag in Schoorl is..... Sussy kijkt alleen naar de bazin, daar wil ze zijn. Een enkel keertje permitteert ze zich aan een graspol te snuffelen dat is dan ook het meest losbollige gedrag op haar dag. Aan de lijn trekken? Hoe doe je dat? Wel is ze heel stoer als we een paard vlakbij tegen komen, ze verdedigd haar nieuwe roedel en blaft hard om het paard af te schrikken. Alleen in haar grote tuin, uitgedaagd door Martine laat ze zich verleiden tot wat heftige vliegrondes op de grond. Maar ze is zo gelukkig dat ze een huis heeft dat ze al snel weer naar binnen wil. En op haar plekje voor de kachel houdt ze weer alles in de gaten tot Klaas Vaak zand in haar ogen strooit.....

Vervolg:
Sussy heeft in de wind geprobeerd TE VLIEGEN door haar hangoren als vleugels te gebruiken. Helaas wind was niet hard genoeg en oren iets te klein. Het voorjaar komt eraan dus wil ze graag ruiken aan het nieuwe groen, ze wentelt zich in het helm dat het een lieve lust is en alle pollen en zaden blijven aan haar fleecetrui hangen. Genietend klimt ze overeind, wat een heerlijkheid! Straalt uit haar zachte ogen. Na het wandelen moet ze altijd direct nog even in de tuin: RONDJES SCHEUREN met Martine. Daarbij komen we altijd door de keuken en kan ze en passant even ruiken of er NOG IETS LEKKERS ligt, van de poezen ofzo.... je weet maar nooit. Na inspanning en eten rest er niets meer dan een goeie DROOM over een EIGEN FAMILIE op zoektocht naar een ZACHTAARDIGE KNUFFELHOND voor hun en de kinderen. Ze laat zich toedekken met een dekentje en geeft een nachtzoen. welterusten Sussy, slaap zacht....ZZZzzzzzzzzzzzzz

*****wordt vervolgd*****

Marije