Nieuws
VLUCHTBEGELEIDER ZIJN? een fluitje van een cent.

maria_annelies_markt

Als ik op wintervakantie ga naar een zonnig Spaans oord, kijk ik altijd even op het internet of er in de buurt een goed dierendoel is.
Zo kwam ik terecht op de site van Maria in Gran Canaria.
We zouden met een groep van 50+ sporters vliegen vanaf Keulen en aanvankelijk wilde ik lege kennels mee nemen naar Gran Canaria. Door allerlei organisatorische perikelen kon ik niet op tijd aan de vluchtgegevens komen, dus konden er ook geen kennels op tijd worden aangemeld. Op de vraag van Barry of ik dan op de terugvlucht hondjes
mee wilde nemen (als vluchtbegeleider) kon ik pas een antwoord geven op het moment dat ik vluchtgegevens had. Helaas kreeg ik die pas bij de balie van de luchthaven in Keulen.

Aangekomen in Gran Canaria heb ik zo snel mogelijk telefonisch contact gezocht met Maria en zij had 6 hondjes die mee konden. Helaas mag je er slechts 2 per persoon aanmelden, dus ik heb het in de groep gegooid.
Tot mijn grote vreugde waren er meteen 2 enthousiaste vrijwilligsters bereid. Ik heb onmiddellijk naar Barry in Nederland gebeld en binnen 1 uur had ik zijn antwoord. De reserveringen waren accoord, de hondjes konden mee. Twee dagen later heb ik Maria bezocht op de markt in Maspalomas en ook de 2 vrijwilligsters hebben haar daar ontmoet. Nu was ik nog meer overtuigd van ons goede voornemen, want wat
heerst daar een afschuwelijk hondenleed! En geen toerist die het ziet, want het gebeurt allemaal buiten hun gezichtsveld. Bovendien...willen ze het wel zien? Als Maria ze erover aanspreekt wenden ze hun gezicht af....ze zijn tenslotte op vakantie!

Een week later begonnen we aan de terugvlucht. Maria stond te wachten bij de incheckbalie en binnen enkele minuten
waren we ingecheckt, terwijl de rest van de groep 1 uur heeft moeten wachten met inchecken. Wij zaten ondertussen lekker met een kop koffie te wachten op de rest. We hadden 2 hondjes bij ons in een reistas (de andere honden gingen in een kennel in het laadruim, daar hoefden wij niet eens bij te zijn). Alle honden hadden voor vertrek een slaappilletje gehad van Maria en ze hebben heerlijk rustig liggen slapen tijdens de reis. Geen centje pijn! Ook onze reistas-hondjes hebben zelfs niks meegekregen van de turbulentie af en toe. Ik was jaloers op ze.
We hebben ze goed in de gaten gehouden tijdens de vlucht en in het vliegtuig werden sommige passagiers nieuwsgierig en kwamen voorzichtig kijken. Jammer dat we geen visitekaartjes hadden van Maria en haar organisatie. Een idee voor een volgende vluchtbegeleider?

Aangekomen in Keulen ging het daar ook razendsnel. Barry had gezegd dat we naar het Sperrgepäck moesten gaan voor de kennels. Daar duurde het even voordat de kennels konden worden opgehaald en toen vlug naar de uitgang.
Barry stond ons op te wachten en nam alles over. Hij zou de honden naar Venlo rijden en vandaaruit gingen ze naar gastgezinnen. Hun eerste plasronde in Venlo vond plaats in de sneeuw. Wat een climax; zo van 25 graden zonnig Gran Canaria naar de winterse kou in Nederland.
Ze hebben het allemaal doorstaan, deze honden MET TOEKOMST.
Binnen enkele dagen kreeg ik al bericht dat 1 van de reistas-hondjes (een schattige Chihuahua-kruising) een nieuw baasje had.

Vluchtbegeleider zijn? een fluitje van een cent?
Dat was het inderdaad, dankszij de geweldige inzet van Barry,Betty, Maria en nog slechts een paar vrijwilligers die deze organisatie zo'nwarm hart toedragen. Mijn vakantie in Gran Canaria werd er een met een gouden randje. Ik ben diep onder de indruk..................

Annelies van der Horst

 
Henrik muere dentro de su coche

De lokale krant 'El Provincia' maakt melding van de dood van Hendrik.

Lees hier de offciële vertaling van het artikel.

Maria Tempelman heeft zich (nadat óók zij Hendrik jarenlang heeft gesteund) over de honden ontfermd.

Henrik muere dentro de su coche

henrikDe inwoners van de wijk El Hornillo in Maspalomas woonden gisteren een tragische gebeurtenis bij. Sinds meer dan 14 jaar leefde een dakloze in een auto tegenover hun huizen. Ondanks de vele aangiftes en verzoeken van de bewoners aan de gemeenteraad om een thuis voor deze dakloze, een hollandse stadsgenoot, te vinden, stierf deze tussen zijn enige gezelschap, zijn honden.

De dakloze werd dood gevonden in zijn auto, waar hij sinds meer dan 14 jaar in leefde, tussen zijn honden.

FÁTIMA YRÁYZOZ - SAN BARTOLOMÉ DE TIRAJANA:
"Ik ben verontwaardigd en boos op de gemeenteraad; er zijn 14 jaar voorbij gegaan waarin ze helemaal niets hebben gedaan, ze hebben hem laten sterven als een hond." Zo drukte de buurvrouw Adoracion Ojeda, van het stadsdeel El Hornillo in Maspalomas zich uit, toen ze het tragische bericht ontving, over het overlijden van Henrik, de hollandse dakloze.

Deze krant meldde weken geleden al dat deze man sinds meer dan 14 jaar een auto als thuis gekozen en als gezelschap zijn 3 honden, die hij nooit in de steek liet.

"Hij deed geen vlieg kwaad, nam het voedsel aan dat we hem gaven, maar we leefden altijd met de vrees dat dit vroeg of laat zou gebeuren.", vertelde een buurvrouw aangedaan.
"Hij zei niets tegen me toen ik hem iets te eten ging brengen, vertelde een italiaanse stadsgenoot. Hij zat op de grond, zoals altijd en ik riep zijn naam een paar keer. Toen hij niets zei ging ik korterbij en zag ik dat hij niet ademde"

In de jaren dat hij als dakloze leefde werd hem vanuit de sociale dienst verschillende keren de mogelijkheid aangeboden naar zijn vaderland terug te keren. Hij weigerde echter zijn honden in de steek te laten. Als blijk van trouw waren het zijn honden die hem ijverig beschermden en ervoor zorgden dat niemand van de politie bij hem in de buurt kon komen toen deze de dood wilden vast stellen.

Gevallen zoals dat van Henrik komen vaker voor in andere delen van de zuidelijke gemeente, bruggen, parken en andere plaatsen waar veel daklozen leven.
Vanuit de sociale dienst doet men voorstellen om een oplossing voor deze mensen te vinden, echter deze komt te laat voor Henrik. Zijn dood kwam onaangekondigd...

 
Mundo Aborigen

wandelenIs een museum waar men kan zien hoe de oorspronkelijke bewoners van Gran Canaria leefden.

De uitbaters van het museum hebben bedacht dat het voor de toeristen leuk is om tijdens hen tocht door het museum een hondje mee wandelen te nemen.

Wat de meeste toeristen niet realiseren is dat het voor deze honden een kwelling is om in de brandende zon keer op keer met toeristen mee te gaan.

Na verloop van tijd willen deze honden niet meer wandelen. Maria haalt (op verzoek) de honden op, om te voorkomen dat ze naar het dodingsstation worden gebracht.

Zodra de honden weg zijn, haalt de eigenaar van het museum weer vrolijk een aantal andere honden, die dezelfde kwelling zullen ondergaan........ Helaas kan Maria daar weinig aan veranderen.

mundo_aborigen

mundo_aborigen3mundo_aborigen1

mundo_aborigen2

 
Te vondeling gelegd

Regelmatig worden op Gran Canaria honden te vondeling gelegd.

Deze keer was het 'raak' bij Renee, vrijwilligster bij dierenbeschermings organisatie Anahi.

Klik hier voor een fotoreportage.

Meer over de hondjes kunt u ook vinden op de website van Anahi: www.animalesanahi.org

vondeling.jpg

 
« StartVorige1234567VolgendeEinde »

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.