|
Dagboek van Lindo
Hallo lieve mensen,
Ik ben Lindo, een klein reutje van ongeveer een jaar. Sinds 24 februari ben ik in Nederland. Goh, wat een reis. Eerst in zo'n ding wat door de lucht gaat. Dan een blauwe auto, dan een zilveren. Wat een reis! En dan mag ik de auto uit en sta ik oog in oog met een hele grote hond met hangwangen en een kleine beige hond . Die vind ik een beetje eng hoor. Maar die kleine vind ik wel leuk. Er hoort ook nog een mevrouw bij die groot is, zij lijkt me wel aardig. Als ik even rondgekeken heb in huis zie ik tot mijn grote verbazing een zwarte poes! Dus ik erop af, maar dit blijkt ze niet leuk te vinden en gaat heel hard blazen en slaan. Dat vind ik helemaal interessant.
Nu ik hier een week zit kom ik er wel achter dat ik teefjes eigenlijk leuker vind. Groot of klein maakt me niet uit. Ik heb namelijk het gevoel dat ik bij reuen altijd mijn best moet doen om macho te zijn. Kleine reutjes zijn nog wel te doen hoor! Zo werkt dat toch in de hondenwereld? Nee, doe mij maar leuke mooie vrouwtjes! We gaan heel vaak wandelen en omdat ik zo goed luister mag ik al helemaal los lopen. En om te laten zien hoe fijn ik dat vind ren ik soms heel hard weer naar die mevrouw toe en dan is zij ook blij. Ook als ze roept ren ik heel hard naar haar toe. Ik vind het heel leuk om dan beloond te worden met een grote glimlach en een blijde stem. Tijdens het wandelen zijn we ook langs het water gegaan. Ik vind water helemaal leuk, alleen schrok ik heel erg hoe koud het water hier is. Op dat eiland waar ik vandaan kom is het water veel warmer. Dus ik ga nu niet meer zwemmen hoor, ik loop erin. Als het warmer wordt dan ga ik vast wel een keer zwemmen! Vriendjes met de poes hier zal ik niet worden. Zij blijft heel lelijk doen tegen mij. Ik snap niet waarom? Ik ga echt altijd naar haar toe, ik begroet haar met mijn geblaf, ik blijf naar haar staren, ik ren achter haar aan als ze wegloopt......................of zou dat het probleem zijn dat de poes mij niet leuk vindt???? Als die mevrouw gaat koken dan legt ze me wel vast aan het riempje op mijn matje. Ik vind het namelijk leuk om voor haar voeten te gaan liggen als ze in de keuken is. Ik hoop dan dat ze op mijn buikje kriebelt. Ze heeft al een paar keer gezegd dat ik dat niet moet dan, want dan valt ze over me heen. Maar ach, ik dacht: dat valt best wel mee en ik vond het wel leuk. En tja, door dat eigenwijze gedrag van me lig ik dus nu vast aan het riempje. Misschien wel goed ook hoor, want die keer dat ze per ongeluk op mijn pootje stond toen ik voor haar voeten lag, was ECHT NIET fijn. Dus ik lig op mijn matje het beste. Ik heb begrepen dat ik binnenkort naar de kapper ga. Ik hoop niet dat ze er een kleurtje in doen hoor, want ik hou van naturel. Een stuk korter mag het wel hoor, want alles blijft in mijn haren hangen als we in het bos lopen. Ook die takken met die prikkels eraan. Dus ik ben benieuwd hoe mooi ik ga worden. Oh ja, ik heb ook het commando "zit" al geleerd. En netjes aan de riem lopen gaat ook steeds beter! En wat ik natuurlijk nog meer hoop is dat iemand mij snel wil adopteren! Want ik ben een heel lief, aanhankelijk, gehoorzaam, lachwekkend en eigenwijs hondje met veel energie.
Poot en lik van Lindo
Hoi, Ben ik weer eventjes. Ik ben vanochtend naar de kapper geweest. Was erg spannend, maar die mevrouw vond wel dat ik heel braaf was. Ze heeft mijn coupe lekker kort gemaakt, zodat er geen takken meer in mijn haar blijven hangen. Mijn hoofd en staart zijn wel wat te kort, maar daar zaten zoveel klitten in dat het eventjes niet anders kon. Die mevrouw vroeg nog aan me wat ik met het puntje van mijn staart had gedaan, omdat het puntje in een bocht staat. Nou ik weet niet meer hoe dat komt, maar ik heb er geen last van.
Tot snel! Poot en lik van Lindo
|