Dagboek van Naomi

Naomi deel 1:
Daar ben je dan! Na lang wachten op het vliegveld vanwege vertraging, komen jullie ook nog als één van de laatste door de schuifdeuren. We staan samen met de nieuwe baasjes van Tomas, Chico en Cindy met smart op jullie te wachten. Na de vluchtbegeleiders uitgebreid te bedanken voor hun belangrijke taak en de papieren voor de andere honden in orde gemaakt te hebben, rijden we richting Nederland. Harderwijk om precies te zijn. Het regent de hele weg en ik heb nu al medelijden met je dat je het warme, zonnige Gran Canaria moet verruilen voor dit regenachtige kikkerlandje. Maar hier zijn we WEL lief voor honden, dus je gaat een goede tijd tegemoet dame! Zonder Cindy, dat wel. Onderweg ben je heerlijk rustig, we horen je niet dus je zal wel lekker slapen.

Thuis zetten we je kennel open en laten we Cooper en Blanca kennis met je maken. Je vindt het allemaal wat veel en blijft eerst maar eens vanuit je kennel kijken waar je nou toch weer bent belandt. Met een beetje spanning tussen jullie drietjes kom je uit je kennel en sluip je het huis rond. Sebastiaan heb je gelijk gebombardeerd als 'baas' en je wijkt niet van zijn zijde. Geweldig! Even drinken we wat om je de tijd te geven de omgeving te verkennen, maar we zijn ook wel erg moe. Dus tijd om te plassen en dan te gaan slapen. Twee keer mag je mee naar het kerkplein om te plassen. Eerst met Blanca, dan met Cooper. Buiten vind je het geweldig, je kwispelt en wil alles besnuffelen. Wie of wat er bij je loopt is niet interessant. Eenmaal weer terug laat je je netjes je bench inleiden. We doen maar net als altijd; koekjes uitdelen, licht uit en naar boven. Ik hou m'n hart vast. Maar er gebeurt niets. Het is stil, de hele verdere nacht.

's Ochtends vroeg opgestaan. Ik wil niet dat je alsnog onzeker wordt en gaat piepen, dus eruit en gelijk lekker lang naar buiten. Ik verbaas me werkelijk hoe makkelijk je bent. Wel wat voorzichtig, maar helemaal niet zo bang als je was toen ik je in de perrera leerde kennen twee maanden geleden. Ik ben echt blij en bewonder je aanpassingsvermogen. We komen een buurvrouw met een pup tegen en even moet ik regroeperen ;-). Jullie draaien met z'n drieën om mij en de pup heen die jullie vrolijk komt begroeten en al gauw zit alles in de knoop. Ik moet even wennen aan mijn nieuwe 'teugelvoering'!

Eenmaal op het veld gaan Cooper en Blanca los en hou ik jou lekker aan de lijn. Dat gaat ook nog wel even duren denk ik want je bent alleen maar met de mooie buitenwereld bezig en totaal niet met mij. Hierin zit wat uitdaging dus. Je leert snel, ik loop af en toe ineens terug en lok je met een koekje. Contact! Plassen en een poep, netjes op het veld, zoals het hoort. Jippie! Je vindt het geweldig om te zien hoe Blanca in de jachtstand volledig uit haar dak gaat en door het water achter de eendjes en meerkoetjes gaat (overigens gelukkig zonder resultaat). Dit wil jij ook! Je wordt helemaal enthousiast en je kwispelt erop los. Je leert wat honden kennen en je bent sociaal. Eenmaal thuis maak ik het eten klaar voor jullie en daar had je echt zin in. Mijn hemel, Cooper eet snel, maar jij kan er helemaal wat van. Dat is geen eten, maar vreten. Ik ben bijna bang dat je je verslikt, maar het gaat goed. Blijkbaar doe je dit vaker.

Binnen weet je niet goed wat je moet doen. De andere honden gaan lekker liggen uitbuiken, maar jij loopt wat onrustig door het huis. De kat komt binnen en daar wil je wel even naar kijken. Helaas, de kat moet jou niet, dus je hebt gelijk een pets te pakken. Geschrokken deins je achteruit, wat is dat nou weer voor ondier? Ik maak een kop koffie voor mezelf, pak de krant, doe de radio aan en... ik lach me dood! Je zoekt naar waar het geluid vandaan komt en je staat echt met je koppie zo scheef, dan weer de andere kant op scheef. Wat is dat nou?! Je kent echt niets hè meis? Het is je allemaal even vreemd. Je komt naast me staan en kijkt het hele huis door. Echt alles krijgt je visuele aandacht opeens. Je ogen gaan langs de banken, de muren en zelfs het plafond. Je bent je nieuwe omgeving helemaal in je op aan het nemen.

Even pak je een moment rust, ik deel kauwstaven uit en na te zien wat de rest ermee doet, lijkt het je ook wel wat. Je trekt je terug in je bench (jippie!) en je kauwt er lekker op los. Je pakt de dekens in je bench en je lijkt zelfs even speels te worden, maar het is van korte duur. Na een kwartiertje word je toch weer wat onrustig en gaat een beetje ijsberen. Je begrijpt gewoon echt niet wat er van je verwacht wordt als huishond. Ik laat je maar, besteed er geen aandacht aan en kruip achter m'n laptop. Weer kom je naast me staan (ik heb je nog helemaal niet zien zitten eigenlijk) en vind je je rust zo. Af en toe raak je me zachtjes aan met je neus en kijken we elkaar aan en vertel ik je dat je lief en mooi bent. Het is goed zo... Je bent braaf en ik ben blij dat je contact maakt. Ik mag je aanhalen en je vindt het zelfs stiekem wel lekker.

Deel 2
Vandaag ben je alweer vier dagen bij ons en ik kan me nu al bijna niet meer voorstellen hoe het zonder je was. Inmiddels weet je dat ik degene ben die je eten geef en lekker veel naar buiten gaat met jullie, dus in plaats van Sebastiaan ben ik het nu die zich jouw 'baas' mag noemen. Die rol neem jij dan ook erg serieus, je volgt me overal en zorgt ervoor dat ik niet uit je zicht verdwijn. Je hebt heel duidelijk iemand nodig waar jij je aan kan optrekken en waarin je vertrouwen hebt. Je bent wat angstig voor mannen en als het kan ontloop je ze liever. Geeft niet, we pushen je niet en geven je de ruimte die je denkt nodig te hebben. Ik ben zo trots op je dat je je zo goed weet te houden en elke dag wordt je steeds meer ontspannen. Terwijl ik hier over je zit te schrijven lig je lekker onder tafel op mijn voeten te slapen. Af en toe een geluidje waarop je alert reageert, maar je springt niet meer op van schrik.

We hebben inmiddels ook ontdekt dat je je helemaal kan laten gaan... met een tennisbal om te apporteren vergeet je al je angsten en de wereld om je heen. Je hebt nog maar één doel; die tennisbal moet gevangen worden en teruggebracht. Je wordt wild als een puppy en je maakt grote sprongen achter de bal aan. We moeten er erg om lachen. Vanochtend heb je heel kort met Blanca 'gespeeld'. Al kwispelend ren je achter haar aan terwijl ze haar gekke tien minuten heeft. Wat je er verder precies mee moet weet je eigenlijk niet. Je begrijpt dat er gespeeld mag worden, maar hoe? Vanmiddag zijn we lekker naar het veld langs het water geweest en ik had een lange lijn bij me. Je mocht deze keer ook rondrennen, net als Blanca en Cooper. Dat er een lijn van 15 meter aan je zat heb je niet eens gemerkt. Je werd heel vrolijk. De eerste minuten heb je als een kip zonder kop rondjes om me heen gerend. Heel hard en helemaal uitgelaten. Je voelde je vrijheid en er leek een grote glimlach op je snoet te verschijnen. Toen ben je het hele veld af gaan speuren. Zigzaggend met je neus over de grond zoals het een echte jachthond betaamt. Af en toe stilstaan met een voorpoot omhoog als je wat dacht te ruiken. Wauw, dan ben je echt op je mooist. Zo hoort het te zijn. Mijn hart maakt een sprongetje als ik dit zie. Gelukkig hebben ze je prachtige karakter niet weten te breken. Ze hebben het bijna voor elkaar gekregen, maar jij bent sterk. Ondanks je nare ervaringen heb je nog veel liefde en plezier in je. Ga je jonge jaren maar gauw alsnog beleven lieverd, vanaf nu is het leven mooi voor jou.

Deel3 

Na een week als huishond door het leven te gaan, begin je het luxe leventje stukje bij beetje wel te waarderen. Je leeft elke dag een beetje meer op en je staart maakt soms overuren met kwispelen. Spelen met Blanca begrijp je nu goed en jullie rennen soms als puppies achter elkaar aan door het huis. Voor Cooper sloof je je uit; je likt zijn bek en je gaat op je rug liggen als hij een speeltje heeft die jij graag wilt, maar helaas, hij laat zich niet verleiden. Probeer je toch zijn speeltje te pakken dan krijg je een grom van hem en geef je het op. Je laat hem de baas zijn en dat is prima voor de onderlinge verhouding tussen jullie. Je vindt het heerlijk om soms ondeugende dingen te doen. De vaatdoek van het aanrecht trekken als ik even niet kijk, de sloffen van Sebastiaan mee naar je plaats nemen. Gisteren had je allebei mijn laarzen meegesleept naar je plaats. Ik zag het wel, maar ik was even benieuwd wat je ermee ging doen. Je legde ze neer en ging er heerlijk op liggen slapen. Grappig dier, ik moest er om lachen.

Je mag inmiddels al los lopen langs het water, al heb ik nog wel een lange lijn aan je vastzitten, waar ik op kan gaan staan als je je niet wilt laten pakken. Je bent namelijk heel druk bezig om je verloren tijd in te halen dus als het aan jou ligt duren die wandelingen langs het water uuuuuuren! Het maakt niet uit hoelang we je laten uitrazen, je bent gewoon nooit klaar om weer naar huis te gaan. Af en toe laat ik je 'hier' komen om een stukje worst te halen, zodat je begrijpt dat 'hier' niet gelijk 'naar huis' betekent. Samen met Blanca durf je een heel eind door het water te rennen en jullie werken zelfs samen om de eenden op te jagen. Heerlijk om jouw vrolijke gezicht te zien als je zo door het water spettert. Kun je lekker je energie kwijt, want daar heb je genoeg van!

De afgelopen dagen hebben we voor het eerst wat visite gehad en dat vind je nog wel eng. Bij binnenkomst blaf je naar de visite en kruip je weg achter de stoel. Maakt niet uit, we negeren je en langzaam laat je je zien. Bij een onverwachte beweging schiet je weer weg, maar al snel lig je toch op je kussen en hou je met één oog open de visite in de gaten. Als ik naar de keuken loop voor koffie sta je weer achter me. Met die vreemden in huis blijf je toch liever nog even dicht bij me.

Je vindt het de laatste dagen ook heerlijk om aangehaald te worden, je duwt zachtjes met je neus als ik even stop met aaien en je drukt je helemaal tegen me aan. Bij ons mogen de honden niet op de bank en dat vind je erg jammer. Je probeert het telkens weer om op schoot te kruipen om geknuffeld te worden. Helaas lieverd, dat gaat echt niet. Je bent nou eenmaal geen schoothondje en we hebben beloofd je netjes op te voeden zoals een echte Nederlandse huishond hoort te zijn, dus geen uitzonderingspositie voor je. Hoe lief en smachtend je me ook aankijkt...

Deel 4

Je draait lekker mee en komt helemaal in ons ritme. De eenden en ganzen weten inmiddels dat ze zich uit de voeten moeten maken als we eraan komen. Alledrie moeten jullie netjes wachten als ik jullie losmaak van de riem. Zodra ik zeg 'toe maar' sprinten jullie met z'n drieën tegelijk het drassige veld over. Prioriteit nummer één is RENNEN!! Af en toe duik je het water in om een eend op te jagen en dan kom je keihard weer terug rennen. Zo lopen we een klein uurtje over het veld langs het water en dan is het weer tijd om naar huis te gaan.
Je hebt enorme lol in het leven, je kan spelen als een puppy en we hebben al twee paar schoenen kunnen weggooien, hoe oud ben je werkelijk Naomi? Volgens mij ben je een puppy in een volwassen Duitse staander vel, je vrolijkt iedereen op als je langs ze heen rent met je glimlach en je kwispelende staart. Volgens Dori heb je in de perera geen enkele keer speels gedrag laten zien, dus toen ze de filmpjes op Youtube zag was ze helemaal verbaasd en blij. Je hebt bijna elf maanden daar gezeten en als ik je nu zie kan ik me niet voorstellen hoe je je al die tijd zo hebt ingehouden. Je moet wel depressief geweest zijn daar, dat kan niet anders...
Gisteren zijn we op de hei gaan wandelen, dat was weer helemaal nieuw voor je en je vond het geweldig. Best spannend, want je ging wat verder weg dan dat je thuis doet, maar je melde je regelmatig even bij me om een koekje te halen en daarna weer lekker je neus achterna te gaan. Ik ben zo blij dat ik je lekker los kan laten lopen en dat je zo netjes weer terug komt. Een pak van mijn hart, van de week gaan we naar nog een paar andere plekken die je (nog) niet kent.
Met de kat wil het niet zo goed vlotten. Het nadeel is niet zozeer dat je achter hem aan wilt, maar Blanca en Cooper gaan lekker met je meedoen. En dat is toch echt teveel van het goede voor de kat. Hij leeft nu boven en heeft het daar een stuk rustiger. Tegen drie jachthonden kan hij echt niet op. Ik denk dat je nieuwe baasjes beter geen kat kunnen hebben, want je bent behoorlijk fanatiek.
Je angst voor mensen is alweer een stukje minder geworden. De mensen die je regelmatig ziet zijn al helemaal geen probleem meer. Je benadert ze even bij binnenkomst en gaat daarna weer rustig liggen. Zolang er maar niet teveel in en uit gelopen wordt maak je je niet al te druk. Het komt misschien nooit meer helemaal goed met je vertrouwen in mensen, maar het wordt nog steeds elke keer beter, dus wie weet. Volgens mij ga je een heel eind komen!

*****wordt vervolgd*****

Coise