Thuis
 Bas is nu inmiddels al weer een week bij ons thuis. Helemaal super!
En het is ook goed voor onze conditie ;-)
Het was wel erg wennen voor hem, vooral de eerste dagen alleen zijn, maar dat gaat nu gelukkig beter en de buren hebben er gelukkig niet teveel overlast van gehad.
Wij een mooie kamer voor hem inrichten, maar zonder succes en we hebben maar besloten dat hij vrij mag rondlopen.
Klein minpuntje is dat hij nog wel zijn behoefte in huis doet. We gaan ervan uit dat dit goed moet gaan komen. Hij weet namelijk wel dat hij dan fout is.
Het uitlaten, loslaten en omgang met andere honden gaat erg goed. We proberen hem nu wat commando's te leren, en hij luistert er al naar!
Soms lijkt zijn energie niet op te raken, en maakt hij zichzelf moe met een spelletje. Menig bal is in de afgelopen week al gesloopt :-) De katten van mijn vader zijn nog steeds heel interessant. De ene keer kijkt hij er niet naar om, de andere keer vliegt ie er achter aan. Wel heeft hij een leuk speelkameraadje aan de nieuwe hond van mijn vader. Een soort miniherder van 7 maanden.
De cavia's in onze achtertuin ziet Bas nog als een lekker hapje. Het is al iets minder dan de eerste dag, maar nog steeds probeert hij zo'n pluizebol te pakken te krijgen. Als hij zijn aandacht daarop heeft gevestigd, is het nog wel eens lastig hem te laten merken dat wij er ook zijn.
Ach ja, het is soms een boef maar wel heel erg leuk! We zijn ontzettend blij met hem, en hopen nog heel lang van zijn gezelschap te mogen genieten.
Groetjes,
Sylvia en Erwin
en een poot van Bas. |
|
 Hier even wat nieuws over Koda, de reis naar huis is goed verlopen Koda heeft rustig bij mijn zoon op schoot gezeten en heeft af en toe liggen slapen, mijn dochter is ook helemaal weg van hem. De kennismaking met mijn Duitse herder Fajah ging erg goed, ze zijn helemaal weg van elkaar. Koda volgt haar het hele huis door en houd alles wat ze doet in de gaten. De eerste nacht liep niet helemaal soepel. Uiteindelijk heb ik hem bij me genomen. Koda heeft heerlijk liggen slapen op mijn hoofd kussen terwijl ik wakker lag. Hij is naderhand onder de dekens gekropen om lekker tegen mijn rug aan te gaan liggen, toen konden we allebei slapen. Na een goede nachtrust was Koda de volgende dag lekker ontspannen. Ik heb nog nooit een hondje zo snel zien wennen. Koda speelt de hele dag als hij niet slaapt. Zijn speelgoed vind hij geweldig, al zijn de botten en de voetbal van Fajah veel interessanter. Maakt niet uit dat ze te groot zijn, als Koda ze kan inpikken wanneer Fajah even niet oplet dan doet hij dat. In het begin ging Koda in zijn eigen mandje slapen. Nu wil hij op schoot of hij pikt Fajah haar grote slaapkussen in en Fajah mag op de grond. De tweede nacht heb ik Koda in zijn mandje gelegd omdat hij tenslotte beneden moet slapen, maar hij kruipt bij Fajah op het grote kussen. Koda gaat tussen haar voorpoten liggen en Fajah legt haar kop over hem heen. Het gaat buiten gewoon goed, Fajah en Koda spelen veel samen al is dat een ongelijke strijd Fajah haar voeten zijn net zo groot als Koda zijn hele kopje, en haar voorpoot bij de elleboog is net zo dik als Koda zijn hele lijfje. Koda past zelfs 2 x in onze poes Eboney maar ja dat is dan ook een dikkerdje. Zijn staartje kwispelt de hele dag en als hij iets wil springt hij met 4 pootjes van de grond. Koda eet goed, hij durft alleen niet naar de voerbak te gaan als er iemand in de keuken is en staat klaar om te vluchten als je keuken in komt terwijl hij eet, dus wordt iedereen de keuken uit gestuurd zodat Koda rustig kan eten. Zodra hij klaar is met eten is hij direct weer dat eigenwijze dondersteentje. Koda gaat steeds grommend en blaffend achter de poes aan en heeft zojuist zijn eerste aanvaring met haar gehad. Hij wordt vanzelf wel voorzichtiger en leert nog wel dat hij haar niet uit moet dagen, het is voor Koda gewoon een kwestie van leren wat wel en niet kan bij de poes, de poes speelt ook met Fajah ze is aan honden gewend.
We zijn allemaal erg blij met ons nieuwe huisgenootje en hopen dat hij nog lang deel mag uitmaken van ons gezin.
Groetjes van Silvia, Galila en Kristian
|
|
 Hallo allemaal,
Hier een berichtje van mij, Basura (voorheen Peggy Sue).
Na mijn vliegreis ben ik een poosje bij mijn pleegmoeder Betty geweest waar ik het heel erg naar mijn zin had met mijn chihuahua vriendje.En toen op een dag werd ik opgehaald door mijn nieuwe baasjes die straalverliefd op mij waren met de auto mee naar Rotterdam. Een nieuwe mand en gevulde voer en water bakjes stonden al voor mij klaar en heel veel speeltjes. Nu moest ik wel even wennen want je mag namelijk niet binnen plassen, ik kreeg een beloning en een aai als ik het netjes op het gras buiten deed en een foei als ik binnenshuis betrapt werd. Het was wel een beetje moeilijk te begrijpen maar na 4 dagen had ik het grotendeels door. Als ik moet plassen ga ik naar de buitendeur netjes wachten en dan gaat een van de baasjes gelijk met mij mee. Wat ik ook niet zo goed begrijp is dat mijn baasjes mij een nieuwe naam hebben gegeven "Basura" i.p.v. Peggy Sue, weten jullie wat dat betekent; Vuilnisbak in het Spaans, nu ben ik eigenlijk ook wel een vuilnisbakkie een mix van verschillende hondensoorten en ik ruim alles op lust alles, takjes ,grassprietjes, blaadjes, graaf hele grote gaten .
Ach die mensen in Nederland hebben het toch niet door wat Basura in het Spaans betekent . Gisteren naar de dierenarts geweest voor mijn 3e cocktailprik en algeheel onderzoek en natuurlijk werd ik geheel goedgekeurd en gezond verklaard en als beloning kreeg ik een hondensnoepje van de dokter. Ik heb al kennis gemaakt met heel veel honden in de buurt en met mijn vrouwtje ga ik op puppycursus. Ik ben benieuwd hoe het met mijn zusjes en broertjes gaat? Zouden zij het ook zo getroffen hebben? Elke week kom ik zo'n kilo aan ik weeg nu 5,3 kilo volgens de dierenarts zal ik ongeveer 20 a 25 kilo gaan wegen. In de foto hiernaast zie je mij in mijn bedje moe van het spelen. Namens mijn baasjes Rolf en Sylvia Kamperman moest ik nog doorgeven dat de stichting "Honden zonder toekomst"een goed werk doet en mij een toekomst gegeven heeft Heel erg bedankt een groet en een poot van mij. |
 Hallo lieve mensen,
Mijn naam is Kayro. Voor sommige van jullie misschien beter bekend als Wilson.
Ik ben tegenwoordig een hond MET toekomst, want ik ben geadopteerd en heb het ontzettend naar m'n zin.
En ik heb extra geboft, want ik namelijk geadopteerd door de mensen waar ik in pleegopvang heb gezeten. Dat wil zeggen dat ik naast een wat oudere-toch-een-beetje-brompot hond die hier al veel langer woont, regelmatig nieuwe speelkameraadjes heb die hier logeren tot ze ook een hond MET toekomst zijn.
Dus lieve mensen..........kijk ook eens bij ‘baasje gezocht' om te kijken of er een speelkameraadje van me tussen zit die bij u mag komen wonen.
Veel knuffels en een poot van mij.
Kayro |
|
 Muis
Geboren 28 juni 2009, Gran Canaria.
Muis is een 'rasecht' vuilnisbakkie maar heeft in ieder gevaldwergpinscher bloed door de aderen stromen.(en heel misschien ook wat chihuahua maar dat vertellen we gewoon niet)
Ik woon nu 5 dagen in Rotterdam met uitzicht over de Maas en dat bevalt me goed.
Heb ondertussen al heel wat van de stad gezien want mijn vrouwtje neemt me vaak mee voor een flinke wandeling.
Ik luister al heel goed, zegt mijn vrouwtje. Als we terugkomen van zo'n wandeling ben ik wel moe van alle indrukken en meestal val ik dan in een diepe slaap. Verder heet ik niet alleen Muis maar is mijn favoriete speeltje ook een muis. Kijk maar op de foto |
 Het gaat erg goed met Teo en hij is helemaal verliefd op Chica
Groetjes,
Rose-Marie en Ferdy |
|
 Zondag 13 september 2009 heb ik Benji geadopteerd. Hij zat toen neteen weekje bij een pleeggezin in Gendringen. Benji doet het echt super goed. Hij heeft zijn eigen plekje bij hetraam (daar ligt zijn kussen) en daar ligt die ook bijna altijd.
Toen we benji een weekje hadden ging ik voor controle naar dedierenarts (hij had nog wondjes van castratie) en daar heeft hij zich prima vermaakt. De dierenartsassistent was heel erg geinteresseerd in Benji, en Benji andersom ook. Hij ging met plezierop de behandeltafel staan, want dan kwam de assistent hem aandachtgeven.
Het is echt een schat van een hond en er zit geen kwaad in. Ik heb een neefje van 5 en dat gaat ook super goed. Als iemand bij ons thuis komt, kijkt die eerst of het de moeite is om op te staan en als het dan de moeite is krijgt die de dolle 5 minuten. Hij springt en rent dan echt door het hele huis.
Benji is echt een allemans vriendje en spelen met andere honden vind hij ook leuk.
Ik hoop dat er nog veel mensen een hondje een thuis bieden, want jekrijgt er veel liefde voor terug.
Groetjes, Karolien Smits |
 Drieka, onze andere hond deed(en doet) net of het heel gewoon was dater een hond bij kwamen accepteerd Sandy helemaal.
groeten: fam. van den Hoorn |
|
 Mijn naam is Luna. Ik kwam via mijn pleegmoeder Angelique in Nederlandterecht. Ik was een heel bang en schuchter hondje. Op 1 mei ben ik verhuisdvan Schijndel naar de Haarlemmermeer. Daar woon ik nu onder de rook vanSchiphol. Het was best wel spannend allemaal want ik moest helemaal nietsweten van mijn nieuwe vrouwtje, sowieso niet van vreemde mensen. Ik kruipgraag in kleine hoekjes weg maar heb nu mijn plaats wel gevonden.Langzamerhand kwam ik wat meer los. Ik mocht al snel los lopen in het parkwat ik heerlijk vind want ik loop erg graag door de bosjes. En water begonik ook steeds leuker te vinden. Ik heb bijvoorbeeld ook al gezwommen in deNoordzee in Noordwijk. Buiten ga ik los! Dan gaan echt alle remmen los. Welopen gemiddeld tweeënhalf á drie uur per dag buiten. En ik speel zo graagmet Belle, Belle is een half jaartje jonger dan ik en ze is een bruinelabrador van een jaartje.
Ik heb nu tenslotte een thuis, krijg lekkere kluiven, gedroogde runderlongen en pensstaafjes en allerlei andere lekkere hondensnoepjes en goedvoer, dus waarom zou ik het nog anders willen??!! |
 Het gaat harsssstikke goed met Bruun. De eerste maand sloopte hij echt van alles hier in huis als ik wegging. Ik was echt radeloos, heb bench aangeschaft, maar zelfs daar had hij de spijlen uitgerukt... plinten van de muur, houten vloer gemold, ging harstikke lekker dus hahaa. ben toen ook echt intensief bezig geweest om hem dit af te leren en dat gaat nu helemaal goed!! Sloopt na die maand helemaal niks meer,blijkbaar is hij nu wel vertrouwd, dat ik echt wel weer terugkom..haha. Logisch ook natuurlijk met wat ie mee heeft gemaakt.
Wel is hij nog wat bang voor vreemden, maar de mensen die regelmatig over de vloer komen hier gaat t wel goed, al zou hij niet zelf snel naar ze toe gaan. Het is een super makkelijk beest, sleur hem overal naar toe en dat vind hij prima, als ik er maar bij ben...hahaha
Loopt lekker los hier in de buurt als we uitgaan, dus dat gaat ook prima, wel is hij al wel bewust van dat hij een mannetje is, dus t zaakje gaat er binnenkort echt af...
Het is een leergierig hondje en superlief! Wat n knuffelkont, kan me voorstellen dat je hem mist, ik zou hem echt niet meer willen missen zeg!
Mijn hart zat dan ook in mijn keel toen ik aan t werk was en mijn zus belde(de oppas) dat hij was weggelopen...hij was 1 of andere manier zo de deur uitgevlogen toen die op een kier stond en ging er als een speer vandoor! Zonder reden. Wij denken dat het kwam omdat er man aanwezig was in mijn zus haar huis die hij niet kent, heel groot is en een zware stem heeft...verder geen idee, en dat hij mij wilde zoeken ofzo...
Maargoed, ze zijn hem uit het oog verloren 10 km verderop ofzo(moet je nagaan, achtervolging met de fiets, mn zus heeft al zo'n beste conditie haha) en het was inmiddels 3 uur later. Nog niets, dierenambulance enzo ingeschakeld en ik mocht gelukkig naar huis van mijn werk. Dus ik was om 10 uur savonds weer gaan zoeken, roepen, met zijn piepballetje piepen etc etc. Om 12 uur heb ik de auto gepakt vanaf mijn huis en ben ik tot 3 uur snachts aan t zoeken geweeest ofzo.....pffff ik had t opgegeven, was beetje kansloos zo, ik kon alleen maar afwachten en volgende dag verder gaan...
Reed ik de straat in..en wie zat daar mooi op t matje bij de voordeur?? Ja hoor Meneer Holmes himself...!!!!! Nou poe zeg, dat was even slikken!! Wat was ik blij!! Dus al met al, heel knap heeft hij de weg weer naar huis gevonden.............pfffffffffffffffffffffffffffffffffff
|
 Even een berichtje over Jane/ Jopie. Het gaat heel goed met haar. We genieten enorm van haar. Ze is bijna zindelijk en loopt in het park los. En luistert al heel aardig. Ze is een beetje gegroeid en wat steviger geworden. Ze valt niet meer zo uit naar andere honden en gaat steeds meer met ze spelen. Laatst dook ze de plomp in waar kroos op lag. Vond ze niet zo leuk. Ze is wat ouder dan jullie dachten. De dierenarts zei dat ze nu minstens 8 maanden is. Ze had namelijk al haar tanden gewisseld. Ze zit voorop in een kistje op de fiets en ze heeft veel bekijks van jong tot oud.
Dank jullie wel voor jullie werk met de honden.
Hartelijke groeten
Alma Jenner, Amsterdam |
|
|
|
|
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL |
|
|
|
|
