Dagboek van Toby

Zaterdag 15 mei.
Vanmiddag Toby opgehaald.
Een kruising Spaniel. En als je het mij vraagt, zit er een Flatcoat Retriever in.
Een bijkomstig voordeel is, dat ik van dit hondje al wat informatie heb voor ik hem in huis krijg.
Omdat het natuurlijk altijd aftasten is hoe een hond zich in bepaalde situaties gedraagt, doe ik hem in de auto in een speciaal tuigje voor de autogordel. Ik ben alleen en moet er toch niet aan denken dat ie tijdens het rijden naar voren komt.
Het tuigje omdoen vindt hij eng, maar in de auto gedraagt ie zich voorbeeldig.
Hij piept niet, doet geen moeite te ontsnappen, maar loopt lekker op de achterbank heen en weer van het ene raam naar het andere om naar buiten te kijken.
Thuis aangekomen is het een groot feest. Kayro, onze levende stuiterbal met adhd, heeft er eindelijk een speelkameraadje bij. En dat heb ik geweten. Pfffffffff ....nu twee stuiterballen in huis. Het lijkt wel of ze wedstrijdje doen wie het het langst volhoud. Na een paar uurtjes ga ik me dan ook afvragen waar dat klepje van de batterijen zit........helaas, deze gaan niet op batterijen.
Voordeel is wel, dat ik me geen zorgen hoef te maken of ze genoeg lichaamsbeweging krijgen.
Lacey, onze bejaarde dame van 10 jaar is ook zowaar gecharmeerd van hem en rent op haar manier zelfs een stukje mee.

Dag 2
De nacht is rustig verlopen. Hij is de bench gewend en gaat er ook heerlijk in liggen en we horen hem niet meer.
Hij is goed zindelijk en waaks. Hij sloopt niks en is heel sociaal.
Wel heeft hij duidelijk grenzen nodig, want in zijn enthousiasme heeft hij de neiging een beetje door te draaien.
En natuurlijk weer het ravotten he...........en het allerleukst is natuurlijk net dat speeltje te willen hebben wat de andere hond heeft, dus u begrijpt dat het een continu spel is van speeltjes afpakken en elkaar achterop zitten.
In aandacht vragen is het een klein drammertje. Met een nee neemt hij weinig genoegen en als een van de honden, of zelfs een van ons, niet speelt of aait wanneer meneer dat wenst, gaat hij blaffen om vooral maar duidelijk te maken dat hij aandacht eist.
Aandachtspuntje waar we dus meteen mee aan de slag gaan.
's-Avonds tijdens de maaltijd leg ik hem aan de riem om zelf rustig te kunnen eten, want het is wel een bietser. En als ik ergens een hekel aan heb, is dat aan een hond die voortdurend met zijn voorpoten op tafel komt omdat het er zo lekker ruikt.
En tot mijn verbazing vindt hij dit zelfs erg prettig.
Na even gecheckt te hebben hoe lang de lijn is en of hij toch niet alsnog bij tafel kan komen, gaat hij in zijn mand liggen en we horen hem niet.

Dag 3
Vanmorgen is Toby mee naar school geweest. Dat wil zeggen......onze jongste mee wegbrengen. Hij trekt behoorlijk aan de riem, dus daar moet nog wel aan gewerkt worden.
Op het schoolplein vond ie het wel interessant en begon opgewonden te raken.
Op weg naar huis steeds een stapje teruggedaan als ie trok en daar reageerde hij goed alert op.
De rest van de dag heb ik mezelf op de negeermodus gezet.
Dit is voor Toby moeilijk. Hij snapt niet dat ie zijn zin niet krijgt. In het begin duurt het dan ook even voor hij opgeeft. Later op de ochtend doet ie dat al veel sneller. En loopt ook niet meer continu tegen je op te springen voor aandacht. Dit wil niet zeggen dat ie het er mee eens is hoor, want als ie door heeft dat het geen zin heeft, gaat hij mopperend op zijn kussen liggen en blijft daar nog een poosje door mopperen. En op het moment dat hij het echt helemaal opgegeven heeft, roep ik hem bij me en geef hem een korte knuffel. Hou ik dit niet kort genoeg, heeft ie meteen weer de neiging om door te draven.

Vanmiddag loopt ie tegen de grens op met Kayro. Het verover spelletje loopt een beetje uit de hand. Of het over-enthousiasme was of gewoon pure brutaliteit weet ik niet, maar ineens verliest hij het respect voor de regel ‘wie het heeft mag het hebben' en pakt het speeltje uit Kayro's bek ............. Fout, hij wordt even flink terecht gewezen. Wel zie ik met genoegen dat hij de taal goed spreekt en meteen afdruipt.
Zowaar hebben we vanmiddag een paar ‘rustpuntjes' in huis

's-Avonds is een ander verhaal......hij wil hoe dan ook op de bank. Iets wat hier verboden is.
En na hem een paar keer gecorrigeerd te hebben, gaat ie op een kleine afstand van me staan.....kijkt me aan.......en begint uit protest tegen me te blaffen. En op het moment dat ik opsta, maakt ie zich snel uit de voeten...........tja.......hou dan je lachen maar eens in.
Je kan zeggen wat je wil, hij is heel lief, maar hij heeft wel karakter.

Dag 4
De negeermodus werkt goed. Hij is veel minder drammerig. Zelfs na de installateur die er vandaag loopt gedraagt ie zich goed. Na een knuffel laat ie hem zowaar met rust.
Je merkt dat ie wel rustiger wordt.
Nou ja.........in het aandacht opeisen dan he.........naar de honden toe wil dat nog niet echt lukken. En vanmorgen ben ik hem dus even zat en wil hem in de bench zetten om af te koelen. Ja........dat valt tegen, want a: hij maakt zich uit de voeten en b: als ik hem heb vecht ie nog wel even terug, omdat meneer dus echt niet van plan is de bench in te gaan.
Jammer dan voor hem dat ie zo klein en handzaam is........in zijn nekvel geef ik hem een schuiver en doe het deurtje dicht. Verbazingwekkend zoals hij dat accepteert. Je hoort hem niet en hij gaat lief en stil liggen tot hij er weer uit mag.
Deurtje open en een halve meter verder op m'n hurken ......en waar hij me eergisteren nog brutaal aankeek, komt hij nu ‘laag' naar me toe. Heeeel braaf en een korte knuffel.

Wat vandaag trouwens wel irritant is, is zijn waaksheid. De installateur loopt natuurlijk steeds in en uit en iedere keer als ie in komt, begint Toby te blaffen.......pfffffff hoelang duurt die aanpassing van de cv nog?

Wat me ook opvalt vandaag is het spel tussen Toby en Kayro.........deze zijn echt rangordebepalend. En uiteindelijk zal hij moeten accepteren dat hij, hier in ieder geval, de laagste in rang is. Op het moment dat hij Kayro echt uitdaagt, wordt ie meteen flink gecorrigeerd. Dit komt vandaag 2x voor en zal zich de komende dagen nog wel eens herhalen.

Vanavond tijdens het eten een gekeken wat hij deed.
Fantastisch.......geen riem meer nodig .......na een keer aan tafel te komen en genegeerd te worden, gaat hij in de mand liggen slapen en wij kunnen heerlij van onze maaltijd genieten.
Wat kan je van een maaltijd genieten als er drie honden heerlijk ontspannen liggen te slapen als jij aan het eten bent ;-)

Dag 5
Vandaag eigenlijk een rustige dag.
Het is mooi weer, de deuren staan open, we zijn lekker in de tuin bezig en de honden vermaken zich prima.

Ineens heeft Toby ontdekt, dat er de vijver niet alleen water zit (is waarschijnlijk lekkerder dan uit de kraan, want hij drinkt er geregeld uit), maar ook vissen.
Deze vindt ie toch wel wat vreemd en gaat er tegen staan blaffen.

Ik heb Toby hier voor de nachten en als ik weg moet in de bench, niet omdat dat voor hem nodig is, maar omdat ik er niet op zit te wachten dat het spelen tussen hem en Kayro uit de hand loopt.
Ik denk dat hij eigenlijk helemaal niet in de bench hoeft, want hij heeft tot nu tot nog nergens naar gekeken wat ie niet mag hebben, laat staan dat ie iets gesloopt heeft.
Het enige wat ie doet als ie zich alleen waant is op de bank gaan liggen.....en dan nog ligt ie er alleen maar rustig op.

Het negeren begint ook zijn vruchten af te werpen. Hij laat mij in ieder geval met rust. En als ik hem roep, gaat ie al braaf voor me zitten om zijn knuffel in ontvangst te nemen.

Ook vandaag geen ongein met Kayro
Relax dus allemaal hier.

Dag 6
Vandaag eigenlijk een beetje hetzelfde als gisteren.
Hij heeft ontdekt dat ie zich ook lekker in zijn eentje kan vermaken.

Het spel met Kayro hou ik nog wel in de gaten of het niet uit de hand loopt, maar ook daarin begint ie rustiger te worden.
Ik zie hem zelfs regelmatig op de rug liggen tijdens het spelen.
En wat ook vandaag voor het eerst gebeurt, is dat ze beiden, bijna naast elkaar, ieder met een eigen speeltje op het gras liggen te spelen, zonder het van elkaar af te pakken.

Het zal denk ik nooit een heel ‘soft' hondje worden, daar heeft hij teveel karakter voor, maar wel een gezellige huishond, waar je alle kanten nog mee op kan, want dom is hij niet.

Dag 7 - 10
Ik ben er achter dat je er bij Toby niet vanuit moet gaan, dat wanneer hij zich een paar dagen voorbeeldig heeft gedragen, dat ie opeens een braaf volgzaam hondje is geworden.
Dit weekend had ie toch weer zoiets van........even kijken of ik toch niet een treetje hoger op de ladder kan komen.
Zo dacht hij deze keer dat ie het kon proberen bij DE hond des huizes, Lacey, .......jammer, binnen no time ligt Lacey boven op hem, en druipt ie af. Mooi denken we...weet ie zijn plaats weer.
Ja dat dachten we alleen maar, want vandaag heeft ie mij uitgeprobeerd.
Meneer kreeg zijn zin niet en ging vervolgens tegen me staan blaffen. Natuurlijk wel op een veilige afstand, want hij snapt wel dat wanneer hij binnen handbereik is, hij op zijn rug ligt.
Dus .......toen hij wel binnen handbereik was, heb ik hem een poosje aan de riem gehad.
Wow.......wat een voorbeeldig hondje is dat dan.............de boef........hij weet het dus allemaal wel, maar is gewoon even een opstandige puber die zijn middelvinger op steekt.

En weet je waar je hem het grootste plezier mee doet, ballen.
De jongens zijn in de tuin aan het tafeltennissen en er heeft er maar eentje plezier hoor.........juist, Toby.
Hij is zo vliegensvlug, dat een mis geslagen balletje niet eens de grond raakt.
En denk maar niet dat hij komt hoor.......de jongens de hond achteraan om het balletje terug te krijgen. Dit heeft ze een paar tafeltennisballetjes gekost.
Ja en voetballen is ook niet te doen waar hij bij is natuurlijk..........hij moet alleen nog leren de bal af te geven en het hele Nederlands elftal wordt door hem gedragen.

Dag 11 - 16
Toby begint wel wat rustiger te worden.
Wel moet je er nog steeds voor waken dat hij niet te opgewonden raakt.
Vooral 's-avonds vindt ie het moeilijk om op enige afstand van je te liggen.
Maar ........we hadden dit weekend logeetjes, weeskittens, 3 stuks, moesten nog met de fles gevoed worden. En ik was eerlijk gezegd aangenaam verrast hoe lief hij daar op reageerde.
Ze werden door hem besnuffeld en voorzichtig gelikt. En dat laatste vooral als ze net gegeten hadden, want dan zat er natuurlijk allemaal melk rond de bekkies ;-)

En vandaag is ie zelfs bij de andere honden in de mand gaan liggen.
Wat mij wel opviel, eerder ook al, is dat wanneer hij echt ligt te slapen hij wel snel schrikt als hij plotseling aangeraakt wordt, met een flinke grauw tot gevolg.
Eerst voor een poosje terug, lag ie lekker te slapen bij Herman zijn voeten. Hij verplaatst zijn voeten en raakt Toby .........ja toen hapte hij.........moet ie ook maar uitkijken waar ie zijn voeten neer zet hoor. En vanmorgen herhaalde dit zich in de mand bij Lacey. Hij was lekker bij haar in de mand gekropen en lag tegen haar aan..........Lacey verplaatst zich, meneer schrok en meteen weer een grauw. Gelukkig had Lacey door dat het een schrikreactie was en geen vorm van andere agressie, anders hadden we waarschijnlijk de poppen aan het dansen gehad.
Maar op dat na, kan ik niet anders zeggen dat ie zich steeds beter en sneller in zijn lot als laagste in rang gaat schikken. Ook zitten er steeds meer dagen tussen het opzoeken van de grenzen. Ach.....misschien geeft ie het al snel helemaal op ;-)

Vervolg
We hebben Toby nu een maand in huis. Goh.......al zo lang?...ja al zo lang ;-)
En nu begin ik erin te geloven dat ie weet waar zijn plaats is.
Ik kan nu niet meer zeggen wanneer het voor het laatst mis is gegaan met Kayro, omdat een spel uit de hand liep.
Ze spelen nu echt leuk samen. Wil niet zeggen dat het een saai onderdanig hondje is geworden, maar hij weet zijn plaats nu en functioneert daar goed.
Ook kunnen we de laatste tijd rustig tv kijken. Hij probeert het nog heel even om er tussen te komen, maar dat geeft ie al heel snel op. We hoeven hem niet meer in de bench te doen om rust te hebben.
Eigenlijk hoeft hij helemaal niet meer in de bench.
Tijdens de maaltijden ligt ie tegenwoordig ook rustig in de mand en 's-nachts ligt ie al heel lang niet meer in de bench. Het bijkomend voordeel is dan ook dat ie niks sloopt en zindelijk is natuurlijk.
Hij is ook minder schrikachtig als ie slaapt, dus je hoeft nu niet meer zo krampachtig te kijken waar je je voeten neer zet.
Hij laat zich ook overal aanraken en je mag zelfs iets uit zijn bek halen.

Alleen één klein minpuntje is, dat we hem beter niet kunnen plaatsen in een gezin met jonge kinderen, want die probeert ie wel te domineren.........niet agressief, maar wel vervelend.
Had al wel een vermoeden, maar is bevestigd toen ik van de week een knulletje van 9 jaar over de vloer had.
Ik moest het wel continu in de gaten houden, want als meneer de kans kreeg, ging hij drammen. Dit doet ie door tegen hem op te springen, continu voor de voeten lopen, tegen hem aan staan als hij ergens zit en iedere stap die het kind deed, deed Toby ook.
Dit klinkt nu vrij onschuldig, maar dit kan dus wel van kwaad tot erger worden.

Maar verder is ie echt wel lief hoor. Je moet alleen heel consequent blijven en vasthouden aan de regels, anders ben ik bang dat hij zich weer gaat verliezen.

*****wordt vervolgd*****

 Hanneke