Hierbij wil ik je laten weten dat we gisteren Senjor (voormalig Senior) moesten laten inslapen.
Nadat ik hem vorig jaar oktober van het vliegveld in Düsseldorf gehaald heb zijn we met hem naar de dierenarts gegaan voor een paar dingetjes (tanden, nagels). De dierenarts constateerde toen dat hij een vergroot hart had. Hij kreeg dagelijks hiervoor pillen. In januari dit jaar begon hij te hoesten (hart tegen zijn luchtpijp) en vocht achter zijn longen (plastabletten). In juli kreeg hij het ook benauwd. Toen kreeg hij (naast de dagelijkse plastabletten) een eenmalige injectie die moest zorgen voor een super-vocht-afdrijving. Er was een kans dat dit zou helpen. Nou, helaas dus niet genoeg. Hij hoestte de laatste tijd weer heel veel en was weer benauwd.

We zijn heel verdrietig want het was een ontzettend lief hondje. Hij heeft zich echt ontpopt via een angstbijtertje in het begin tot een enorme schoothond/knuffelaar/lieverd. Hij wist altijd precies voor elkaar te krijgen wat hij wilde namelijk geaaid worden! Want stopte je met aaien dan belandde zijn poot al snel op je arm die hij vervolgens naar zich toe trok: "doorgaan graag"! Ook een effectieve manier: z'n kop onder je hand duwen zodat je -gedachtenloos- weer begon te aaien. Ja, we missen hem echt. Heel gericht op ons en de kinderen dus. Buiten trouwens ook, hij liep altijd los en je hoefde zijn naam maar even te noemen en hij kwam er al weer aan.

Groet,
Tamar van Delden