Het is nu al weer een jaar geleden dat wij Bobo hebben gekregen. En zoals we al vermoedden: het is een schat van een hond. Hij is enthousiast, speels, lief, braaf, mooi en nog veel meer!

We zijn dan ook allemaal heel blij dat hij via jullie bij ons is gekomen.

Groeten
Fam. Kouwenhoven

Ik wil even laten weten hoe t met ramses gaat.
Wij hebben hem 3 weken geleden opgehaald uit beek, hij was toen verkouden omdat t te koud voor hem was int vliegtuig maar het gaat nu stukken beter met hem.
Hij groeit als kool en kan heerlijk levendig zijn (zowel binnen als buiten) haha.
Het is een klein toppertje en hebben veel plezier van en met hem.
Hij is nu ook dikke vrienden met onze andere hond een benner senner waar hij mee kan dollen maar ook heerlijk tegen aan kan gaan liggen om te slapen.

Heel veel succes met jullie inzet voor al die honden die nog gered worden door jullie doorzettingsvermogen.
HELEMAAL GEWELDIG WAT JULLIE DOEN.

Groetjes en knuffel van Ramses.

Het gaat hartstikke goed met Sock (voorheen Cleo)

We hebben zondag onze eerste puppy cursus gehad. En ze deed het goed nog een beetje eigenwijs maar ja dat hoort er bij. We durven haar nu met het wandelen ook al los te laten.

Wat erg prettig is voor ons en voor haar.

Afgelopen zaterdag zijn we met haar naar de zee geweest. Erg leuk alleen ze vond het niet grappig dat er een golf over haar kwam. Maar het is een dapper lief hondje.

Af en toe wil ze alles in haar eentje ontdekken gelukkig dat we dan koekjes op zak hebben.

Groetjes Rob Janneke en Sock

Onze Daan,

Vier weken geleden hebben wij onze Spaanse Dani (Daantje) nabij Arnhem opgehaald.
Pleegmoeder Anja had goed voor hem gezorgd. Eenmaal thuis was Daantje heel onwennig en wilde hij alleen gelaten worden. Mijn vrouw Willemien is een nachtje bij hem opgebleven waardoor het ijs gebroken was. Nog geen 24 uur nadat wij hem opgehaald hadden schrok Daantje van een auto en wist zich uit zijn riem te rukken, weg was ons hondje. Na lang zoeken nog steeds geen Daan, op de tweede vermissingsdag kwamen Barry en Anja van de stichting ons helpen zoeken. Uit eindelijk hebben wij Daantje met z'n allen weer te pakken gekregen. Geweldig dat Barry en Anja deze moeite genomen hebben.
Daantje heeft nu dus een tuigje om. Het was allemaal niet voor niets, onze Daan is heel erg lief en vreselijk aanhankelijk. Alle vrouwen vallen voor deze Spaanse Don Juan. Hij wil graag in je armen liggen en valt dan ook in slaap. Daantje vindt het ontzettend leuk om langdurig in het Park te lopen, heerlijk andere honden zien. Hij eet goed en is bij ons de eerste hond die graag komkommer en appel lust. Slapen in onze inpandige verwarmde garage vond hij maar niets. Hij raakt er nu aan gewend en hoeft niet meer te blaffen.
Daantje heeft inmiddels wat meer zelfvertrouwen gekregen en heeft iets meer eigen wil gekregen, dat is een goede ontwikkeling. Hij is al opgegeven voor een hondencursus om nog wat commando's te leren. Daan vindt het leuk om te spelen en houdt van kleine kinderen.Op de foto zie je Daantje in onze tuin, hij vindt het lekker om daar te lopen en in de zon te liggen.Wij vinden dat wij het ontzettend getroffen hebben met Daantje en hij zal dat van ons vinden, de hele familie is gek op hem.

Vriendelijke groeten,
René en Willemien van Ingen.

Hier even een berichtje van Babs.

Babs is sinds begin mei 2009 bij ons. Via Barry kwamen we in contact met Esmy waar Babs verbleef.

We waren direct verliefd op de foto en toen we 's avonds kwamen kijken hebben we haar direct meegenomen.

Natuurlijk was het voor Babs een hele overgang.

Eerst met een paar andere honden in een gezin zitten en dan in één keer helemaal alleen.

Gelukkig heeft ze zich heel erg snel aangepast.

Binnen een paar dagen is ze begonnen met spelen, een tennisbal is haar favoriet.

We hebben haar ook redelijk snel los laten lopen en dat is helemaal geweldig.

Er zijn nu al enkele vriendjes en vriendinnetjes waar ze heerlijk mee rond kan rennen.

Ze blaft wel heel erg tegen andere honden. Dit proberen we haar af te leren maar dat is erg moeilijk.

En dan ook nog het probleem dat mevrouw niet alleen thuis wil zijn. Maar zijn we druk mee aan het werk om haar dat te leren.

Mocht iemand goede tips hebben dan horen we dat graag.

We zijn heel erg blij met onze Babs en willen haar voor geen goud meer kwijt. En wat de "problemen" betreft, dat zal heus wel goed komen.

Hallo mensen.

Mijn naam in Nieve en mijn broer heet Beau (hete eerst Mancha). Wij wonen op stand in de binnenstad van Zwolle. Niet zo gek getroffen daar mijn moeder (Gina) een zwerfhond was op Gran Canaria. Mijn vader is onbekend, maar dat komt vaker voor in warme landen.
Mijn baasje is al 60 dus je kunt nu eerder spreken van een baasjezondertoekomst dan van hondenzondertoekomst. Voordeel wel is dat hij ervaring heeft en binnen een week waren we gewend aan elkaar en grotendeels zindelijk. Trekken aan de riem doen we maar niet meer om hem een plezier te doen

Mijn baasje heeft mij opgespoord via internet. Toen hij mij kwam bezichtigen vond hij mijn broertje ook wel leuk en heeft ons allebei maar genomen. Gelukkig hebben we twee leuke buurvrouwen die ons bijna dagelijks komen uitlaten en ons overladen met liefde en aandacht. Drie keer per dag mogen we op het hondenuitlaatveldje te Zwolle ravotten met elkaar en met veel ander honden. We hebben alles bij elkaar een geweldig fijne plek gevonden.

Ook namens onze baas erg bedankt; Maria, Pleegmoeder Hanneke en Barry van de stichting Hondenzondertoekomst

Nieve en Beau

PS
We zijn eigelijk erg benieuwd hoe het met onze moeder Gina gaat en met onze zus Yety en onze broer Tigre en naar onze andere broers en zussen waar we de naam niet van weten.
We zijn uit een nest van zeven puppies en zijn alle zeven via de stichting naar Nederland gekomen. We waren eerst bekend onder de naam “de zeven dwergen”